Στα Παρασκήνια: Ο Αλέξης Τσίπρας ρίχνει οριστική πόρτα στον ΣΥΡΙΖΑ* Επιστρέφουν τα σενάρια για εκλογές τον Σεπτέμβριο με φόντο το κόμμα Σαμαρά* Κυκλωμένη στα ημερολόγια του Μαξίμου η 30η Αυγούστου

Αποκαλύπτουμε όλα τα πολιτικά παρασκήνια! Από τους διαδρόμους της Βουλής και τα υπουργικά γραφεία, μέχρι τις μυστικές συναντήσεις σε πρεσβείες και τα παζάρια στα κομματικά επιτελεία. Μάθε πρώτος για τις αθέατες διαπραγματεύσεις, τις κρυφές συμμαχίες και τις εσωτερικές πληροφορίες που διαμορφώνουν το πολιτικό σκηνικό, για να είσαι πάντα ένα βήμα μπροστά από τις εξελίξεις!

Καλή σας ημέρα φίλες φίλοι αγαπητοί αναγνώστες, και ένα όμορφο Σαββατοκύριακο σε όλες και όλους!

Πάνε τρεις βδομάδες από την τελευταία φορά που τα είπαμε, αγαπητοί αναγνώστες, και όπως σας υποσχέθηκα πριν αποχαιρετιστούμε, επέστρεψα δριμύτερος, έχοντας στις αποσκευές μου μερικές ολοκαίνουργιες, «χακί» εμπειρίες για να σας εξιστορήσω. Η αλήθεια είναι ότι η μετάβαση από το δημοσιογραφικό γραφείο και το κυνήγι του πολιτικού παρασκηνίου στην καθημερινότητα του στρατοπέδου ήταν ένα μικρό σοκ, αλλά οι υποσχέσεις προς τους αναγνώστες πρέπει πάντα να τηρούνται.

Ο στρατός γενικά, όπως εξάλλου και όλα τα πράγματα σε αυτή τη ζωή, έχει τόσο τα θετικά του όσο και τα αρνητικά του, ανάλογα με τη σκοπιά που το βλέπει κανείς. Αν θα έπρεπε να ξεκινήσω με ένα θετικό, είναι ότι οι ένοπλες δυνάμεις έχουν αλλάξει και έχουν εκσυγχρονιστεί σε πάρα πολλά επίπεδα σε σχέση με τις παλιές, σκληρές εποχές που μας διηγούνταν οι παλαιότεροι. Υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση, οι υποδομές είναι ανθρώπινες και η καθημερινότητα κυλάει με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Εκεί όμως που ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει και δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα, είναι στο διαχρονικό και ιερό θέμα της στρατιωτικής πειθαρχίας. Εκεί δεν χωράνε εκπτώσεις ούτε «νεωτερισμοί». Όταν, ας πούμε, μαζευόμαστε όλοι μαζί στον λόχο για την καθιερωμένη αναφορά, το κλίμα αλλάζει μέσα σε ένα δευτερόλεπτο.

Πρέπει να είμαστε φανταράκια ακούνητα, αμίλητα και αγέλαστα, σαν μαρμάρινα αγάλματα, κοιτάζοντας σταθερά μπροστά διαφορετικά, αν κάποιος κάνει το αστείο να κουνηθεί ή να ψιθυρίσει, ο ανώτερος θα δώσει αμέσως το σύνθημα για το κλασικό, παραδοσιακό «καψόνι» της μεταβολής όπου αρχίζουμε να βαράμε συνεχόμενες μεταβολές, γυρνώντας γύρω-γύρω, πράγμα που ειδικά κάτω από τον καυτό, λιοπύρι του καλοκαιριού είναι πραγματικά κακό και εξαντλητικό.

Μέσα σε όλη αυτή τη ρουτίνα της εκπαίδευσης, υπήρξε και μια πολύ ωραία, άκρως κινηματογραφική προσωπική εμπειρία, όταν κληθήκαμε να φέρουμε σε πέρας μια βραδινή πορεία πέντε χιλιομέτρων με πλήρη εξάρτυση.

Το σκηνικό ήταν από μόνο του επιβλητικό μέσα στο σκοτάδι, αλλά η κορύφωση ήρθε λίγο πριν ξεκινήσουμε. Εκείνη την ημέρα, τη στιγμή που ο ανθυπολοχαγός μάς έδωσε την τελική εντολή να φορέσουμε και να ασφαλίσουμε τα κράνη μας, γύρισε, μας κοίταξε με ένα απόλυτα σοβαρό, αυστηρό ύφος και μας είπε απλώς: «Καλή τύχη, κύριοι».

Από αυτή και μόνο τη μικρή, αλλά γεμάτη νόημα λεπτομέρεια, ομολογώ ότι προσωπικά ένιωσα μια απίστευτη αδρεναλίνη να πλημμυρίζει το σώμα μου. Για μερικά δευτερόλεπτα ένιωσα λες και δεν ήμασταν σε μια απλή άσκηση ρουτίνας, αλλά λες και ήμασταν μια επίλεκτη ομάδα έτοιμη να ξεκινήσει για κάποια πραγματική, άκρως απόρρητη και κρίσιμη πολεμική επιχείρηση πίσω από τις γραμμές του εχθρού.

Αρκετά όμως με τα του στρατού και τις αναμνήσεις από τα χαρακώματα. Το γεγονός ότι πλέον φοράω τα χακί, κοιμάμαι στον θάλαμο και δεν έχω σχεδόν καθόλου ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή μου, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι έχω αποκοπεί από τον έξω κόσμο. Τα δημοσιογραφικά μου ραντάρ παραμένουν ανοιχτά, οι πηγές μου συνεχίζουν να στέλνουν μηνύματα και εγώ συνεχίζω να ενημερώνομαι λεπτομερώς για όσα συμβαίνουν στα πολιτικά γραφεία. Η πολιτική σκηνή έχει πάρει κυρίως φωτιά με τις νέες ισορροπίες που διαμορφώνονται, και έχω μαζέψει μερικά πολύ ωραία, ζουμερά παρασκήνια για να σας μεταφέρω αμέσως τώρα.
__________________________________________________________________
Επιστρέφουν τα σενάρια για εκλογές τον Σεπτέμβριο με φόντο το κόμμα Σαμαρά

Μαθαίνω ότι το πολιτικό σκηνικό παίρνει κυριολεκτικά φωτιά και οι ισορροπίες εντός του κυβερνητικού στρατοπέδου γίνονται πιο εύθραυστες από ποτέ. Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις για κάλπες στο τέλος της τετραετίας, οι στενοί συνεργάτες του Πρωθυπουργού στο Μέγαρο Μαξίμου επαναφέρουν με απόλυτη σοβαρότητα τα σενάρια για πρόωρες εκλογές, δείχνοντας ως πιθανό χρόνο τον προσεχή Σεπτέμβριο.

Η ξαφνική αυτή στροφή και ο εκλογικός σχεδιασμός δεν γίνονται βέβαια στο κενό. Ο πραγματικός λόγος της εσπευσμένης αναδίπλωσης είναι ότι έχουν αρχίσει να ξαναφουντώνουν για τα καλά οι πληροφορίες γύρω από το επικείμενο κομματικό εγχείρημα του Αντώνη Σαμαρά. Πρόκειται για μια εξέλιξη για την οποία σας μιλάω και σας προειδοποιώ από αυτή εδώ τη στήλη ήδη από το 2024, όταν πολλοί θεωρούσαν τις διαφωνίες του πρώην Πρωθυπουργού ως απλές εσωκομματικές «γκρίνιες». Σήμερα, όμως, το σενάριο αυτό αποκτά σάρκα και οστά, προκαλώντας έντονο νευρικό κλονισμό στο επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Μάλιστα, οι τελευταίες πληροφορίες που μου έρχονται από καλά ενημερωμένες πηγές είναι ακόμα πιο ανησυχητικές για το Μαξίμου. Με πληροφορούν, λοιπόν, ότι αυτή τη φορά ο Μεσσήνιος πολιτικός δεν θα κινηθεί μόνος του, αλλά αναμένεται να έχει την ενεργή και έμπρακτη στήριξη της παραδοσιακής καραμανλικής πτέρυγας. Εάν αυτό το σενάριο επαληθευτεί στην πράξη, μιλάμε για μια ολική ανατροπή των δεδομένων. Μια κοινή συμπόρευση της σαμαρικής και της καραμανλικής πλευράς σε ένα νέο, καθαρά δεξιό πολιτικό σχήμα θα δημιουργήσει τεράστιο ρήγμα στη βάση της Νέας Δημοκρατίας, απορροφώντας χιλιάδες δυσαρεστημένους ψηφοφόρους και στελέχη που νιώθουν αποξενωμένοι από την τρέχουσα κεντρώα στροφή της κυβέρνησης.

Απέναντι σε αυτόν τον θανάσιμο πολιτικό κίνδυνο, ο Πρωθυπουργός γνωρίζει καλά ότι αν καθυστερήσει τις εξελίξεις, ο χρόνος θα λειτουργήσει υπέρ των αντιπάλων του. Για τον λόγο αυτό, το Μαξίμου έχει θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο άμεσης άμυνας και αντεπίθεσης, προσπαθώντας να προλάβει το κακό πριν αυτό εκδηλωθεί πλήρως.

Τις τελευταίες ημέρες, με εντολή του πρωθυπουργικού γραφείου, κορυφαία κυβερνητικά στελέχη και υπουργοί έχουν αρχίσει να πραγματοποιούν εσπευσμένες περιοδείες και «αποβάσεις» στην καρδιά της Μεσσηνίας. Ο στόχος αυτής της αιφνιδιαστικής κινητοποίησης είναι προφανής: η Αθήνα επιχειρεί να χτυπήσει το παραδοσιακό, γεωγραφικό και πολιτικό προπύργιο του Αντώνη Σαμαρά. Στο Μαξίμου ελπίζουν ότι ελέγχοντας την τοπική εκλογική βάση, πιέζοντας τους τοπικούς φορείς και συσπειρώνοντας τους γαλάζιους ψηφοφόρους στην περιοχή, θα καταφέρουν να αποδυναμώσουν εκ των προτέρων τη δυναμική του πρώην Πρωθυπουργού πριν εκείνος ανακοινώσει τις τελικές του αποφάσεις.

Το αν αυτή η επιχείρηση αναχαίτισης στη Μεσσηνία θα αποδώσει καρπούς ή αν ο Σεπτέμβριος θα γίνει ο μήνας της μεγάλης πολιτικής ξεκαθάρισης, μένει να το δούμε. Το σίγουρο είναι ότι τα χακί μου ραντάρ θα παραμείνουν στραμμένα στις εξελίξεις.
__________________________________________________________________

Κυκλωμένη στα ημερολόγια του Μαξίμου η 30η Αυγούστου

Μου λένε ότι η συγκεκριμένη ημερομηνία έχει μετατραπεί στον απόλυτο χρονικό σταθμό για τους στενούς συνεργάτες του Πρωθυπουργού. Το κυβερνητικό επιτελείο έχει κυκλώσει για τα καλά την 30η Αυγούστου στο ημερολόγιό του, καθώς εκείνο το ορόσημο στο τέλος του καλοκαιριού θεωρείται η στιγμή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να πάρει το πολιτικό του ρίσκο και να λάβει τις οριστικές και αμετάκλητες αποφάσεις του για το πότε θα στηθούν οι επόμενες εθνικές κάλπες.

Στο τραπέζι του Μεγάρου Μαξίμου αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο βασικά, αλλά εντελώς αντίρροπα σενάρια. Το πρώτο αφορά τη στρατηγική εξάντλησης της τετραετίας, μεταθέτοντας την εκλογική αναμέτρηση για την άνοιξη του 2027, με την ελπίδα ότι ο πολιτικός χρόνος θα εξομαλύνει τις τρέχουσες πιέσεις.

Το δεύτερο σενάριο, όμως, που κερδίζει διαρκώς έδαφος στις εισηγήσεις των κορυφαίων συμβούλων, δείχνει άμεσο εκλογικό αιφνιδιασμό μέσα στο φθινόπωρο. Σε μια τέτοια περίπτωση, η χώρα θα οδηγηθεί σε κάλπες τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο, με το επικρατέστερο σενάριο των «κλειδωμένων» ημερομηνιών να δείχνει ήδη την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου ως την επικρατέστερη ημέρα της μεγάλης αναμέτρησης.

Ωστόσο, υπάρχουν και έμπειρες φωνές πίσω από τις κλειστές πόρτες των πολιτικών γραφείων που υποστηρίζουν μια τελείως διαφορετική, πιο τακτική ανάγνωση της κατάστασης. Οι συγκεκριμένοι αναλυτές μιλάνε ανοιχτά για μια καλοστημένη πολιτική μπλόφα της κυβέρνησης, η οποία συντηρεί σκόπιμα τη σεναριολογία περί πρόωρων εκλογών για έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό: να αναγκάσει τον Αντώνη Σαμαρά να ανοίξει τα χαρτιά του νωρίτερα από όσο ο ίδιος υπολόγιζε και σχεδίαζε.

Η στρατηγική αυτή επιδιώκει να οδηγήσει τον Μεσσήνιο πολιτικό σε μια βιαστική κίνηση, ώστε να την πατήσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που την έπαθαν τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και η Μαρία Καρυστιανού πριν από έναν μήνα, όταν επέλεξαν να ανακοινώσουν επίσημα τα νέα κομματικά τους σχήματα.

Στο Μαξίμου θεωρούν πάντως ότι αν ο Σαμαράς παρασυρθεί από το κλίμα της δήθεν επικείμενης κάλπης και προχωρήσει σε πρόωρες ανακοινώσεις μέσα στο καλοκαίρι, η κυβέρνηση θα έχει όλο τον χρόνο να αποδομήσει το εγχείρημά του πριν αυτό προλάβει να αποκτήσει στέρεες οργανωτικές βάσεις.

Το αν η 30η Αυγούστου θα σημάνει την αφετηρία μιας πραγματικής προεκλογικής περιόδου ή το τέλος μιας μεγάλης πολιτικής παρτίδας πόκερ, είναι κάτι που θα φανεί αμέσως μετά τις διακοπές του Αυγούστου και τα μπάνια του λάου.

__________________________________________________________________

Ο Αλέξης Τσίπρας ρίχνει οριστική πόρτα στον ΣΥΡΙΖΑ

Για να γνωρίζετε, οι εξελίξεις στο στρατόπεδο της αξιωματικής αντιπολίτευσης θυμίζουν πλέον αρχαία τραγωδία, με τον πρώην Πρωθυπουργό να δίνει το τελειωτικό χτύπημα στους παλιούς του συντρόφους. 

Οι πληροφορίες που φτάνουν στα δημοσιογραφικά γραφεία αναφέρουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας έριξε οριστική και αμετάκλητη πόρτα στους ενοίκους της Κουμουνδούρου, μια κίνηση που, όπως μαθαίνω, τους έχει τσούξει σε βαθμό απόλυτης απόγνωσης.

Και μεταξύ μας, είναι απολύτως λογικό να επικρατεί αυτός ο πανικός. Τα κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είχαν οργανώσει ολόκληρο εσωκομματικό πραξικόπημα ενάντια στον τότε νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο, Στέφανο Κασσελάκη, ανατρέποντάς τον με πρωτοφανείς μεθοδεύσεις. 

Ο μοναδικός, απώτερος στόχος εκείνης της επιχείρησης ήταν να στρωθεί το χαλί και να δημιουργηθούν οι συνθήκες για την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα ως του απόλυτου λυτρωτή της παράταξης. Τώρα, λοιπόν, που ο ίδιος επιλέγει να τραβήξει τον δικό του αυτόνομο δρόμο με την «Ελληνική Αριστερή Σύμπραξη» (ΕΛΑΣ), αφήνοντάς τους στα κρύα του λουτρού, το πολιτικό άκυρο που εισπράττουν παίρνει διαστάσεις ιστορικού στραπάτσου.

Παρά το γεγονός ότι η ηγετική ομάδα, με τον πρόεδρο του κόμματος Σωκράτη Φάμελλο, την Όλγα Γεροβασίλη και τα υπόλοιπα μεγάλα στελέχη, έχει φάει πόρτα και προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, η πραγματική καταστροφή για την Κουμουνδούρου συντελείται στη βάση. Φτάνουν στα αυτιά μου συγκεκριμένες και διασταυρωμένες πληροφορίες ότι τα μέλη και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ φεύγουν πλέον σωρηδόν, γυρνώντας οριστικά την πλάτη στο κόμμα.

Η μαζική αυτή φυγή δεν είναι μια αφηρημένη τάση, αλλά αποτυπώνεται καθημερινά στον κομματικό μηχανισμό. Το ρεύμα των απογοητευμένων στελεχών κατευθύνεται μαζικά προς την πλευρά της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, αναγνωρίζοντας εκεί τη νέα δυναμική του χώρου. 

Η αποσύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ είναι τέτοια, που πολλά γραφεία τοπικών και νομαρχιακών οργανώσεων σε ολόκληρη τη χώρα αναγκάζονται να βάλουν λουκέτο και να κλείσουν οριστικά το ένα μετά το άλλο, καθώς δεν υπάρχουν πλέον ούτε στελέχη για να κρατήσουν τις πόρτες ανοιχτές. 

Το εγχείρημα της Κουμουνδούρου δείχνει να πνέει τα λοίσθια, την ώρα που ο Τσίπρας χτίζει τον νέο του μηχανισμό πάνω στα δικά τους συντρίμμια.

__________________________________________________________________

Κλείνοντας τη σημερινή μας ανασκόπηση, τα τρία τελευταία παρασκήνια συνθέτουν το παζλ μιας ολικής αναδιάταξης του πολιτικού χάρτη, με τις εσωτερικές έριδες και τους εκλογικούς σχεδιασμούς να παίρνουν πλέον φωτιά.

Η μεγάλη είδηση των τελευταίων ημερών δεν είναι άλλη από την οριστική πόρτα που έριξε ο Αλέξης Τσίπρας στον ΣΥΡΙΖΑ. Η επιλογή του να τραβήξει αυτόνομο δρόμο με τον «ΕΛΑΣ» αφήνει την Κουμουνδούρου σε κατάσταση απόλυτης απόγνωσης, την ώρα που η βάση του κόμματος και ολόκληρες τοπικές οργανώσεις διαλύονται σωρηδόν για να τον ακολουθήσουν. 

Την ίδια στιγμή, το Μέγαρο Μαξίμου βρίσκεται σε εμφανή νευρικό κλονισμό, έχοντας κυκλώσει την 30η Αυγούστου ως την ημερομηνία-κλειδί για τις τελικές αποφάσεις του Πρωθυπουργού. 

Τα σενάρια για πρόωρες κάλπες στις 27 Σεπτεμβρίου επιστρέφουν δυναμικά, καθώς το κυβερνητικό επιτελείο επιχειρεί μια απέλπιδα επιχείρηση αναχαίτισης στη Μεσσηνία, υπό τον φόβο του επερχόμενου δεξιού κόμματος του Αντώνη Σαμαρά, το οποίο αυτή τη φορά φαίνεται πως θα έχει και τη στήριξη της καραμανλικής πτέρυγας.

Οι μάσκες πέφτουν, τα νέα δεδομένα συστήνονται και οι ισορροπίες δοκιμάζονται στην πράξη. Το αν οι πολιτικοί ελιγμοί, οι μπλόφες και οι «κυρίες-σύμβολα» που μένουν τελικά ολομόναχες θα αντέξουν στο φθινοπωρινό σκηνικό, θα το δείξει η σκληρή πολιτική πραγματικότητα των επόμενων ημερών.

Για το τέλος, κρατάω τα δικά μου νέα. Από χθες, Παρασκευή 26 Ιουνίου, κυκλοφορώ πλέον ως ελεύθερος πολίτης, καθώς ξεκίνησε η άδεια ορκωμοσίας μου, η οποία ολοκληρώνεται με στρατιωτική ακρίβεια στις 06:00 το πρωί της Δευτέρας 6 Ιουλίου. 

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το επόμενο Σάββατο θα είμαστε κανονικά εδώ, στο σταθερό μας μετερίζι, για να αναλύσουμε το πολιτικό παρασκήνιο πριν περάσω ξανά την πύλη του στρατοπέδου. 

Μετά την επιστροφή μου, βέβαια, τα ψέματα τελειώνουν και τα κεφάλια μπαίνουν για τα καλά μέσα, καθώς εισέρχομαι στο δεύτερο στάδιο της θητείας, την «εκπαίδευση του μαχητή», όπως ονομάζεται πλέον μετά και τις πρόσφατες αλλαγές που θεσμοθέτησε ο Νίκος Δένδιας.

Μέχρι τότε, η προσοχή μου παραμένει στραμμένη στα πολιτικά γραφεία για να φωτίζουμε το παρασκήνιο και να καταγράφουμε την αλήθεια χωρίς ωραιοποιήσεις.

Καλή ανάγνωση, καλή δύναμη και καλή εβδομάδα σε όλους.