Στα Παρασκήνια: Το παρασκήνιο πίσω από την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και τα επόμενα του βήματα μέχρι την ίδρυση του νέου φορέα* Αναμεικτά συναισθήματα και νεύρα από πολλά στελέχη στο μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ* Το παρασκήνιο της παρουσίασης του βιβλίου του πρώην οικονομικού διευθυντή του Πρωθυπουργού, Αλέξη Πατέλη, σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη* Πανηγυρισμοί στην Νέα Αριστερά που ετοιμάζεται για την θριαμβευτική επιστροφή της στον ΣΥΡΙΖΑ
Καλή σας ημέρα φίλες και φίλοι αγαπητοί αναγνώστες και ένα καλό και όμορφο Σαββατοκύριακο σε όλες και όλους!
Και φυσικά αγαπητοί αναγνώστες, δεν θα μπορούσα να αφήσω ασχολίαστη την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από το βουλευτικό αξίωμα.
Το πιο παράδοξο σε όλη αυτή την κίνηση είναι ότι ένας πολιτικός αποφασίζει να παραιτηθεί από την έδρα του στη Βουλή, προκειμένου να… ενεργοποιηθεί πολιτικά, να ξαναμπεί δηλαδή στο προσκήνιο με νέο ρόλο, αλλά η πραγματικότητα δείχνει ότι η εικόνα που δημιουργεί είναι αρκετά διαφορετική.
Στο βίντεο που ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα και με το οποίο ανακοίνωσε, σχεδόν με δέκα διαφορετικούς τρόπους, ότι θα δημιουργήσει δικό του πολιτικό φορέα, ο Τσίπρας προσπαθεί να πείσει ότι αυτή η κίνηση αποτελεί επαναστατικό βήμα για την ενεργοποίησή του στην πολιτική σκηνή.
Από το κείμενο της παραίτησής του, οι φράσεις που ξεκάθαρα προαναγγέλλουν τη δημιουργία του νέου του φορέα και τη μετακίνησή του εκτός Βουλής είναι χαρακτηριστικές:
Από το κείμενο της παραίτησής του, οι φράσεις που ξεκάθαρα προαναγγέλλουν τη δημιουργία του νέου του φορέα και τη μετακίνησή του εκτός Βουλής είναι χαρακτηριστικές:
«Παραιτούμαι όμως από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν παραιτούμαι από την πολιτική δράση», «Και φιλοδοξώ να επιστρέψω στην ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης», «Όχι για να καθοδηγήσω από τα πάνω, αλλά για να αφουγκραστώ καλύτερα την κοινωνία και τις ανάγκες της», «Απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς, που δεν μπορούν πια να την εκφράσουν», και «Αν δεν μπορούν όσοι έχουν την ευθύνη της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειές τους για να προκύψει η αλλαγή, τότε θα πρέπει να γίνουμε όλοι εμείς η αλλαγή που προσδοκούμε».
Όλες αυτές οι φράσεις, με τη ρητή αναφορά στη «συνάντηση με τους πολλούς» και στη «δημιουργία αλλαγής», αφήνουν σαφώς να εννοηθεί ότι προετοιμάζει το έδαφος για ένα νέο πολιτικό εγχείρημα, έξω από το πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ, και με στρατηγική επικοινωνίας απευθείας προς την κοινωνία.
Ωστόσο, η πραγματική αντίφαση είναι εμφανής: ο Τσίπρας ανακοινώνει μια δραματική αλλαγή πορείας και την πρόθεσή του να δημιουργήσει νέο κόμμα, αλλά κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών έχει παραμείνει σχεδόν αόρατος σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα της χώρας.
Ο κόσμος δεν τον έχει δει να μιλάει για την ακρίβεια που πλήττει καθημερινά τα νοικοκυριά, για την κατάσταση στην υγεία και στα νοσοκομεία, για τις παθογένειες της παιδείας, για το έγκλημα στα Τέμπη και την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι, ούτε να παίρνει θέση για καίρια πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Η μοναδική του παρέμβαση όλο αυτό το διάστημα ήταν να αμφισβητήσει τον Στέφανο Κασσελάκη λίγες ώρες πριν από το κρίσιμο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τον Φεβρουάριο του 2024, μια κίνηση που περισσότερο αποκάλυπτε έλλειψη στρατηγικής παρά πρωτοβουλία.
Η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα και η προαναγγελία του νέου φορέα, παρά τις εντυπωσιακές φράσεις για «ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης» και «συνάντηση με τις ανάγκες των πολλών», μοιάζει με μία συμβολική κίνηση που δεν έχει ουσιαστική σύνδεση με τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών. Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον ηγέτη που «απελευθερώνεται από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς», αλλά η απουσία του από τις κρίσιμες συζητήσεις και τα κοινωνικά προβλήματα κάνει δύσκολη την αποδοχή αυτής της εικόνας από τον κόσμο.
Η κοινωνία περιμένει δράση, λύσεις και υπευθυνότητα. Δεν φτάνουν οι δηλώσεις και οι ρητορικές κορώνες. Η επιστροφή στην ενεργό πολιτική δεν είναι θέμα ανακοινώσεων ή βίντεο στα social media· απαιτεί σχέδιο, στρατηγική και κυρίως την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.
Και εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα για τον Τσίπρα: μπορεί να πείσει ότι η νέα του κίνηση είναι κάτι παραπάνω από μια προσωπική διακήρυξη; Η αίσθηση που αφήνει αυτή η παραίτηση, καθώς και οι φράσεις από το κείμενο που προαναγγέλλουν τον νέο του φορέα, δείχνουν σαφή πρόθεση για επιστροφή στην πολιτική με νέο ρόλο, αλλά η κοινωνία θα κρίνει αν αυτή η κίνηση έχει ουσία ή θα μείνει μόνο ως ένα επικοινωνιακό σόου.
Το παρασκήνιο πίσω από την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και τα επόμενα του βήματα μέχρι την ίδρυση του νέου φορέα
Μαθαίνω ότι η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να παραιτηθεί από Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε μετά από έντονες εσωτερικές σκέψεις και στρατηγικές αναλύσεις. Ο πρώην πρωθυπουργός, θεωρώντας ότι η παρουσία του στο κοινοβούλιο ήταν πλέον βαρίδιο για την προσπάθεια συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων, αποφάσισε να αποσυρθεί από το θεσμικό αυτό ρόλο, με την ελπίδα ότι η απομάκρυνσή του θα επιτρέψει στα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης να συνεργαστούν πιο εύκολα για κοινές δράσεις τόσο εντός όσο και εκτός Βουλής.
Η παραίτησή του δεν ήταν ένα απλό βήμα αποχώρησης, αλλά ένα στρατηγικό βήμα προς την υλοποίηση των μελλοντικών του σχεδίων, τα οποία φαίνεται ότι περιλαμβάνουν μια νέα πολιτική πρωτοβουλία που θα ανατρέψει τα δεδομένα του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα.
Η κίνηση αυτή φέρνει αέρα ανανέωσης στην προοδευτική αντιπολίτευση, η οποία είχε εγκλωβιστεί σε μια εσωστρέφεια και μια στασιμότητα λόγω των διχαστικών αντιπαραθέσεων εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα που ο Τσίπρας φεύγει από το προσκήνιο του κόμματος, φαίνεται ότι ανοίγεται ένα παράθυρο ευκαιρίας για τις προοδευτικές δυνάμεις να βρουν έναν κοινό δρόμο, να προχωρήσουν σε συνεργασίες και να αναζητήσουν μια νέα κατεύθυνση για το μέλλον της αριστεράς στην Ελλάδα.
Όλες αυτές οι φράσεις, με τη ρητή αναφορά στη «συνάντηση με τους πολλούς» και στη «δημιουργία αλλαγής», αφήνουν σαφώς να εννοηθεί ότι προετοιμάζει το έδαφος για ένα νέο πολιτικό εγχείρημα, έξω από το πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ, και με στρατηγική επικοινωνίας απευθείας προς την κοινωνία.
Ωστόσο, η πραγματική αντίφαση είναι εμφανής: ο Τσίπρας ανακοινώνει μια δραματική αλλαγή πορείας και την πρόθεσή του να δημιουργήσει νέο κόμμα, αλλά κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών έχει παραμείνει σχεδόν αόρατος σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα της χώρας.
Ο κόσμος δεν τον έχει δει να μιλάει για την ακρίβεια που πλήττει καθημερινά τα νοικοκυριά, για την κατάσταση στην υγεία και στα νοσοκομεία, για τις παθογένειες της παιδείας, για το έγκλημα στα Τέμπη και την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι, ούτε να παίρνει θέση για καίρια πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Η μοναδική του παρέμβαση όλο αυτό το διάστημα ήταν να αμφισβητήσει τον Στέφανο Κασσελάκη λίγες ώρες πριν από το κρίσιμο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τον Φεβρουάριο του 2024, μια κίνηση που περισσότερο αποκάλυπτε έλλειψη στρατηγικής παρά πρωτοβουλία.
Η παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα και η προαναγγελία του νέου φορέα, παρά τις εντυπωσιακές φράσεις για «ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης» και «συνάντηση με τις ανάγκες των πολλών», μοιάζει με μία συμβολική κίνηση που δεν έχει ουσιαστική σύνδεση με τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών. Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον ηγέτη που «απελευθερώνεται από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς», αλλά η απουσία του από τις κρίσιμες συζητήσεις και τα κοινωνικά προβλήματα κάνει δύσκολη την αποδοχή αυτής της εικόνας από τον κόσμο.
Η κοινωνία περιμένει δράση, λύσεις και υπευθυνότητα. Δεν φτάνουν οι δηλώσεις και οι ρητορικές κορώνες. Η επιστροφή στην ενεργό πολιτική δεν είναι θέμα ανακοινώσεων ή βίντεο στα social media· απαιτεί σχέδιο, στρατηγική και κυρίως την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.
Και εδώ είναι το μεγάλο στοίχημα για τον Τσίπρα: μπορεί να πείσει ότι η νέα του κίνηση είναι κάτι παραπάνω από μια προσωπική διακήρυξη; Η αίσθηση που αφήνει αυτή η παραίτηση, καθώς και οι φράσεις από το κείμενο που προαναγγέλλουν τον νέο του φορέα, δείχνουν σαφή πρόθεση για επιστροφή στην πολιτική με νέο ρόλο, αλλά η κοινωνία θα κρίνει αν αυτή η κίνηση έχει ουσία ή θα μείνει μόνο ως ένα επικοινωνιακό σόου.
Το παρασκήνιο πίσω από την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και τα επόμενα του βήματα μέχρι την ίδρυση του νέου φορέα
Μαθαίνω ότι η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να παραιτηθεί από Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε μετά από έντονες εσωτερικές σκέψεις και στρατηγικές αναλύσεις. Ο πρώην πρωθυπουργός, θεωρώντας ότι η παρουσία του στο κοινοβούλιο ήταν πλέον βαρίδιο για την προσπάθεια συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων, αποφάσισε να αποσυρθεί από το θεσμικό αυτό ρόλο, με την ελπίδα ότι η απομάκρυνσή του θα επιτρέψει στα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης να συνεργαστούν πιο εύκολα για κοινές δράσεις τόσο εντός όσο και εκτός Βουλής.
Η παραίτησή του δεν ήταν ένα απλό βήμα αποχώρησης, αλλά ένα στρατηγικό βήμα προς την υλοποίηση των μελλοντικών του σχεδίων, τα οποία φαίνεται ότι περιλαμβάνουν μια νέα πολιτική πρωτοβουλία που θα ανατρέψει τα δεδομένα του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα.
Η κίνηση αυτή φέρνει αέρα ανανέωσης στην προοδευτική αντιπολίτευση, η οποία είχε εγκλωβιστεί σε μια εσωστρέφεια και μια στασιμότητα λόγω των διχαστικών αντιπαραθέσεων εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα που ο Τσίπρας φεύγει από το προσκήνιο του κόμματος, φαίνεται ότι ανοίγεται ένα παράθυρο ευκαιρίας για τις προοδευτικές δυνάμεις να βρουν έναν κοινό δρόμο, να προχωρήσουν σε συνεργασίες και να αναζητήσουν μια νέα κατεύθυνση για το μέλλον της αριστεράς στην Ελλάδα.
Οι πληροφορίες που μου έρχονται από το περιβάλλον του Τσίπρα αναφέρουν ότι με αυτή την απόφαση, ο πρώην πρωθυπουργός ελπίζει ότι οι εξελίξεις θα οδηγήσουν σε μια πιο αποτελεσματική συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων, που σήμερα μοιάζουν να είναι σε αποδιοργάνωση και διάσπαση.
Κατά τον Δεκέμβριο, μου λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα παρουσιάσει το βιβλίο του, στο οποίο θα καταθέσει την δική του πλευρά της ιστορίας για το 2015 και την πολύκροτη περίοδο του πρώτου εξάμηνου της διακυβέρνησής του. Στο βιβλίο του, θα αναλύσει τα γεγονότα της περιόδου εκείνης, προσπαθώντας να δώσει τις εξηγήσεις του για την ήττα του μορφώματος που ο ίδιος δημιούργησε και το οποίο, όπως φαίνεται, κατέρρευσε στις εκλογές του 2023.
Κατά τον Δεκέμβριο, μου λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα παρουσιάσει το βιβλίο του, στο οποίο θα καταθέσει την δική του πλευρά της ιστορίας για το 2015 και την πολύκροτη περίοδο του πρώτου εξάμηνου της διακυβέρνησής του. Στο βιβλίο του, θα αναλύσει τα γεγονότα της περιόδου εκείνης, προσπαθώντας να δώσει τις εξηγήσεις του για την ήττα του μορφώματος που ο ίδιος δημιούργησε και το οποίο, όπως φαίνεται, κατέρρευσε στις εκλογές του 2023.
Η παρουσίαση του βιβλίου θα αποτελέσει για τον Τσίπρα την τέλεια ευκαιρία να καταγράψει και να δείξει την δυναμική που έχει στο πολιτικό σκηνικό, ακόμα και αν αυτή είναι πιο περιορισμένη από ό,τι ήταν κάποτε.
Αυτό το βήμα, όπως λένε οι πληροφορίες, δεν είναι απλά μια ευκαιρία να μιλήσει για το παρελθόν, αλλά και να δοκιμάσει την ανταπόκριση του κόσμου. Η δυναμική που θα προκύψει από την παρουσίαση του βιβλίου θα είναι το βασικό κριτήριο για το αν ο Τσίπρας θα προχωρήσει στην ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα που, όπως μου αναφέρουν και σας έχω ξαναπεί, θα ονομάζεται «Πυξίδα».
Ο Τσίπρας, χρησιμοποιώντας την παρουσίαση του βιβλίου για να αναδείξει την προσωπική του ιστορία, αναμένεται να στήσει το πολιτικό σκηνικό για την αναγγελία του νέου φορέα, με στόχο να προσελκύσει εκείνους που απογοητεύτηκαν από την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και να τους προσφέρει μια νέα πολιτική πρόταση.
Αρχές του 2026, λοιπόν, φαίνεται ότι θα ανακοινώσει επίσημα την ίδρυση του κόμματος «Πυξίδα», το οποίο προφανώς θα φιλοδοξεί να αποτελέσει τον νέο πόλο για την προοδευτική αριστερά στην Ελλάδα. Ο Τσίπρας, μετά την παραίτησή του από Βουλευτής και την αναμέτρηση με το παρελθόν του μέσω του βιβλίου, θα επιχειρήσει να στήσει έναν νέο πολιτικό φορέα, μακριά από τα λάθη του παρελθόντος και με τη φιλοδοξία να επανασυνδέσει την αριστερά με τη βάση των ψηφοφόρων της, ενσωματώνοντας τις ανάγκες και τις προσδοκίες των Ελλήνων πολιτών για μια πιο προοδευτική πολιτική κατεύθυνση.
Η κίνηση αυτή του Αλέξη Τσίπρα, παρά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει ότι δεν έχει αποδεχτεί την ιδέα της πολιτικής αποστρατείας. Αντίθετα, φαίνεται πως προετοιμάζει την επιστροφή του με έναν διαφορετικό τρόπο, αυτή τη φορά επικεντρωμένος σε ένα εγχείρημα που θέλει να ανανεώσει και να επανεφεύρει το πολιτικό τοπίο της αριστεράς στην Ελλάδα. Οι επόμενες κινήσεις του, και το αν το νέο του κόμμα «Πυξίδα» καταφέρει να βρει στήριξη, θα καθορίσουν την επόμενη φάση της πολιτικής του καριέρας.
Αναμεικτά συναισθήματα και νεύρα από πολλά στελέχη στο μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ
Μου λένε ότι το μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει «παγώσει» από την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από Βουλευτής, με τα συναισθήματα στα εσωτερικά του κόμματος να είναι αναμεικτά. Πέρα από την 5η κατά σειρά διάσπαση που φαίνεται να έρχεται και σύντομα μάλιστα, η έδρα του πρώην Πρωθυπουργού στη Βουλή θα παραχωρηθεί στην Νέα Αριστερά και συγκεκριμένα στον Δημήτρη Βίτσα, κάτι που σηματοδοτεί μια ακόμα ήττα για το μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ. Με την παραίτηση Τσίπρα, το κόμμα χάνει όχι μόνο έναν ηγέτη που αν και αμφιλεγόμενος, είχε μείνει στο προσκήνιο για χρόνια, αλλά και μια κρίσιμη έδρα που κρατούσε το κόμμα σε κάποια επίπεδα πολιτικής επιρροής στο Κοινοβούλιο.
Η αναστάτωση μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ είναι έκδηλη, με πολλούς από τους «παλιούς» να νιώθουν προδομένοι και να εκφράζουν δημόσια τη δυσαρέσκειά τους για την κίνηση του Αλέξη Τσίπρα. Στελέχη που κάποτε θεωρούνταν στενοί συνεργάτες του, τώρα βλέπουν τον πρώην αρχηγό να αποχωρεί από το κόμμα, αφήνοντας πίσω του ένα πολιτικό κενό και μια ομάδα στελεχών που προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους σε έναν πολιτικό χώρο που μοιάζει να έχει καταρρεύσει. Οι αναταράξεις είναι τόσο έντονες, που φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον δεν έχει πια κανένα συντονισμό, ούτε εσωτερική πυγμή, ενώ οι αποχωρήσεις και οι αντεγκλήσεις συνεχώς αυξάνονται.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ακόμα και στελέχη όπως ο πολλά βαρής κρητικός Παύλος Πολάκης, που παλαιότερα στήριζαν δημόσια τον Αλέξη Τσίπρα, δεν παραλείπουν πλέον να εκφράσουν την πικρία τους για την απόφαση του πρώην Πρωθυπουργού να αποχωρήσει και να αποδυναμώσει το κόμμα από το εσωτερικό.
Μάλιστα, η απογοήτευσή τους εκφράζεται πια ανοιχτά στα κοινωνικά δίκτυα, με τον Πολάκη και άλλους να καταγγέλλουν τις κινήσεις του Τσίπρα, δείχνοντας ότι οι σχέσεις του με τους πρώην συνεργάτες του είναι πλέον τεταμένες.
Το σκηνικό που έχει δημιουργηθεί θυμίζει κάτι από το παρελθόν, με ένα κόμμα «βυθισμένο στην απόγνωση» και έναν εκφυλισμό της πολιτικής του ταυτότητας. Πριν από μερικά χρόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ φαινόταν να είναι η μεγάλη ελπίδα της αριστεράς στην Ελλάδα, με ένα ισχυρό εκλογικό σώμα και μια ενωμένη βάση. Σήμερα, όμως, παρακολουθούμε το κόμμα να καταρρέει σταδιακά, με κάθε νέα διάσπαση και αποχώρηση να εντείνει την πολιτική του αδυναμία.
Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αν και προσπαθούν να παραμείνουν σιωπηλά και να μην εκθέσουν περαιτέρω την κατάσταση, είναι ολοένα και πιο απογοητευμένα από την πορεία του κόμματος. Το «παλιό» ΣΥΡΙΖΑ, αυτός ο οργανισμός που κάποτε αποτέλεσε τη νέα ελπίδα της πολιτικής σκηνής, σήμερα μοιάζει να είναι εγκλωβισμένος σε έναν πολιτικό φαύλο κύκλο, αδυνατώντας να βρει έναν τρόπο να επανενωθεί ή να ανακάμψει.
Με την αποχώρηση του Τσίπρα και την απώλεια μιας ακόμα έδρας, φαίνεται ότι το κόμμα συνεχίζει να βυθίζεται, χωρίς να διαφαίνεται κάποια ουσιαστική προοπτική ανάκαμψης. Η απογοήτευση και η αμφιβολία για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ κυριαρχούν στα στελέχη του και η πικρία για τις εσωτερικές εξελίξεις είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.
Κάποιοι μιλούν για την ανάγκη αναδιάρθρωσης του ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι για μια ολοκληρωτική αναγέννηση του κόμματος από τις στάχτες του, αλλά αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι η εσωστρέφεια και οι διχόνοιες θα συνεχίσουν να κυριαρχούν, αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς πυξίδα και χωρίς προσανατολισμό για το μέλλον.
Το παρασκήνιο της παρουσίασης του βιβλίου του πρώην οικονομικού διευθυντή του Πρωθυπουργού, Αλέξη Πατέλη, σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη
Μου λένε ότι η παρουσίαση του βιβλίου του πρώην οικονομικού διευθυντή του Πρωθυπουργού, Αλέξη Πατέλη, σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη είχε πλούσιο παρασκήνιο, με τη σιωπηρή απουσία του Αντώνη Σαμαρά να γίνεται αμέσως αισθητή. Σύμφωνα με πηγές στον κύκλο του πρώην Πρωθυπουργού, ο Αντώνης Σαμαράς απουσίαζε καθαρά για λόγους πένθους, καθώς η απώλεια της κόρης του, Λένας, τον περασμένο Αύγουστο παραμένει ακόμα νοπή για την οικογένεια. Η αίσθηση του πένθους και η ανάγκη να προστατέψει την προσωπική του ζωή και την οικογένειά του προκάλεσαν την απόφασή του να απουσιάσει από την εκδήλωση, παρά το γεγονός ότι η παρουσία του ήταν επιθυμητή σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για τον Πατέλη, ο οποίος έχει αναδειχθεί σε σημαντική φιγούρα στην κυβέρνηση.
Παρά την απουσία του Σαμαρά, μαθαίνω ότι τον εκπροσώπησε ο Κώστας Καραμανλής, σε μια κίνηση που δεν πέρασε απαρατήρητη. Η χειραψία του Καραμανλή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν σαφώς για τυπικούς λόγους, καθώς οι κάμερες ήταν στραμμένες στους δύο άντρες, και προσπάθησαν να στείλουν το μήνυμα της ενότητας και της σταθερότητας στη «γαλάζια παράταξη». Δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να δώσουν λαβή σε παραπολιτικούς κύκλους ή σε αντίπαλα στρατόπεδα για να εκμεταλλευτούν την όποια ένταση ή διαφωνία ενδεχομένως υπήρχε πίσω από τις κλειστές πόρτες. Στην πολιτική, ειδικά σε περιόδους έντονων αλληλεξαρτήσεων και ισχυρών προσωπικοτήτων, κάθε κίνηση, ακόμα και η πιο απλή χειραψία, μπορεί να έχει βαρύνουσα σημασία για τη δημόσια εικόνα των εμπλεκομένων.
Η παρουσίαση του βιβλίου, το οποίο αναφέρεται στην τεχνητή νοημοσύνη και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα στο συγκεκριμένο πεδίο, συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών παραγόντων της πολιτικής και οικονομικής σκηνής. Παρά το γεγονός ότι η εκδήλωση επικεντρώθηκε στη συγγραφική δουλειά του Πατέλη και τη σημασία της τεχνητής νοημοσύνης για την οικονομία και την ανάπτυξη, το παρασκήνιο γύρω από την πολιτική διάσταση της εκδήλωσης δεν ήταν μικρό. Ο ρόλος του Πατέλη ως πρώην οικονομικού διευθυντή του Πρωθυπουργού και η επιρροή του στην κυβέρνηση δημιούργησαν μια ιδιαίτερη δυναμική στην εκδήλωση, με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να τονίζουν τη σημασία της συνεργασίας του Πατέλη με τη σημερινή πολιτική ηγεσία.
Πηγές από το περιβάλλον του Αλέξη Πατέλη αναφέρουν ότι το βιβλίο του φιλοδοξεί να φέρει στο προσκήνιο νέες αντιλήψεις για την τεχνητή νοημοσύνη και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει την ελληνική οικονομία. Ωστόσο, το πραγματικό ενδιαφέρον της πολιτικής σκηνής, όπως φάνηκε από τις αντιδράσεις των παρευρισκομένων και τα δημοσιεύματα στον Τύπο, αφορούσε περισσότερο την πολιτική διάσταση της εκδήλωσης παρά την ίδια την τεχνολογική συζήτηση.
Η απουσία του Σαμαρά και η παρουσία του Καραμανλή ενέτειναν την αίσθηση ότι κάτι συμβαίνει στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, με πολλούς να εκτιμούν ότι η αποσύνθεση των σχέσεων των κορυφαίων στελεχών της παράταξης είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Η κατάσταση αυτή, βέβαια, δεν είναι καινούργια, καθώς τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει αρκετές εντάσεις και διαφοροποιήσεις εντός του κόμματος, με αποτέλεσμα να υπάρχει συνεχής παρακολούθηση των κινήσεων των παλαιών «γαλάζιων» στελεχών.
Πάντως, το βιβλίο του Πατέλη δεν φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τις εσωτερικές πολιτικές διαμάχες, τουλάχιστον σε επίπεδο περιεχομένου, αλλά οι πολιτικές αναγνώσεις γύρω από την εκδήλωση και τις σχετικές κινήσεις είναι σίγουρα παρούσες. Η ενότητα της Νέας Δημοκρατίας, τουλάχιστον σε επίπεδο εικόνας, είναι κάτι που φαίνεται να απασχολεί τους κορυφαίους παράγοντες της παράταξης, οι οποίοι προσπαθούν να διατηρήσουν τον έλεγχο, τουλάχιστον προς τα έξω, την ώρα που οι πολιτικές και προσωπικές διαφοροποιήσεις συνεχώς εξελίσσονται.
Η εκδήλωση του Πατέλη, λοιπόν, ήταν μια ακόμα υπενθύμιση της πολιτικής δυναμικής που υφίσταται πίσω από την επιφανειακή εικόνα της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας, με το παρασκήνιο της να είναι γεμάτο υπονοούμενα και αδιόρατες εντάσεις. Ο χρόνος θα δείξει πώς αυτές οι εσωτερικές πολιτικές δυνάμεις θα εξελιχθούν, αλλά προς το παρόν, όλα δείχνουν ότι το ενδιαφέρον γύρω από την πολιτική διάσταση αυτής της παρουσίασης είναι περισσότερο έντονο από ό,τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς για ένα βιβλίο σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη.
Πανηγυρισμοί στην Νέα Αριστερά που ετοιμάζεται για την θριαμβευτική επιστροφή της στον ΣΥΡΙΖΑ
Για να γνωρίζετε, στο στρατόπεδο της Νέας Αριστεράς έχουν ξεσπάσει πανηγυρισμοί για την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από το βουλευτικό του αξίωμα. Η είδηση της αποχώρησης του πρώην Πρωθυπουργού από την πολιτική σκηνή έχει προκαλέσει αίσθημα δικαίωσης και ανακούφισης στους κύκλους της Νέας Αριστεράς, η οποία, όπως φαίνεται, βλέπει την αποχώρησή του ως το πρώτο βήμα για την επιστροφή της στον ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη όπως η Έφη Αχτσιόγλου και άλλα πρώην μέλη του κόμματος, που κάποτε ανήκαν στην ομάδα Ομπρέλα, ετοιμάζονται για μια θριαμβευτική επιστροφή, προσδοκώντας ότι η ευκαιρία αυτή θα ανοίξει τον δρόμο για την αναγέννηση του κόμματος και την ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου στην αριστερά.
Τα στελέχη αυτά, που είχαν αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ λόγω διαφωνιών με την πολιτική Τσίπρα, βλέπουν τώρα την ευκαιρία να επανενταχθούν και να αναλάβουν εκ νέου ηγετικούς ρόλους μέσα στο κόμμα, προσπαθώντας να επαναφέρουν την ηγεσία στην «αυθεντική» αριστερή γραμμή που πρεσβεύουν. Στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς, η αποχώρηση του Τσίπρα από τη Βουλή αντιμετωπίζεται σχεδόν ως επιτυχία, με την πεποίθηση ότι το πολιτικό σκηνικό στην αριστερά θα επαναδιαμορφωθεί προς όφελός τους. Στελέχη του κόμματος θεωρούν ότι η αποχώρηση Τσίπρα σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα πολιτική πρωτοβουλία και την επαναφορά της πολιτικής δύναμης της Νέας Αριστεράς.
Παρά το κλίμα ενθουσιασμού στο στρατόπεδο της Νέας Αριστεράς, η πραγματικότητα, όπως πάντα, είναι πιο περίπλοκη. Αν και τα στελέχη αυτά αναμένουν ότι η επιστροφή τους στο «μορφωμα» του ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει με πανηγυρικό τρόπο, η αλήθεια είναι ότι η πραγματικότητα θα τους διαψεύσει. Στην πραγματικότητα, πολλοί μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να κρατούν κακία για την αποχώρησή τους και την εικόνα που άφησαν πίσω τους, αποκαλώντας τα μέλη της Νέας Αριστεράς «αποστάτες». Οι αντιφάσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι έντονες και οι παλιές πληγές δεν έχουν επουλωθεί ακόμα, ενώ οι σχέσεις των μελών του κόμματος με τα στελέχη της Νέας Αριστεράς παραμένουν ψυχρές και γεμάτες επιφυλάξεις.
Το ΣΥΡΙΖΑ, παρά την προσπάθεια για επανασύνδεση, δεν δείχνει διατεθειμένο να αποδεχτεί εύκολα την επιστροφή στελεχών που άφησαν το κόμμα λόγω ιδεολογικών διαφορών ή διαφωνιών με τις πολιτικές επιλογές του Τσίπρα. Τα μέλη του κόμματος που παρέμειναν πιστά στις αρχές του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν την Νέα Αριστερά ως μια ομάδα που εγκατέλειψε το κόμμα σε μια δύσκολη περίοδο και ως αποτέλεσμα, τους θεωρούν υπεύθυνους για την αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές. Αντί να ανοίξουν την αγκαλιά τους για να δεχτούν τη Νέα Αριστερά, πολλά από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διατηρούν την αίσθηση της προδοσίας και της απογοήτευσης από την αποχώρηση αυτών των στελεχών.
Η Νέα Αριστερά, ωστόσο, φαίνεται να αγνοεί τα εσωτερικά εμπόδια και συνεχίζει με το σχέδιο της επιστροφής, ελπίζοντας να αναλάβει και πάλι τον έλεγχο του κόμματος. Ο ενθουσιασμός της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς για την ανασύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ, που στην πραγματικότητα φαίνεται περισσότερο να είναι μια προσπάθεια εξασφάλισης εσωτερικής επιρροής και πολιτικής αναγνώρισης, μπορεί να πέσει στο κενό, καθώς οι αντιδράσεις από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι δύσκολο να ξεπεραστούν.
Αυτή η εσωτερική πολιτική αναστάτωση είναι ενδεικτική των διαιρέσεων που ταλανίζουν την ελληνική αριστερά, η οποία, παρά τις συνεχείς προσπάθειες για αναγέννηση, παραμένει «κατεστραμμένη» και διαιρεμένη, με καθεμία από τις πλευρές να διεκδικεί το μέλλον του πολιτικού χώρου.
Η επιστροφή της Νέας Αριστεράς στο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, μπορεί να έχει την μορφή ενός θριάμβου για τη συγκεκριμένη ομάδα, όμως η πραγματικότητα του πολιτικού τοπίου και η έντονη εσωτερική αντίσταση εντός του ΣΥΡΙΖΑ θα καθορίσουν το αν αυτή η επανένωση θα είναι βιώσιμη ή απλώς μια νέα απογοήτευση για τους συμμετέχοντες.
Αυτό το βήμα, όπως λένε οι πληροφορίες, δεν είναι απλά μια ευκαιρία να μιλήσει για το παρελθόν, αλλά και να δοκιμάσει την ανταπόκριση του κόσμου. Η δυναμική που θα προκύψει από την παρουσίαση του βιβλίου θα είναι το βασικό κριτήριο για το αν ο Τσίπρας θα προχωρήσει στην ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα που, όπως μου αναφέρουν και σας έχω ξαναπεί, θα ονομάζεται «Πυξίδα».
Ο Τσίπρας, χρησιμοποιώντας την παρουσίαση του βιβλίου για να αναδείξει την προσωπική του ιστορία, αναμένεται να στήσει το πολιτικό σκηνικό για την αναγγελία του νέου φορέα, με στόχο να προσελκύσει εκείνους που απογοητεύτηκαν από την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και να τους προσφέρει μια νέα πολιτική πρόταση.
Αρχές του 2026, λοιπόν, φαίνεται ότι θα ανακοινώσει επίσημα την ίδρυση του κόμματος «Πυξίδα», το οποίο προφανώς θα φιλοδοξεί να αποτελέσει τον νέο πόλο για την προοδευτική αριστερά στην Ελλάδα. Ο Τσίπρας, μετά την παραίτησή του από Βουλευτής και την αναμέτρηση με το παρελθόν του μέσω του βιβλίου, θα επιχειρήσει να στήσει έναν νέο πολιτικό φορέα, μακριά από τα λάθη του παρελθόντος και με τη φιλοδοξία να επανασυνδέσει την αριστερά με τη βάση των ψηφοφόρων της, ενσωματώνοντας τις ανάγκες και τις προσδοκίες των Ελλήνων πολιτών για μια πιο προοδευτική πολιτική κατεύθυνση.
Η κίνηση αυτή του Αλέξη Τσίπρα, παρά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει ότι δεν έχει αποδεχτεί την ιδέα της πολιτικής αποστρατείας. Αντίθετα, φαίνεται πως προετοιμάζει την επιστροφή του με έναν διαφορετικό τρόπο, αυτή τη φορά επικεντρωμένος σε ένα εγχείρημα που θέλει να ανανεώσει και να επανεφεύρει το πολιτικό τοπίο της αριστεράς στην Ελλάδα. Οι επόμενες κινήσεις του, και το αν το νέο του κόμμα «Πυξίδα» καταφέρει να βρει στήριξη, θα καθορίσουν την επόμενη φάση της πολιτικής του καριέρας.
Αναμεικτά συναισθήματα και νεύρα από πολλά στελέχη στο μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ
Μου λένε ότι το μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ έχει «παγώσει» από την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από Βουλευτής, με τα συναισθήματα στα εσωτερικά του κόμματος να είναι αναμεικτά. Πέρα από την 5η κατά σειρά διάσπαση που φαίνεται να έρχεται και σύντομα μάλιστα, η έδρα του πρώην Πρωθυπουργού στη Βουλή θα παραχωρηθεί στην Νέα Αριστερά και συγκεκριμένα στον Δημήτρη Βίτσα, κάτι που σηματοδοτεί μια ακόμα ήττα για το μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ. Με την παραίτηση Τσίπρα, το κόμμα χάνει όχι μόνο έναν ηγέτη που αν και αμφιλεγόμενος, είχε μείνει στο προσκήνιο για χρόνια, αλλά και μια κρίσιμη έδρα που κρατούσε το κόμμα σε κάποια επίπεδα πολιτικής επιρροής στο Κοινοβούλιο.
Η αναστάτωση μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ είναι έκδηλη, με πολλούς από τους «παλιούς» να νιώθουν προδομένοι και να εκφράζουν δημόσια τη δυσαρέσκειά τους για την κίνηση του Αλέξη Τσίπρα. Στελέχη που κάποτε θεωρούνταν στενοί συνεργάτες του, τώρα βλέπουν τον πρώην αρχηγό να αποχωρεί από το κόμμα, αφήνοντας πίσω του ένα πολιτικό κενό και μια ομάδα στελεχών που προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους σε έναν πολιτικό χώρο που μοιάζει να έχει καταρρεύσει. Οι αναταράξεις είναι τόσο έντονες, που φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον δεν έχει πια κανένα συντονισμό, ούτε εσωτερική πυγμή, ενώ οι αποχωρήσεις και οι αντεγκλήσεις συνεχώς αυξάνονται.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ακόμα και στελέχη όπως ο πολλά βαρής κρητικός Παύλος Πολάκης, που παλαιότερα στήριζαν δημόσια τον Αλέξη Τσίπρα, δεν παραλείπουν πλέον να εκφράσουν την πικρία τους για την απόφαση του πρώην Πρωθυπουργού να αποχωρήσει και να αποδυναμώσει το κόμμα από το εσωτερικό.
Μάλιστα, η απογοήτευσή τους εκφράζεται πια ανοιχτά στα κοινωνικά δίκτυα, με τον Πολάκη και άλλους να καταγγέλλουν τις κινήσεις του Τσίπρα, δείχνοντας ότι οι σχέσεις του με τους πρώην συνεργάτες του είναι πλέον τεταμένες.
Το σκηνικό που έχει δημιουργηθεί θυμίζει κάτι από το παρελθόν, με ένα κόμμα «βυθισμένο στην απόγνωση» και έναν εκφυλισμό της πολιτικής του ταυτότητας. Πριν από μερικά χρόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ φαινόταν να είναι η μεγάλη ελπίδα της αριστεράς στην Ελλάδα, με ένα ισχυρό εκλογικό σώμα και μια ενωμένη βάση. Σήμερα, όμως, παρακολουθούμε το κόμμα να καταρρέει σταδιακά, με κάθε νέα διάσπαση και αποχώρηση να εντείνει την πολιτική του αδυναμία.
Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αν και προσπαθούν να παραμείνουν σιωπηλά και να μην εκθέσουν περαιτέρω την κατάσταση, είναι ολοένα και πιο απογοητευμένα από την πορεία του κόμματος. Το «παλιό» ΣΥΡΙΖΑ, αυτός ο οργανισμός που κάποτε αποτέλεσε τη νέα ελπίδα της πολιτικής σκηνής, σήμερα μοιάζει να είναι εγκλωβισμένος σε έναν πολιτικό φαύλο κύκλο, αδυνατώντας να βρει έναν τρόπο να επανενωθεί ή να ανακάμψει.
Με την αποχώρηση του Τσίπρα και την απώλεια μιας ακόμα έδρας, φαίνεται ότι το κόμμα συνεχίζει να βυθίζεται, χωρίς να διαφαίνεται κάποια ουσιαστική προοπτική ανάκαμψης. Η απογοήτευση και η αμφιβολία για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ κυριαρχούν στα στελέχη του και η πικρία για τις εσωτερικές εξελίξεις είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.
Κάποιοι μιλούν για την ανάγκη αναδιάρθρωσης του ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι για μια ολοκληρωτική αναγέννηση του κόμματος από τις στάχτες του, αλλά αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι η εσωστρέφεια και οι διχόνοιες θα συνεχίσουν να κυριαρχούν, αφήνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς πυξίδα και χωρίς προσανατολισμό για το μέλλον.
Το παρασκήνιο της παρουσίασης του βιβλίου του πρώην οικονομικού διευθυντή του Πρωθυπουργού, Αλέξη Πατέλη, σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη
Μου λένε ότι η παρουσίαση του βιβλίου του πρώην οικονομικού διευθυντή του Πρωθυπουργού, Αλέξη Πατέλη, σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη είχε πλούσιο παρασκήνιο, με τη σιωπηρή απουσία του Αντώνη Σαμαρά να γίνεται αμέσως αισθητή. Σύμφωνα με πηγές στον κύκλο του πρώην Πρωθυπουργού, ο Αντώνης Σαμαράς απουσίαζε καθαρά για λόγους πένθους, καθώς η απώλεια της κόρης του, Λένας, τον περασμένο Αύγουστο παραμένει ακόμα νοπή για την οικογένεια. Η αίσθηση του πένθους και η ανάγκη να προστατέψει την προσωπική του ζωή και την οικογένειά του προκάλεσαν την απόφασή του να απουσιάσει από την εκδήλωση, παρά το γεγονός ότι η παρουσία του ήταν επιθυμητή σε αυτή την κρίσιμη στιγμή για τον Πατέλη, ο οποίος έχει αναδειχθεί σε σημαντική φιγούρα στην κυβέρνηση.
Παρά την απουσία του Σαμαρά, μαθαίνω ότι τον εκπροσώπησε ο Κώστας Καραμανλής, σε μια κίνηση που δεν πέρασε απαρατήρητη. Η χειραψία του Καραμανλή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ήταν σαφώς για τυπικούς λόγους, καθώς οι κάμερες ήταν στραμμένες στους δύο άντρες, και προσπάθησαν να στείλουν το μήνυμα της ενότητας και της σταθερότητας στη «γαλάζια παράταξη». Δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να δώσουν λαβή σε παραπολιτικούς κύκλους ή σε αντίπαλα στρατόπεδα για να εκμεταλλευτούν την όποια ένταση ή διαφωνία ενδεχομένως υπήρχε πίσω από τις κλειστές πόρτες. Στην πολιτική, ειδικά σε περιόδους έντονων αλληλεξαρτήσεων και ισχυρών προσωπικοτήτων, κάθε κίνηση, ακόμα και η πιο απλή χειραψία, μπορεί να έχει βαρύνουσα σημασία για τη δημόσια εικόνα των εμπλεκομένων.
Η παρουσίαση του βιβλίου, το οποίο αναφέρεται στην τεχνητή νοημοσύνη και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα στο συγκεκριμένο πεδίο, συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών παραγόντων της πολιτικής και οικονομικής σκηνής. Παρά το γεγονός ότι η εκδήλωση επικεντρώθηκε στη συγγραφική δουλειά του Πατέλη και τη σημασία της τεχνητής νοημοσύνης για την οικονομία και την ανάπτυξη, το παρασκήνιο γύρω από την πολιτική διάσταση της εκδήλωσης δεν ήταν μικρό. Ο ρόλος του Πατέλη ως πρώην οικονομικού διευθυντή του Πρωθυπουργού και η επιρροή του στην κυβέρνηση δημιούργησαν μια ιδιαίτερη δυναμική στην εκδήλωση, με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας να τονίζουν τη σημασία της συνεργασίας του Πατέλη με τη σημερινή πολιτική ηγεσία.
Πηγές από το περιβάλλον του Αλέξη Πατέλη αναφέρουν ότι το βιβλίο του φιλοδοξεί να φέρει στο προσκήνιο νέες αντιλήψεις για την τεχνητή νοημοσύνη και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει την ελληνική οικονομία. Ωστόσο, το πραγματικό ενδιαφέρον της πολιτικής σκηνής, όπως φάνηκε από τις αντιδράσεις των παρευρισκομένων και τα δημοσιεύματα στον Τύπο, αφορούσε περισσότερο την πολιτική διάσταση της εκδήλωσης παρά την ίδια την τεχνολογική συζήτηση.
Η απουσία του Σαμαρά και η παρουσία του Καραμανλή ενέτειναν την αίσθηση ότι κάτι συμβαίνει στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, με πολλούς να εκτιμούν ότι η αποσύνθεση των σχέσεων των κορυφαίων στελεχών της παράταξης είναι κάτι παραπάνω από φανερή. Η κατάσταση αυτή, βέβαια, δεν είναι καινούργια, καθώς τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει αρκετές εντάσεις και διαφοροποιήσεις εντός του κόμματος, με αποτέλεσμα να υπάρχει συνεχής παρακολούθηση των κινήσεων των παλαιών «γαλάζιων» στελεχών.
Πάντως, το βιβλίο του Πατέλη δεν φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τις εσωτερικές πολιτικές διαμάχες, τουλάχιστον σε επίπεδο περιεχομένου, αλλά οι πολιτικές αναγνώσεις γύρω από την εκδήλωση και τις σχετικές κινήσεις είναι σίγουρα παρούσες. Η ενότητα της Νέας Δημοκρατίας, τουλάχιστον σε επίπεδο εικόνας, είναι κάτι που φαίνεται να απασχολεί τους κορυφαίους παράγοντες της παράταξης, οι οποίοι προσπαθούν να διατηρήσουν τον έλεγχο, τουλάχιστον προς τα έξω, την ώρα που οι πολιτικές και προσωπικές διαφοροποιήσεις συνεχώς εξελίσσονται.
Η εκδήλωση του Πατέλη, λοιπόν, ήταν μια ακόμα υπενθύμιση της πολιτικής δυναμικής που υφίσταται πίσω από την επιφανειακή εικόνα της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας, με το παρασκήνιο της να είναι γεμάτο υπονοούμενα και αδιόρατες εντάσεις. Ο χρόνος θα δείξει πώς αυτές οι εσωτερικές πολιτικές δυνάμεις θα εξελιχθούν, αλλά προς το παρόν, όλα δείχνουν ότι το ενδιαφέρον γύρω από την πολιτική διάσταση αυτής της παρουσίασης είναι περισσότερο έντονο από ό,τι θα μπορούσε να περιμένει κανείς για ένα βιβλίο σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη.
Πανηγυρισμοί στην Νέα Αριστερά που ετοιμάζεται για την θριαμβευτική επιστροφή της στον ΣΥΡΙΖΑ
Για να γνωρίζετε, στο στρατόπεδο της Νέας Αριστεράς έχουν ξεσπάσει πανηγυρισμοί για την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από το βουλευτικό του αξίωμα. Η είδηση της αποχώρησης του πρώην Πρωθυπουργού από την πολιτική σκηνή έχει προκαλέσει αίσθημα δικαίωσης και ανακούφισης στους κύκλους της Νέας Αριστεράς, η οποία, όπως φαίνεται, βλέπει την αποχώρησή του ως το πρώτο βήμα για την επιστροφή της στον ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη όπως η Έφη Αχτσιόγλου και άλλα πρώην μέλη του κόμματος, που κάποτε ανήκαν στην ομάδα Ομπρέλα, ετοιμάζονται για μια θριαμβευτική επιστροφή, προσδοκώντας ότι η ευκαιρία αυτή θα ανοίξει τον δρόμο για την αναγέννηση του κόμματος και την ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου στην αριστερά.
Τα στελέχη αυτά, που είχαν αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ λόγω διαφωνιών με την πολιτική Τσίπρα, βλέπουν τώρα την ευκαιρία να επανενταχθούν και να αναλάβουν εκ νέου ηγετικούς ρόλους μέσα στο κόμμα, προσπαθώντας να επαναφέρουν την ηγεσία στην «αυθεντική» αριστερή γραμμή που πρεσβεύουν. Στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς, η αποχώρηση του Τσίπρα από τη Βουλή αντιμετωπίζεται σχεδόν ως επιτυχία, με την πεποίθηση ότι το πολιτικό σκηνικό στην αριστερά θα επαναδιαμορφωθεί προς όφελός τους. Στελέχη του κόμματος θεωρούν ότι η αποχώρηση Τσίπρα σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα πολιτική πρωτοβουλία και την επαναφορά της πολιτικής δύναμης της Νέας Αριστεράς.
Παρά το κλίμα ενθουσιασμού στο στρατόπεδο της Νέας Αριστεράς, η πραγματικότητα, όπως πάντα, είναι πιο περίπλοκη. Αν και τα στελέχη αυτά αναμένουν ότι η επιστροφή τους στο «μορφωμα» του ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει με πανηγυρικό τρόπο, η αλήθεια είναι ότι η πραγματικότητα θα τους διαψεύσει. Στην πραγματικότητα, πολλοί μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να κρατούν κακία για την αποχώρησή τους και την εικόνα που άφησαν πίσω τους, αποκαλώντας τα μέλη της Νέας Αριστεράς «αποστάτες». Οι αντιφάσεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ είναι έντονες και οι παλιές πληγές δεν έχουν επουλωθεί ακόμα, ενώ οι σχέσεις των μελών του κόμματος με τα στελέχη της Νέας Αριστεράς παραμένουν ψυχρές και γεμάτες επιφυλάξεις.
Το ΣΥΡΙΖΑ, παρά την προσπάθεια για επανασύνδεση, δεν δείχνει διατεθειμένο να αποδεχτεί εύκολα την επιστροφή στελεχών που άφησαν το κόμμα λόγω ιδεολογικών διαφορών ή διαφωνιών με τις πολιτικές επιλογές του Τσίπρα. Τα μέλη του κόμματος που παρέμειναν πιστά στις αρχές του ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν την Νέα Αριστερά ως μια ομάδα που εγκατέλειψε το κόμμα σε μια δύσκολη περίοδο και ως αποτέλεσμα, τους θεωρούν υπεύθυνους για την αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές. Αντί να ανοίξουν την αγκαλιά τους για να δεχτούν τη Νέα Αριστερά, πολλά από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διατηρούν την αίσθηση της προδοσίας και της απογοήτευσης από την αποχώρηση αυτών των στελεχών.
Η Νέα Αριστερά, ωστόσο, φαίνεται να αγνοεί τα εσωτερικά εμπόδια και συνεχίζει με το σχέδιο της επιστροφής, ελπίζοντας να αναλάβει και πάλι τον έλεγχο του κόμματος. Ο ενθουσιασμός της ηγεσίας της Νέας Αριστεράς για την ανασύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ, που στην πραγματικότητα φαίνεται περισσότερο να είναι μια προσπάθεια εξασφάλισης εσωτερικής επιρροής και πολιτικής αναγνώρισης, μπορεί να πέσει στο κενό, καθώς οι αντιδράσεις από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι δύσκολο να ξεπεραστούν.
Αυτή η εσωτερική πολιτική αναστάτωση είναι ενδεικτική των διαιρέσεων που ταλανίζουν την ελληνική αριστερά, η οποία, παρά τις συνεχείς προσπάθειες για αναγέννηση, παραμένει «κατεστραμμένη» και διαιρεμένη, με καθεμία από τις πλευρές να διεκδικεί το μέλλον του πολιτικού χώρου.
Η επιστροφή της Νέας Αριστεράς στο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, μπορεί να έχει την μορφή ενός θριάμβου για τη συγκεκριμένη ομάδα, όμως η πραγματικότητα του πολιτικού τοπίου και η έντονη εσωτερική αντίσταση εντός του ΣΥΡΙΖΑ θα καθορίσουν το αν αυτή η επανένωση θα είναι βιώσιμη ή απλώς μια νέα απογοήτευση για τους συμμετέχοντες.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Καλωσήρθατε στον χώρο σχολίων του Αντικειμενικότητα. Να θυμάστε ότι κάθε άποψη είναι δεχτή εκτός αν προσβάλει ή θίγει τον άλλον όποτε παρακαλώ ο σχολιασμός σας να είναι κόσμιος.