Στα Παρασκηνια: Πυκνώνει τις περιοδείες του ο Κυριάκος Μητσοτάκης με το βλέμμα στραμμένο στις κάλπες* Ροντέο ξανά η Βουλή από Γεωργιάδη και Κωνσταντοπούλου που δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό έχει κουράσει*Δεν έπιασε το κεντρώο rebranding Τσίπρα και τώρα προσπαθεί να το γυρίσει πάλι προς τα αριστερά
Καλή σας ημέρα φίλες φίλοι αγαπητοί αναγνώστες, και ένα όμορφο Σαββατοκύριακο σε όλες και όλους!
__________________________________________________________________
Αυτή την εβδομάδα, αγαπητοί αναγνώστες, το ενδιαφέρον στράφηκε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στις ΗΠΑ, όπου οι ενδιάμεσες εκλογές έφεραν ένα μεγάλο, μπλε και πάνω απ’ όλα Δημοκρατικό τσουνάμι, το οποίο σάρωσε την αμερικανική πολιτική σκηνή.
Και δεν ήταν απλώς μια εκλογική επικράτηση των Δημοκρατικών. Το πραγματικά αξιοσημείωτο ήταν ότι το μπλε χρώμα έφτασε μέχρι και σε πολιτείες που για δεκαετίες θεωρούνταν ασφαλή προπύργια των Ρεπουμπλικανών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Κάνσας, όπου η εκλογή Δημοκρατικού υποψηφίου έπειτα από τόσα χρόνια, με τελευταία αντίστοιχη επικράτηση το 1932, αποτελεί μια εξέλιξη με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Όταν ακόμη και παραδοσιακά συντηρητικές περιοχές γυρίζουν την πλάτη στους Ρεπουμπλικανούς, τότε το μήνυμα προς τον Λευκό Οίκο είναι κάτι παραπάνω από ηχηρό.
Ο Ντόναλντ Τραμπ, βεβαίως, δεν πλήρωσε μόνο την αλαζονική πολιτική συμπεριφορά του και την διαφθορά των καθημερινών σκανδάλων. Πλήρωσε και τις συνέπειες των επιλογών του στον πόλεμο με το Ιράν.
Η αύξηση των τιμών της βενζίνης μεταφέρθηκε απευθείας στην καθημερινότητα των Αμερικανών, οι οποίοι είδαν το κόστος μετακίνησης και διαβίωσής τους να επιβαρύνεται. Και εδώ βρίσκεται μια παράμετρος που συχνά υποτιμούν οι κυβερνήσεις: ο ψηφοφόρος μπορεί να ακούσει πολλά, μπορεί να περιμένει, μπορεί ακόμη και να δείξει ανοχή σε δύσκολες πολιτικές αποφάσεις. Όταν, όμως, φτάνει στο ταμείο και βλέπει ότι το εισόδημά του δεν επαρκεί, τότε η δυσαρέσκεια μετατρέπεται σε πολιτική αντίδραση.
Αυτό ακριβώς θα έπρεπε να προβληματίσει και την ελληνική κυβέρνηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν εξελέγη με την υπόσχεση να σταματήσει τους πολέμους, όπως είχε κάνει ο Τραμπ. Δεν μπορεί, όμως, να αποποιηθεί τις ευθύνες της κυβέρνησής του για την ακρίβεια που πιέζει καθημερινά τα ελληνικά νοικοκυριά.
Οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, τα καύσιμα και το κόστος των βασικών αγαθών έχουν γίνει ένας διαρκής πονοκέφαλος για τους πολίτες, ενώ η αγοραστική τους δύναμη συρρικνώνεται και η φτωχοποίηση γίνεται ολοένα και πιο αισθητή.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό: αν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι έστειλαν τόσο ηχηρό μήνυμα στον Τραμπ για τις οικονομικές συνέπειες των επιλογών του, γιατί να θεωρεί η ελληνική κυβέρνηση ότι η δική της πολιτική θα μείνει στο απυρόβλητο;
Οι κάλπες δεν αποτελούν λευκή επιταγή και καμία κυβερνητική επικοινωνιακή στρατηγική δεν μπορεί να εξαφανίσει την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες. Σε λίγους μήνες, όταν οι Έλληνες κληθούν να αποφασίσουν στις εθνικές εκλογές, η ακρίβεια και η καθημερινή οικονομική ασφυξία ενδέχεται να έχουν τον δικό τους καθοριστικό λόγο. Και τότε, όπως έδειξαν και οι εξελίξεις στις ΗΠΑ, ο λογαριασμός μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο βαρύς από όσο υπολογίζει το Μέγαρο Μαξίμου.
__________________________________________________________________
Πυκνώνει τις περιοδείες του ο Κυριάκος Μητσοτάκης με το βλέμμα στραμμένο στις κάλπες
Μαθαίνω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αρχίσει να ανεβάζει ρυθμούς στις περιοδείες του ανά την Ελλάδα, με το βλέμμα στραμμένο στην εκλογική αναμέτρηση του 2027. Στο Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται πως έχουν αντιληφθεί ότι ο χρόνος μέχρι τις κάλπες δεν είναι απεριόριστος και πως η προσπάθεια να ανακτηθεί η επαφή με την κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει την προεκλογική περίοδο.
Σταθμός του Πρωθυπουργού αυτή την εβδομάδα ήταν η Αρκαδία, ενώ τις επόμενες ημέρες αναμένεται να πραγματοποιήσει απόβαση στη Μεσσηνία. Και η συγκεκριμένη επιλογή μόνο απαρατήρητη δεν περνά, καθώς πρόκειται για μια περιοχή που αποτελεί παραδοσιακό προπύργιο του Αντώνη Σαμαρά. Με δεδομένες τις πολιτικές ισορροπίες στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη εκεί αποκτά και τη δική της πολιτική σημασία.
Πάντως, όπως έχει φτάσει στα αυτιά μου, το επιτελείο του Πρωθυπουργού έχει επιστρατεύσει όλη του τη μαεστρία στον σχεδιασμό των περιοδειών, καθώς υπάρχει έντονη ανησυχία για τη φθορά που έχει υποστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπειτα από οκτώ χρόνια διακυβέρνησης. Ο φόβος είναι ότι αυτή η φθορά δεν θα περιοριστεί σε μια απλή δημοσκοπική δυσαρέσκεια, αλλά θα αποτυπωθεί με ιδιαίτερα έντονο τρόπο στην κάλπη.
Μάλιστα, στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς φαίνεται να υπάρχει και ένας εκλογικός εφιάλτης: η Νέα Δημοκρατία να μην καταφέρει να ξεπεράσει το όριο του 25%. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα αποτελούσε σοβαρό πολιτικό πλήγμα για τον Πρωθυπουργό και θα άλλαζε αισθητά τα δεδομένα της επόμενης ημέρας. Γι' αυτό και οι περιοδείες δεν είναι απλώς μια σειρά επισκέψεων στην περιφέρεια. Είναι μια προσπάθεια να περιοριστεί η κυβερνητική φθορά πριν αυτή μετατραπεί σε εκλογική ήττα.
__________________________________________________________________
Δεν έπιασε το κεντρώο rebranding Τσίπρα και τώρα προσπαθεί να το γυρίσει πάλι προς τα αριστερά
Μου λένε ότι το πολυσυζητημένο κεντρώο rebranding του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, για το οποίο το προηγούμενο διάστημα είχαμε ακούσει ουκ ολίγα, φαίνεται πως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Όπως σας είχα αναφέρει και παλαιότερα, πίσω από αυτή την επικοινωνιακή επιχείρηση βρίσκονταν κορυφαίοι επικοινωνιολόγοι από τη Γαλλία, οι οποίοι είχαν αναλάβει να επανασυστήσουν τον πρώην πρωθυπουργό στο εκλογικό σώμα, επιχειρώντας να τον απομακρύνουν από την εικόνα του παρελθόντος και να τον τοποθετήσουν πιο κοντά στο πολιτικό Κέντρο.
Μόνο που, όπως φαίνεται, το εγχείρημα δεν έπεισε και τώρα ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί μια νέα στροφή, αυτή τη φορά προς τα αριστερά. Αναρωτιέμαι, βέβαια, πόσες ακόμη πολιτικές στροφές θα επιχειρήσει να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Από το Κέντρο προς τα αριστερά και πάλι πίσω, σε μια διαρκή προσπάθεια να αποφασίσει ποια πολιτική ταυτότητα θέλει τελικά να εκπροσωπήσει. Γιατί, όσο κι αν θα ήθελε να συνδυάσει την πολιτική παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου με την επαναστατική εικόνα του Τσε Γκεβάρα, αυτά τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρχουν απλώς επειδή εξυπηρετούν κάθε φορά τις επικοινωνιακές του ανάγκες.
Στο πλαίσιο αυτής της νέας επικοινωνιακής προσπάθειας, παρόλα αυτά, ο πρώην πρωθυπουργός βρέθηκε στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Παρίσι, όπου συνομίλησε με νέους που συμμετέχουν στις μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις για την ακρίβεια και το κόστος στέγασης, δύο προβλήματα που πιέζουν πλέον έντονα και τη γαλλική κοινωνία. Βέβαια, εδώ αξίζει να θυμίσουμε κάτι που συχνά ξεχνάμε όταν κάνουμε τέτοιες συγκρίσεις: άλλο οι μισθοί στη Γαλλία και άλλο οι μισθοί στην Ελλάδα. Γιατί μπορεί η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση να αποτελούν κοινά προβλήματα, όμως οι οικονομικές δυνατότητες των πολιτών στις δύο χώρες δεν είναι ίδιες.
Και επειδή με ξέρετε, όπως επίσης γνωρίζετε πολύ καλά και τις απόψεις μου για τον Αλέξη Τσίπρα, θα σας το πω για ακόμη μία φορά: ό,τι κι αν κάνει, είτε στρίψει το τιμόνι αριστερά είτε επιχειρήσει να κινηθεί στην Κεντροαριστερά είτε επιλέξει ξανά το σκέτο Κέντρο, υπάρχει ένα πολιτικό παρελθόν από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Ο πρώην πρωθυπουργός έχασε πέντε εκλογικές αναμετρήσεις από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και, κυρίως, άφησε πίσω του μια βαριά πολιτική παρακαταθήκη.
Η ελληνική κοινωνία δεν φαίνεται διατεθειμένη να φάει ξανά ζεσταμένο φαγητό. Και ειδικά όταν πρόκειται για έναν πολιτικό που υποσχόταν ότι θα σκίσει τα μνημόνια, αλλά τελικά έκανε τη λαϊκή ετυμηγορία κουρελόχαρτο, φέρνοντας το τρίτο και, όπως αποδείχθηκε, αχρείαστο μνημόνιο. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι προς ποια κατεύθυνση θα επιχειρήσει να μετακινηθεί επικοινωνιακά ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι αν η κοινωνία έχει ακόμη διάθεση να του δώσει ακόμη μια ευκαιρία.
__________________________________________________________________
«Ροντέο» ξανά η Βουλή από Γεωργιάδη και Κωνσταντοπούλου που δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό έχει κουράσει
Για να γνωρίζετε, για ακόμη μία φορά η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, μετέτρεψαν τη Βουλή σε ροντέο, με έντονους διαξιφισμούς και προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Μια αντιπαράθεση που επαναλαμβάνεται, με τους δύο πρωταγωνιστές να φαίνεται πως αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η συνεχής ανακύκλωση της ίδιας εικόνας έχει κουράσει.
Και το ερώτημα είναι απλό: τι ακριβώς κερδίζει ο πολίτης παρακολουθώντας δύο πολιτικούς να ανταλλάσσουν προσωπικές επιθέσεις αντί να συζητούν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει; Η Βουλή δεν είναι τηλεοπτικό παράθυρο για να μετρούν οι πολιτικοί ποιος θα φωνάξει περισσότερο και ποιος θα έχει την τελευταία λέξη.
Η ελληνική κοινωνία έχει κουραστεί από τους ατελείωτους καβγάδες των κουστουμαρισμένων πολιτικών στα τηλεοπτικά πάνελ και στις κοινοβουλευτικές αίθουσες. Την ώρα που τα νοικοκυριά πιέζονται από την ακρίβεια, οι νέοι δυσκολεύονται να βρουν προσιτή στέγη και οι εργαζόμενοι προσπαθούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις, το πολιτικό θέαμα των προσωπικών αντιπαραθέσεων δεν προσφέρει καμία απάντηση. Η αυξημένη αποχή στις εκλογές θα έπρεπε να έχει ήδη προβληματίσει όσους εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την πολιτική ως πεδίο προσωπικών συγκρούσεων.
Η χώρα χρειάζεται πολιτικό διάλογο με επιχειρήματα, συγκεκριμένες προτάσεις και σεβασμό στον πολίτη. Χρειάζεται πολιτικούς που θα συζητούν για την ουσία των προβλημάτων και όχι για το ποιος θα επικρατήσει σε έναν ακόμη τηλεοπτικό ή κοινοβουλευτικό καβγά.
Και επειδή θέλω να κλείσω με ένα μικρό κουίζ: ποιο κόμμα στην Ελλάδα έχει ως σύνθημά του το «Πολιτική με πολιτισμό»; Είμαι σίγουρος ότι όσοι παρακολουθούν την πολιτική επικαιρότητα θα βρουν την απάντηση.
__________________________________________________________________
Κλείνοντας τη σημερινή μας ανασκόπηση, τα τρία παρασκήνια αποτυπώνουν τις κινήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολιτικοί πρωταγωνιστές στην προσπάθειά τους να διαμορφώσουν τις κατάλληλες συνθήκες για την επόμενη ημέρα. Στη Νέα Δημοκρατία υπάρχει ανησυχία για την εκλογική φθορά, ο Αλέξης Τσίπρας αναζητά εκ νέου πολιτικό προσανατολισμό, ενώ οι κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις εξακολουθούν να προκαλούν αρνητικές εντυπώσεις.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αρχίσει να πυκνώνει τις περιοδείες του, με την Αρκαδία να αποτελεί τον τελευταίο σταθμό και τη Μεσσηνία να βρίσκεται ήδη στον σχεδιασμό των επόμενων επισκέψεών του. Η επιλογή της συγκεκριμένης περιοχής έχει τη δική της πολιτική σημασία, καθώς πρόκειται για παραδοσιακό προπύργιο του Αντώνη Σαμαρά.
Και δεν ήταν απλώς μια εκλογική επικράτηση των Δημοκρατικών. Το πραγματικά αξιοσημείωτο ήταν ότι το μπλε χρώμα έφτασε μέχρι και σε πολιτείες που για δεκαετίες θεωρούνταν ασφαλή προπύργια των Ρεπουμπλικανών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Κάνσας, όπου η εκλογή Δημοκρατικού υποψηφίου έπειτα από τόσα χρόνια, με τελευταία αντίστοιχη επικράτηση το 1932, αποτελεί μια εξέλιξη με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Όταν ακόμη και παραδοσιακά συντηρητικές περιοχές γυρίζουν την πλάτη στους Ρεπουμπλικανούς, τότε το μήνυμα προς τον Λευκό Οίκο είναι κάτι παραπάνω από ηχηρό.
Ο Ντόναλντ Τραμπ, βεβαίως, δεν πλήρωσε μόνο την αλαζονική πολιτική συμπεριφορά του και την διαφθορά των καθημερινών σκανδάλων. Πλήρωσε και τις συνέπειες των επιλογών του στον πόλεμο με το Ιράν.
Η αύξηση των τιμών της βενζίνης μεταφέρθηκε απευθείας στην καθημερινότητα των Αμερικανών, οι οποίοι είδαν το κόστος μετακίνησης και διαβίωσής τους να επιβαρύνεται. Και εδώ βρίσκεται μια παράμετρος που συχνά υποτιμούν οι κυβερνήσεις: ο ψηφοφόρος μπορεί να ακούσει πολλά, μπορεί να περιμένει, μπορεί ακόμη και να δείξει ανοχή σε δύσκολες πολιτικές αποφάσεις. Όταν, όμως, φτάνει στο ταμείο και βλέπει ότι το εισόδημά του δεν επαρκεί, τότε η δυσαρέσκεια μετατρέπεται σε πολιτική αντίδραση.
Αυτό ακριβώς θα έπρεπε να προβληματίσει και την ελληνική κυβέρνηση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν εξελέγη με την υπόσχεση να σταματήσει τους πολέμους, όπως είχε κάνει ο Τραμπ. Δεν μπορεί, όμως, να αποποιηθεί τις ευθύνες της κυβέρνησής του για την ακρίβεια που πιέζει καθημερινά τα ελληνικά νοικοκυριά.
Οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ, τα καύσιμα και το κόστος των βασικών αγαθών έχουν γίνει ένας διαρκής πονοκέφαλος για τους πολίτες, ενώ η αγοραστική τους δύναμη συρρικνώνεται και η φτωχοποίηση γίνεται ολοένα και πιο αισθητή.
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό: αν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι έστειλαν τόσο ηχηρό μήνυμα στον Τραμπ για τις οικονομικές συνέπειες των επιλογών του, γιατί να θεωρεί η ελληνική κυβέρνηση ότι η δική της πολιτική θα μείνει στο απυρόβλητο;
Οι κάλπες δεν αποτελούν λευκή επιταγή και καμία κυβερνητική επικοινωνιακή στρατηγική δεν μπορεί να εξαφανίσει την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες. Σε λίγους μήνες, όταν οι Έλληνες κληθούν να αποφασίσουν στις εθνικές εκλογές, η ακρίβεια και η καθημερινή οικονομική ασφυξία ενδέχεται να έχουν τον δικό τους καθοριστικό λόγο. Και τότε, όπως έδειξαν και οι εξελίξεις στις ΗΠΑ, ο λογαριασμός μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο βαρύς από όσο υπολογίζει το Μέγαρο Μαξίμου.
__________________________________________________________________
Πυκνώνει τις περιοδείες του ο Κυριάκος Μητσοτάκης με το βλέμμα στραμμένο στις κάλπες
Μαθαίνω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αρχίσει να ανεβάζει ρυθμούς στις περιοδείες του ανά την Ελλάδα, με το βλέμμα στραμμένο στην εκλογική αναμέτρηση του 2027. Στο Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται πως έχουν αντιληφθεί ότι ο χρόνος μέχρι τις κάλπες δεν είναι απεριόριστος και πως η προσπάθεια να ανακτηθεί η επαφή με την κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει την προεκλογική περίοδο.
Σταθμός του Πρωθυπουργού αυτή την εβδομάδα ήταν η Αρκαδία, ενώ τις επόμενες ημέρες αναμένεται να πραγματοποιήσει απόβαση στη Μεσσηνία. Και η συγκεκριμένη επιλογή μόνο απαρατήρητη δεν περνά, καθώς πρόκειται για μια περιοχή που αποτελεί παραδοσιακό προπύργιο του Αντώνη Σαμαρά. Με δεδομένες τις πολιτικές ισορροπίες στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη εκεί αποκτά και τη δική της πολιτική σημασία.
Πάντως, όπως έχει φτάσει στα αυτιά μου, το επιτελείο του Πρωθυπουργού έχει επιστρατεύσει όλη του τη μαεστρία στον σχεδιασμό των περιοδειών, καθώς υπάρχει έντονη ανησυχία για τη φθορά που έχει υποστεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έπειτα από οκτώ χρόνια διακυβέρνησης. Ο φόβος είναι ότι αυτή η φθορά δεν θα περιοριστεί σε μια απλή δημοσκοπική δυσαρέσκεια, αλλά θα αποτυπωθεί με ιδιαίτερα έντονο τρόπο στην κάλπη.
Μάλιστα, στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς φαίνεται να υπάρχει και ένας εκλογικός εφιάλτης: η Νέα Δημοκρατία να μην καταφέρει να ξεπεράσει το όριο του 25%. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα αποτελούσε σοβαρό πολιτικό πλήγμα για τον Πρωθυπουργό και θα άλλαζε αισθητά τα δεδομένα της επόμενης ημέρας. Γι' αυτό και οι περιοδείες δεν είναι απλώς μια σειρά επισκέψεων στην περιφέρεια. Είναι μια προσπάθεια να περιοριστεί η κυβερνητική φθορά πριν αυτή μετατραπεί σε εκλογική ήττα.
__________________________________________________________________
Δεν έπιασε το κεντρώο rebranding Τσίπρα και τώρα προσπαθεί να το γυρίσει πάλι προς τα αριστερά
Μου λένε ότι το πολυσυζητημένο κεντρώο rebranding του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, για το οποίο το προηγούμενο διάστημα είχαμε ακούσει ουκ ολίγα, φαίνεται πως δεν απέδωσε τα αναμενόμενα. Όπως σας είχα αναφέρει και παλαιότερα, πίσω από αυτή την επικοινωνιακή επιχείρηση βρίσκονταν κορυφαίοι επικοινωνιολόγοι από τη Γαλλία, οι οποίοι είχαν αναλάβει να επανασυστήσουν τον πρώην πρωθυπουργό στο εκλογικό σώμα, επιχειρώντας να τον απομακρύνουν από την εικόνα του παρελθόντος και να τον τοποθετήσουν πιο κοντά στο πολιτικό Κέντρο.
Μόνο που, όπως φαίνεται, το εγχείρημα δεν έπεισε και τώρα ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί μια νέα στροφή, αυτή τη φορά προς τα αριστερά. Αναρωτιέμαι, βέβαια, πόσες ακόμη πολιτικές στροφές θα επιχειρήσει να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Από το Κέντρο προς τα αριστερά και πάλι πίσω, σε μια διαρκή προσπάθεια να αποφασίσει ποια πολιτική ταυτότητα θέλει τελικά να εκπροσωπήσει. Γιατί, όσο κι αν θα ήθελε να συνδυάσει την πολιτική παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου με την επαναστατική εικόνα του Τσε Γκεβάρα, αυτά τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρχουν απλώς επειδή εξυπηρετούν κάθε φορά τις επικοινωνιακές του ανάγκες.
Στο πλαίσιο αυτής της νέας επικοινωνιακής προσπάθειας, παρόλα αυτά, ο πρώην πρωθυπουργός βρέθηκε στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Παρίσι, όπου συνομίλησε με νέους που συμμετέχουν στις μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις για την ακρίβεια και το κόστος στέγασης, δύο προβλήματα που πιέζουν πλέον έντονα και τη γαλλική κοινωνία. Βέβαια, εδώ αξίζει να θυμίσουμε κάτι που συχνά ξεχνάμε όταν κάνουμε τέτοιες συγκρίσεις: άλλο οι μισθοί στη Γαλλία και άλλο οι μισθοί στην Ελλάδα. Γιατί μπορεί η ακρίβεια και η στεγαστική κρίση να αποτελούν κοινά προβλήματα, όμως οι οικονομικές δυνατότητες των πολιτών στις δύο χώρες δεν είναι ίδιες.
Και επειδή με ξέρετε, όπως επίσης γνωρίζετε πολύ καλά και τις απόψεις μου για τον Αλέξη Τσίπρα, θα σας το πω για ακόμη μία φορά: ό,τι κι αν κάνει, είτε στρίψει το τιμόνι αριστερά είτε επιχειρήσει να κινηθεί στην Κεντροαριστερά είτε επιλέξει ξανά το σκέτο Κέντρο, υπάρχει ένα πολιτικό παρελθόν από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Ο πρώην πρωθυπουργός έχασε πέντε εκλογικές αναμετρήσεις από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και, κυρίως, άφησε πίσω του μια βαριά πολιτική παρακαταθήκη.
Η ελληνική κοινωνία δεν φαίνεται διατεθειμένη να φάει ξανά ζεσταμένο φαγητό. Και ειδικά όταν πρόκειται για έναν πολιτικό που υποσχόταν ότι θα σκίσει τα μνημόνια, αλλά τελικά έκανε τη λαϊκή ετυμηγορία κουρελόχαρτο, φέρνοντας το τρίτο και, όπως αποδείχθηκε, αχρείαστο μνημόνιο. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι προς ποια κατεύθυνση θα επιχειρήσει να μετακινηθεί επικοινωνιακά ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι αν η κοινωνία έχει ακόμη διάθεση να του δώσει ακόμη μια ευκαιρία.
__________________________________________________________________
«Ροντέο» ξανά η Βουλή από Γεωργιάδη και Κωνσταντοπούλου που δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό έχει κουράσει
Για να γνωρίζετε, για ακόμη μία φορά η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, μετέτρεψαν τη Βουλή σε ροντέο, με έντονους διαξιφισμούς και προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Μια αντιπαράθεση που επαναλαμβάνεται, με τους δύο πρωταγωνιστές να φαίνεται πως αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η συνεχής ανακύκλωση της ίδιας εικόνας έχει κουράσει.
Και το ερώτημα είναι απλό: τι ακριβώς κερδίζει ο πολίτης παρακολουθώντας δύο πολιτικούς να ανταλλάσσουν προσωπικές επιθέσεις αντί να συζητούν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει; Η Βουλή δεν είναι τηλεοπτικό παράθυρο για να μετρούν οι πολιτικοί ποιος θα φωνάξει περισσότερο και ποιος θα έχει την τελευταία λέξη.
Η ελληνική κοινωνία έχει κουραστεί από τους ατελείωτους καβγάδες των κουστουμαρισμένων πολιτικών στα τηλεοπτικά πάνελ και στις κοινοβουλευτικές αίθουσες. Την ώρα που τα νοικοκυριά πιέζονται από την ακρίβεια, οι νέοι δυσκολεύονται να βρουν προσιτή στέγη και οι εργαζόμενοι προσπαθούν να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις, το πολιτικό θέαμα των προσωπικών αντιπαραθέσεων δεν προσφέρει καμία απάντηση. Η αυξημένη αποχή στις εκλογές θα έπρεπε να έχει ήδη προβληματίσει όσους εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την πολιτική ως πεδίο προσωπικών συγκρούσεων.
Η χώρα χρειάζεται πολιτικό διάλογο με επιχειρήματα, συγκεκριμένες προτάσεις και σεβασμό στον πολίτη. Χρειάζεται πολιτικούς που θα συζητούν για την ουσία των προβλημάτων και όχι για το ποιος θα επικρατήσει σε έναν ακόμη τηλεοπτικό ή κοινοβουλευτικό καβγά.
Και επειδή θέλω να κλείσω με ένα μικρό κουίζ: ποιο κόμμα στην Ελλάδα έχει ως σύνθημά του το «Πολιτική με πολιτισμό»; Είμαι σίγουρος ότι όσοι παρακολουθούν την πολιτική επικαιρότητα θα βρουν την απάντηση.
__________________________________________________________________
Κλείνοντας τη σημερινή μας ανασκόπηση, τα τρία παρασκήνια αποτυπώνουν τις κινήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης, αλλά και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολιτικοί πρωταγωνιστές στην προσπάθειά τους να διαμορφώσουν τις κατάλληλες συνθήκες για την επόμενη ημέρα. Στη Νέα Δημοκρατία υπάρχει ανησυχία για την εκλογική φθορά, ο Αλέξης Τσίπρας αναζητά εκ νέου πολιτικό προσανατολισμό, ενώ οι κοινοβουλευτικές αντιπαραθέσεις εξακολουθούν να προκαλούν αρνητικές εντυπώσεις.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αρχίσει να πυκνώνει τις περιοδείες του, με την Αρκαδία να αποτελεί τον τελευταίο σταθμό και τη Μεσσηνία να βρίσκεται ήδη στον σχεδιασμό των επόμενων επισκέψεών του. Η επιλογή της συγκεκριμένης περιοχής έχει τη δική της πολιτική σημασία, καθώς πρόκειται για παραδοσιακό προπύργιο του Αντώνη Σαμαρά.
Το Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζει ότι η κυβερνητική φθορά δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με επικοινωνιακές κινήσεις και φωτογραφίες από περιοδείες. Η ανησυχία για ένα εκλογικό αποτέλεσμα κάτω από το 25% δείχνει ότι οι προβληματισμοί είναι πολύ πιο ουσιαστικοί και συνδέονται άμεσα με τη δυνατότητα της Νέας Δημοκρατίας να διατηρήσει την πολιτική της κυριαρχία.
Στην άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να αναζητά τον τρόπο με τον οποίο θα επανέλθει στο προσκήνιο. Το κεντρώο rebranding δεν φαίνεται να απέδωσε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και πλέον επιχειρείται μια νέα προσέγγιση προς την Αριστερά, με αναφορές στις κινητοποιήσεις των νέων για την ακρίβεια και το κόστος στέγασης.
Στην άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να αναζητά τον τρόπο με τον οποίο θα επανέλθει στο προσκήνιο. Το κεντρώο rebranding δεν φαίνεται να απέδωσε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα και πλέον επιχειρείται μια νέα προσέγγιση προς την Αριστερά, με αναφορές στις κινητοποιήσεις των νέων για την ακρίβεια και το κόστος στέγασης.
Η συγκεκριμένη επιλογή, ωστόσο, επαναφέρει ένα βασικό ερώτημα για τον πρώην πρωθυπουργό: ποια πολιτική ταυτότητα θέλει τελικά να εκπροσωπήσει; Οι διαρκείς μετατοπίσεις από το Κέντρο προς τα αριστερά δεν συνιστούν από μόνες τους πολιτική στρατηγική, ενώ η επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή απαιτεί κάτι περισσότερο από μια νέα επικοινωνιακή προσέγγιση.
Την ίδια ώρα, οι επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις ανάμεσα στον Άδωνι Γεωργιάδη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου συνεχίζουν να δημιουργούν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί ως ουσιαστική κοινοβουλευτική αντιπαράθεση. Οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί και οι διαρκείς διαξιφισμοί έχουν κουράσει, καθώς μετατρέπουν τη Βουλή σε χώρο αντιπαραθέσεων χωρίς ουσιαστικό πολιτικό αποτέλεσμα.
Την ίδια ώρα, οι επαναλαμβανόμενες συγκρούσεις ανάμεσα στον Άδωνι Γεωργιάδη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου συνεχίζουν να δημιουργούν μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί ως ουσιαστική κοινοβουλευτική αντιπαράθεση. Οι προσωπικοί χαρακτηρισμοί και οι διαρκείς διαξιφισμοί έχουν κουράσει, καθώς μετατρέπουν τη Βουλή σε χώρο αντιπαραθέσεων χωρίς ουσιαστικό πολιτικό αποτέλεσμα.
Και αυτό δεν αφορά μόνο τα δύο συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο ασκείται σήμερα η πολιτική αντιπαράθεση. Το σύνθημα «Πολιτική με πολιτισμό» αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν καλείται να εφαρμοστεί στην πράξη και όχι απλώς να χρησιμοποιείται ως επικοινωνιακό μήνυμα.
Εμείς θα είμαστε εδώ, στο σταθερό μας μετερίζι, για να φωτίζουμε το παρασκήνιο και να καταγράφουμε την αλήθεια χωρίς ωραιοποιήσεις.
Καλή ανάγνωση και καλή εβδομάδα σε όλους.
Εμείς θα είμαστε εδώ, στο σταθερό μας μετερίζι, για να φωτίζουμε το παρασκήνιο και να καταγράφουμε την αλήθεια χωρίς ωραιοποιήσεις.
Καλή ανάγνωση και καλή εβδομάδα σε όλους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Καλωσήρθατε στον χώρο σχολίων του Αντικειμενικότητα. Να θυμάστε ότι κάθε άποψη είναι δεχτή εκτός αν προσβάλει ή θίγει τον άλλον όποτε παρακαλώ ο σχολιασμός σας να είναι κόσμιος.