Στα Παρασκήνια: Η νέα κοινή εμφάνιση Καραμανλή-Σαμαρά στο Μέγαρο Μουσικής που προκάλεσε νέο πονοκέφαλο στο Μαξίμου* Η μπλόφα του Κυριάκου Μητσοτάκη που δεν αντιλήφθηκαν Τσίπρας Καρυστιάνου*και ένα Κουίζ (για πολύ μυημένους): Ποια γυναίκα σύμβολο της νεότερης ιστορίας θα προσπαθήσει να πλησιάσει τον Αλέξη Τσίπρα;

Αποκαλύπτουμε όλα τα πολιτικά παρασκήνια! Από τους διαδρόμους της Βουλής και τα υπουργικά γραφεία, μέχρι τις μυστικές συναντήσεις σε πρεσβείες και τα παζάρια στα κομματικά επιτελεία. Μάθε πρώτος για τις αθέατες διαπραγματεύσεις, τις κρυφές συμμαχίες και τις εσωτερικές πληροφορίες που διαμορφώνουν το πολιτικό σκηνικό, για να είσαι πάντα ένα βήμα μπροστά από τις εξελίξεις!

Καλή σας ημέρα φίλες φίλοι αγαπητοί αναγνώστες, και ένα όμορφο Σαββατοκύριακο σε όλες και όλους!

Το δεύτερο πολυαναμενόμενο κόμμα για το οποίο μιλάμε καιρό και συγκεκριμένα το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα επιτέλους έκανε την εμφάνισή του την Τρίτη 26 Μαΐου. Και το όνομα αυτού; ΕΛΑΣ, δηλαδή Ελληνική Αριστερή Σύμπραξη. Πρόκειται ομολογουμένως για ένα έξυπνο όνομα για έναν πολιτικό που έχει συνδέσει άρρηκτα την πορεία του με την Αριστερά, ειδικά αν σκεφτούμε ότι στην ιστορία του τόπου μας έχει ξαναϋπάρξει ο ΕΛΑΣ την περίοδο της εθνικής αντίστασης, ένας συμβολισμός που προφανώς επιστρατεύτηκε για να συγκινήσει τα παραδοσιακά αντανακλαστικά του προοδευτικού χώρου.

Παρόλα αυτά, πέρα από τους βαρύγδουπους τίτλους και τους ιστορικούς συνειρμούς, η ουσία της παρουσίασης άφησε μια μάλλον γλυκόπικρη γεύση. Ακούγοντας με προσοχή την ομιλία του πρώην Πρωθυπουργού στην πλατεία του Θησείου, αυτό που εισέπραξα τελικά ήταν μόνο διαπιστώσεις, διαπιστώσεις και πάλι διαπιστώσεις. 

Γίνεται για ακόμα μία φορά μια εξαιρετική περιγραφή των προβλημάτων της κοινωνίας, της ακρίβειας και των θεσμικών ελλειμμάτων, αλλά από εκεί και πέρα το απόλυτο κενό. Ούτε μία συγκεκριμένη, κοστολογημένη πρόταση, ούτε ένα ολοκληρωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα που να δείχνει έτοιμο να εφαρμοστεί την επόμενη ημέρα. Επίσης, ήταν αδύνατο για έναν έμπειρο παρατηρητή να μην προσέξει ότι ο Αλέξης Τσίπρας αντιγράφει κανονικότατα τον Στέφανο Κασσελάκη. 

Η αντιγραφή ξεκινά από την ίδια τη ραχοκοκαλιά της ιδρυτικής διακήρυξης, όπου τα δύο κείμενα μοιάζουν να μιλάνε για τα ίδια ακριβώς πράγματα, διεκδικώντας την ίδια πολιτική κληρονομιά. Εκεί που οι "Δημοκράτες-ΠΚ" του Κασσελάκη κάνουν λόγο για το "προοδευτικό DNA αυτού του τόπου", ανατρέχοντας στην Εθνική Αντίσταση, τη γενιά του Πολυτεχνείου, το 1981 και σε εμβληματικές μορφές όπως ο Γρηγόρης Λαμπράκης, έρχεται τώρα ο ΕΛΑΣ του Τσίπρα να πατήσει στα ίδια ακριβώς χνάρια.

Με μια σχεδόν παράλληλη διατύπωση, αναφέρεται και αυτός στις "μεγάλες προοδευτικές παραδόσεις", επιστρατεύοντας το ΕΑΜ, το ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής και τα ίδια ιστορικά πρόσωπα, από την Ηλέκτρα Αποστόλου μέχρι τον Γρηγόρη Λαμπράκη και τον Νικηφόρο Μανδηλαρά. Είναι σαφές ότι και οι δύο επιχειρούν να συγκινήσουν το ίδιο ακροατήριο, χρησιμοποιώντας την ίδια συλλογική μνήμη και τους ίδιους κοινωνικούς αγώνες, γεγονός που κάνει την πρόταση του κ. Τσίπρα να στερείται πολιτικής πρωτοτυπίας. 

Είδαμε επίσης τον πρώην Πρωθυπουργό να υιοθετεί πλήρως το στυλ του Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος προτιμά να μιλάει με autocue και χωρίς το παραδοσιακό πόντιουμ μπροστά του, προκειμένου να μπορεί να κινείται άνετα, να κοιτάζει τον κόσμο γύρω-γύρω και να αλληλεπιδρά άμεσα με το κοινό. Μια επικοινωνιακή συνταγή που, ενώ σε άλλους φαντάζει φρέσκια, στην περίπτωση του κ. Τσίπρα έμοιαζε περισσότερο με ξαναζεσταμένο φαγητό.

Για ένα κόμμα που, ειδικά στα δημοσιογραφικά γραφεία, —γιατί ο κόσμος την απάντησή του την έχει δώσει ξεκάθαρα το 2023 και, όπως όλα δείχνουν, μάλλον θα την ξαναδώσει με την πρώτη ευκαιρία— το περιμέναμε τόσο καιρό με αναλύσεις επί αναλύσεων είναι πραγματικά κρίμα να μην ακούς ούτε μία ρεαλιστική κυβερνητική πρόταση. Δεν ακούσαμε έστω ένα «θα». Και δεν το λέω αυτό με την έννοια της κούφιας, παλαιοκομματικής υπόσχεσης, αλλά με την έννοια του να πείσεις το ακροατήριο ότι διαθέτεις ένα συγκροτημένο σχέδιο για το αύριο της χώρας, ότι ξέρεις πού θες να πας σε περίπτωση που κλιθείς να πάρεις το τιμόνι.

Προσωπικά, πέρα από τις όποιες πολιτικές ενστάσεις, θα ήθελα να καλωσορίσω τον κύριο Τσίπρα ξανά στην πρώτη γραμμή της πολιτικής σκηνής και να του ευχηθω καλή επιτυχία στο νέο του ξεκίνημα. Άλλωστε, είναι πάντα προτιμότερο και πιο έντιμο να κρίνεσαι καθημερινά μέσα στην αρένα, παρά να κρύβεσαι πίσω από την ασφάλεια των παρασκηνίων και των ινστιτούτων.

Και όπως σας είπα και την προηγούμενη εβδομάδα, κλείνοντας, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω μια βασική αλήθεια που πρέπει να έχουμε όλοι στο μυαλό μας: όπως ακριβώς συμβαίνει μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, όπου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται, έτσι ακριβώς γίνεται και μετά την απομάκρυνση από την κάλπη. Η ψήφος μας δεν έχει επιστροφή. 

Γι' αυτό, όταν έρθει η ώρα της κρίσης, ας αφήσουμε στην άκρη τα επικοινωνιακά τεχνάσματα και τα σκηνοθετικά εφέ, ας σκεφτούμε σοβαρά το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας, και μετά ας κάνουμε την επιλογή μας.

_________________________________________________________________

Η μπλόφα του Κυριάκου Μητσοτάκη που δεν αντιλήφθηκαν Τσίπρας Καρυστιάνου

Μου λένε ότι τις τελευταίες ώρες κυκλοφορεί έντονα στη δημοσιογραφική πιάτσα ένα άκρως ενδιαφέρον παρασκηνιακό σενάριο, το οποίο, αν ευσταθεί, αποδεικνύει ότι το Μέγαρο Μαξίμου επιχείρησε να παίξει μια παρτίδα σκάκι για πολύ δυνατούς λύτες. Σύμφωνα με τις πηγές μου, η πρόσφατη έντονη ονοματολογία και οι διαρροές γύρω από τις τρεις πιθανές ημερομηνίες των πρόωρων καλπών —με αποκορύφωμα το σενάριο για τον Μάρτιο του 2027— δεν ήταν τίποτα άλλο από μια καλοστημένη, ελεγχόμενη «μπλόφα» του πρωθυπουργικού επιτελείου.

Ο στρατηγικός στόχος αυτής της κίνησης ήταν απλός αλλά εξαιρετικά αδίστακτος: να προκληθεί τεχνητή πολιτική πίεση και νευρικότητα στους βασικούς αντιπάλους της κυβέρνησης, εξαναγκάζοντάς τους να ανοίξουν τα χαρτιά τους πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. 

Στο Μαξίμου υπολόγιζαν ότι αν ο Αλέξης Τσίπρας και η Μαρία Καρυστιάνου έσυραν τον χορό των επίσημων ανακοινώσεων για τα κόμματά τους μέσα στο Μάιο, θα βρίσκονταν εκτεθειμένοι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι το στήσιμο των πραγματικών καλπών. Με αυτόν τον τρόπο, οι επικοινωνιολόγοι του Πρωθυπουργού πίστευαν ότι οι δύο νέοι πολιτικοί φορείς θα έπεφταν μοιραία σε παγίδες, θα αναλώνονταν στην καθημερινή φθορά της αντιπαράθεσης και τελικά η αρχική τους δυναμική θα απομειωνόταν σημαντικά.

Μέχρις εδώ, το σχέδιο μοιάζει με μια τυπική άσκηση μακιαβελικής στρατηγικής. Παρόλα αυτά, εκείνο που οι στενοί σύμβουλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν κατάφεραν να αντιληφθούν μέσα στην επικοινωνιακή τους αυταρέσκεια, είναι ότι υπάρχει μια τεράστια πιθανότητα όλο αυτό το οικοδόμημα να γυρίσει μπούμερανγκ και να τους χτυπήσει εκεί που δεν το περιμένουν.

Στην προσπάθειά τους να «κάψουν» πρόωρα τον Αλέξη Τσίπρα και τη Μαρία Καρυστιάνου, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου. Η επίσπευση των ανακοινώσεων έφερε στην επιφάνεια τον «ΕΛΑΣ» στο Θησείο και την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» στη Θεσσαλονίκη, δημιουργώντας ένα ισχυρό κύμα πολιτικής κινητικότητας που πλέον δεν ελέγχεται από τα υπόγεια του Μαξίμου. 

Αντί τα δύο κόμματα να φθαρούν, το κλίμα πρόωρης προεκλογικής περιόδου που συντήρησε η ίδια η κυβέρνηση λειτουργεί ως καταλύτης, συσπειρώνοντας τη δυσαρέσκεια των πολιτών. Όταν παίζεις με τον πολιτικό χρόνο και τις θεσμικές διαρροές, το ρίσκο να εγκλωβιστείς ο ίδιος στην αβεβαιότητα που δημιούργησες είναι τεράστιο — και αυτή τη στιγμή, το Μαξίμου δείχνει να συνειδητοποιεί αργά ότι η μπλόφα του μπορεί τελικά να κοστίσει την ίδια την κυβερνητική σταθερότητα.

__________________________________________________________________

Η νέα κοινή εμφάνιση Καραμανλή-Σαμαρά στο Μέγαρο Μουσικής που προκάλεσε νέο πονοκέφαλο στο Μαξίμου

Μαθαίνω ότι το εσωκομματικό θερμόμετρο στη Νέα Δημοκρατία έχει χτυπήσει «κόκκινο» και οι ψυχραιμότεροι στο Μέγαρο Μαξίμου αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι τα δύσκολα για την κυβερνητική παράταξη δεν έρχονται μόνο από την πλευρά της Αντιπολίτευσης. 

Οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί, Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς, φρόντισαν να στείλουν ένα ακόμα ηχηρό, κοινό μήνυμα, πραγματοποιώντας μια νέα κοινή εμφάνιση αυτή την Τετάρτη —αυτή τη φορά στο Μέγαρο Μουσικής—, στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου των Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και Κωνσταντίνου Φίλη για την εξωτερική πολιτική.

Η σημειολογία της βραδιάς ήταν διάχυτη, όμως η πραγματική «έκρηξη» ήρθε από το βήμα των ομιλητών. Ο Κώστας Καραμανλής, κατά τη διάρκεια της τοποθέτησής του, δεν μάσησε τα λόγια του. 

Εξαπέλυσε για ακόμη μια φορά μια σφοδρότατη, κατά μέτωπο επίθεση στην κυβέρνηση, εστιάζοντας στα εθνικά θέματα και ασκώντας δριμεία κριτική για τους χειρισμούς στην εξωτερική πολιτική, ενώ δεν παρέλειψε να ανοίξει πληγές αναφερόμενος με νόημα και στο σκοτεινό ζήτημα των υποκλοπών. Ήταν μια ομιλία γεμάτη αιχμές, που αποδομούσε το κυβερνητικό αφήγημα και έδειχνε ότι η απόσταση της «δεξιάς πτέρυγας» από τις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι πλέον χαοτική.

Αυτές οι αλλεπάλληλες κοινές εμφανίσεις των δύο πρώην αρχηγών της παράταξης προκαλούν, όπως είναι φυσικό, έντονη ανησυχία και βαρύ πονοκέφαλο στο πρωθυπουργικό επιτελείο. Το Μαξίμου βλέπει πλέον καθαρά ότι δεν πρόκειται για απλές, τυπικές παρουσίες σε πολιτιστικές ή ακαδημαϊκές εκδηλώσεις, αλλά για μια οργανωμένη, στρατηγική συμμαχία των δύο ανδρών που αμφισβητεί ανοιχτά την ιδεολογική και πολιτική κατεύθυνση του Μαξίμου.

Το γεγονός αυτό έρχεται να ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά των σεναρίων που κυκλοφορούν ευρέως τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Οι φήμες που θέλουν τον Αντώνη Σαμαρά να είναι ο «τρίτος παίκτης» του πολιτικού σκηνικού —ο οποίος προετοιμάζει το δικό του κομματικό εγχείρημα— αρχίζουν να ξαναφουντώνουν μέρα με τη μέρα στην πολιτική πιάτσα. 

Οι πληροφορίες λένε ότι οι ζυμώσεις στο παρασκήνιο συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και ηχηρές παραιτήσεις, όπως αυτή της Ιωάννας Γκελεστάθη, ερμηνεύονται από πολλούς ως προάγγελος αυτών των ευρύτερων διεργασιών.

Αν η «μπλόφα» των πρόωρων εκλογών στήθηκε από το Μαξίμου για να πιεστούν ο Τσίπρας και η Καρυστιάνου, φαίνεται πως τελικά ξύπνησε και τα αντανακλαστικά της εσωκομματικής αντιπολίτευσης. 

Με τον «ΕΛΑΣ» του Αλέξη Τσίπρα να κάνει ήδη αισθητή την παρουσία του στο Θησείο και την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιάνου να κινείται στη Θεσσαλονίκη, η πιθανότητα δημιουργίας ενός νέου, καθαρά δεξιού φορέα υπό την επιρροή ή την καθοδήγηση του Αντώνη Σαμαρά δημιουργεί ένα σκηνικό απόλυτης ασφυξίας για την κυβέρνηση. Οι επόμενες εβδομάδες αναμένονται καθοριστικές, καθώς η γαλάζια συνοχή δοκιμάζεται πλέον στις πιο σκληρές της γραμμές.

__________________________________________________________________

Κουίζ (για πολύ μυημένους): Ποια γυναίκα σύμβολο της νεότερης ιστορίας θα προσπαθήσει να πλησιάσει τον Αλέξη Τσίπρα;

Για να γνωρίζετε, το πολιτικό παρασκήνιο γύρω από τις πρώτες κινήσεις της «Ελληνικής Αριστερής Σύμπραξης» (ΕΛΑΣ) του Αλέξη Τσίπρα μετά τα αποκαλυπτήρια στο Θησείο, κρύβει ίντριγκες που ξεπερνούν κάθε φαντασία. Τις τελευταίες ώρες, στα δημοσιογραφικά γραφεία ψιθυρίζεται έντονα το όνομα μιας γυναίκας που έχει χαρακτηριστεί ως «σύμβολο» της νεότερης ιστορίας του τόπου μας, η οποία επιχειρεί με κάθε τρόπο να ανοίξει δίαυλο επικοινωνίας και να προσεγγίσει τον πρώην Πρωθυπουργό.

Πριν όμως φτάσει στην πόρτα του κ. Τσίπρα, η συγκεκριμένη κυρία κουβαλάει ένα πολύ πρόσφατο και «αμαρτωλό» πολιτικό παρελθόν που έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης στις δημοσιογραφικές πιάτσες. Μέχρι πρότινος ανήκε σε ένα μικρότερο, ανερχόμενο κόμμα της ευρύτερης Κεντροαριστεράς, στο οποίο μάλιστα είχε καταφέρει να εξασφαλίσει έναν αρκετά κομβικό και οργανωτικό ρόλο. Τα πράγματα, όμως, άρχισαν να χαλάνε απότομα όταν η ίδια, μαζί με μια μικρή ομάδα στενών της συνεργατών, έχασαν τις θέσεις ευθύνης τους μέσα στον σκληρό εσωκομματικό ανταγωνισμό.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, όπως μεταφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, η ομάδα αυτή άλλαξε στάση και ξεκίνησε μια συστηματική προσπάθεια να σαμποτάρει το κόμμα εκ των έσω. Όταν είδαν ότι το εσωτερικό σαμποτάζ απέτυχε παταγωδώς και η ηγεσία του φορέα δεν λύγισε, επέλεξαν την ηρωική έξοδο, αποχωρώντας με θόρυβο και εξαπολύοντας μια σειρά από ψευδείς και ανυπόστατες καταγγελίες για τις διαδικασίες και τη λειτουργία του κόμματος που τους φιλοξενούσε.

Σήμερα, αυτή η περιβόητη «ομαδούλα» έχει γίνει φύλλο και φτερό, παρουσιάζοντας μια εικόνα απόλυτου κατακερματισμού που θυμίζει πολιτική ιλαροτραγωδία. Οι δρόμοι τους έχουν χωριστεί στα τέσσερα, καθώς αρκετοί από αυτούς, γοητευμένοι από το συγκινησιακό κλίμα της Θεσσαλονίκης, κινούνται ήδη ανοιχτά προς την πλευρά της Μαρίας Καρυστιάνου και της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία». 

Την ίδια στιγμή, μια άλλη πολύ μικρή μερίδα προσπαθεί να βρει χαραμάδα εισόδου στον ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, ενώ ένα άλλο κομμάτι της ομάδας δηλώνει απογοητευμένο και διαρρέει ότι δεν θα πάει καν να ψηφίσει στις επόμενες εκλογές. Φυσικά, το πιο οξύμωρο είναι ότι υπάρχουν και κάποιοι που ναι μεν έφυγαν, αλλά στο παρασκήνιο δηλώνουν ότι θα στηρίξουν τελικά το κόμμα από το οποίο αποχώρησαν, αναγνωρίζοντας τη δυναμική του.

Μέσα σε αυτό το χάος, η συγκεκριμένη «κυρία-σύμβολο» πάσχιζε μέχρι την τελευταία στιγμή να πείσει σύσσωμη την ομάδα να την ακολουθήσει στο νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. 

Το υστερόβουλο σκεπτικό της ήταν απλό και ξεκάθαρα παλαιοκομματικό, αφού ήθελε να εμφανιστεί στο Θησείο ως «πολιτικός αρχηγός» με στρατό, ώστε να μπορεί να πει στον πρώην Πρωθυπουργό ότι του έφερε κόσμο και ολόκληρη ομάδα, ζητώντας ως αντάλλαγμα μια καλή θέση στα ψηφοδέλτια και τον μηχανισμό.

Το σχέδιό της όμως κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος, μιας και κανείς δεν την ακολούθησε στο προσωπικό της παιχνίδι, οι σύντροφοί της της γύρισαν την πλάτη και, τελικά, η ίδια κατάφερε να μείνει ολομόναχη, χωρίς κανέναν «στρατό» να τη συνοδεύει. 

Μένει να δούμε αν ο Αλέξης Τσίπρας, που όπως σας έχω ήδη πει έχει βάλει πολύ ψηλά το φίλτρο για τις παθογένειες του παρελθόντος, θα δεχτεί να συνομιλήσει με μια πολιτική μονάδα που ψάχνει απλώς μια καρέκλα εξουσίας, ή αν θα της δείξει ευγενικά την έξοδο.

 

Για τους δυνατούς λύτες, λοιπόν: Ποια είναι η κυρία;

__________________________________________________________________

Κλείνοντας τη σημερινή μας ανασκόπηση, τα τελευταία παρασκήνια συνθέτουν το σκηνικό μιας απόλυτης πολιτικής περιδίνησης, με τις ισορροπίες να δοκιμάζονται πλέον σε όλα τα στρατόπεδα.

Η πολυαναμενόμενη εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα με τον «ΕΛΑΣ» στο Θησείο άνοιξε και επίσημα τα χαρτιά της νέας αυτής σύμπραξης, αν και η πρώτη γεύση άφησε μια αίσθηση επικοινωνιακής αντιγραφής και έλλειψης συγκεκριμένου προγράμματος. 

Την ίδια ώρα, η μπλόφα του Μεγάρου Μαξίμου με τις διαρροές για πρόωρες κάλπες φαίνεται πως γυρίζει μπούμερανγκ, αφού αντί να φθείρει τους αντιπάλους του, απελευθέρωσε δυνάμεις που πλέον δεν ελέγχονται. Αν σε αυτό προσθέσουμε τη νέα κοινή εμφάνιση των Καραμανλή και Σαμαρά στο Μέγαρο Μουσικής, με τις φήμες για νέο δεξιό κόμμα να φουντώνουν, αλλά και τις παρασκηνιακές ίντριγκες με τις «κυρίες-σύμβολα» που ψάχνουν στέγη στον ΕΛΑΣ μένοντας τελικά ολομόναχες, καταλαβαίνει κανείς ότι το επόμενο διάστημα θα είναι φωτιά.

Σε αυτό το σημείο, ωστόσο, θα πρέπει να σας αποκαλύψω και ένα δικό μου, εντελώς προσωπικό παρασκήνιο. Για το επόμενο διάστημα θα τα λέμε λίγο πιο αραιά από αυτή εδώ τη στήλη, καθώς έφτασε η δική μου ώρα να βάλω τα χακί και να υπηρετήσω τη μαμά πατρίδα. 

Η δημοσιογραφική πέννα για λίγο δίνει τη θέση της στο εθνικό καθήκον, όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα χαθούμε. Όταν με το καλό τα ξαναπούμε, είμαι βέβαιος ότι θα έχω στις αποσκευές μου αρκετές νέες εμπειρίες από τη ζωή στον στρατό που θα αξίζει να ειπωθούν — και ας ελπίσουμε, μεταξύ μας, να είναι κυρίως αστείες και διασκεδαστικές.

Μέχρι τότε, ωστόσο θα πρέπει να σας αποχαιρετήσω.

Καλή ανάγνωση λοιπόν, καλή δύναμη και φυσικά εις το επανιδείν!