Στέφανος Κασσελάκης: «Η γυναικοκτονία είναι εθνική πληγή– Μιλάμε πιο δυνατά για κάθε γυναίκα της οποίας η φωνή σώπασε»

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας Στέφανος Κασσελάκης περιέγραψε με έντονη συναισθηματική φόρτιση την ημερίδα που συνδιοργανώθηκε με την «Πρωτοβουλία για την Ευρωπαϊκή Πρόοδο», το Ινστιτούτο Ευρωπαίων Δημοκρατών και τον οργανισμό «Γίνε Άνθρωπος», τονίζοντας ότι ήταν μια μέρα βαθιάς συγκίνησης αλλά και δύναμης.

Στην ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Στέφανος Κασσελάκης στάθηκε στις «γενναίες φωνές» που ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης: τις φωνές μανάδων, πατεράδων, γυναικών που επέζησαν της κακοποίησης, αλλά και εκείνων που μετατρέπουν τον προσωπικό τους πόνο σε συλλογικό αγώνα.

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις Έλενα Κρεμλίδου και Έλενα Μπομπού, δύο γυναίκες που στάθηκαν όρθιες απέναντι στη βία και μίλησαν για όλες όσες έχουν υποστεί ή θα υποστούν κακοποίηση, όπως και στις οικογένειες των γυναικών που δολοφονήθηκαν, οι οποίες μετέφεραν τις φωνές των παιδιών τους: της Ελένης, της Γαρυφαλλιάς, της Δώρας, της Ερατώς, της Σοφίας, της Κυριακής και της Πολυξένης.

Ο Στέφανος Κασσελάκης τόνισε ότι η γυναικοκτονία «δεν είναι μια ακόμη είδηση», αλλά «μια εθνική πληγή», ενώ ξεκαθάρισε πως η έμφυλη βία δεν αποτελεί ιδιωτική υπόθεση, αλλά πολιτικό, κοινωνικό και βαθιά ανθρώπινο ζήτημα.

Μιλώντας προσωπικά, υπογράμμισε ότι αρνείται να αποδεχθεί μια Ελλάδα όπου έστω και μία γυναίκα φοβάται, αναφερόμενος στο πώς μεγάλωσε από μια γυναίκα που πάλεψε για κάθε της βήμα, αλλά και στη δική του εμπειρία ως ανοιχτά gay Έλληνας σε μια κοινωνία που δεν θεωρεί την ασφάλεια δεδομένη.

Σημείωσε ότι η βία απέναντι στις γυναίκες, τους ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπους και τους μετανάστες έχει την ίδια ρίζα: την αντίληψη ότι κάποιες ζωές μετρούν λιγότερο.

Παράλληλα, υπογράμμισε πως η ημερίδα δεν έγινε για να αναλωθεί σε μνημόσυνα, αλλά για να συζητήσει πρακτικές λύσεις.

Ο Στέφανος Κασσελάκης αναφέρθηκε στις παρεμβάσεις του Enrico Borghi και της Daniela Sbrollini, οι οποίοι παρουσίασαν τα νομοθετικά βήματα της Ιταλίας όπου ο όρος «γυναικοκτονία» έχει ήδη αναγνωριστεί, αλλά και στις τοποθετήσεις της Δρ. Κέλλυς Ιωάννου και της Λυδίας Βενέρη, που παρουσίασαν τις βέλτιστες πρακτικές που οφείλει να ακολουθήσει η Ελλάδα.

Κλείνοντας, ευχαρίστησε όσους συνέβαλαν στον συντονισμό της ημερίδας —τη Δώρα Χρυσικού, την Έλενα Παπαδοπούλου και την Ευλαμπία Ρέβη— και επανέλαβε πως για κάθε γυναίκα που δεν μπορεί να μιλήσει, «εμείς μιλάμε πιο δυνατά».

Αναλυτικά η ανάρτηση του Προέδρου του Κινήματος Δημοκρατίας Στέφανου Κασσελάκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

Χθες ήταν μια μέρα συγκίνησης.

Αλλά και μια μέρα δύναμης.

Στην ημερίδα που συνδιοργανώσαμε με την «Πρωτοβουλία για την Ευρωπαϊκή Πρόοδο», το Ινστιτούτο Ευρωπαίων Δημοκρατών και τον οργανισμό «Γίνε Άνθρωπος» ακούστηκαν μερικές από τις πιο γενναίες φωνές της χώρας.

Φωνές μανάδων, πατεράδων.

Φωνές γυναικών που επέζησαν.

Φωνές ανθρώπων που τον πόνο τον μετατρέπουν σε αγώνα.

Οι φωνές των θυμάτων. 

Της Έλενας Κρεμλίδου και της Έλενας Μπομπού, που στάθηκαν όρθιες απέναντι στην κακοποίηση.

Βγήκαν μπροστά για όσες βίωσαν ή βιώνουν καθημερινά ή θα βιώσουν στο μέλλον κακοποίηση από τους συντρόφους τους και τον σεξισμό της κοινωνίας.

Και οι φωνές των συγγενών.

Των οικογενειών των κοριτσιών που δολοφονήθηκαν.
Η Αλέκα Μάκου, η Κατερίνα Κώττη, η Ελένη Κρεμαστιώτη, ο Γιάννης Τοπαλούδης ένωσαν τις φωνές τους. Τις φωνές των παιδιών τους.

Η Ελένη, η Γαρυφαλλιά, η Δώρα, η Ερατώ, η Σοφία, η Κυριακή, η Πολυξένη.

Ήταν όλες τους εκεί.

Μέσα από τις οικογένειές τους.

Μέσα από τις ιστορίες τους.

Η γυναικοκτονία δεν είναι ακόμη μια «είδηση». 

Είναι μια εθνική πληγή.

Και η έμφυλη βία δεν είναι ιδιωτική υπόθεση.

Είναι πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα. Είναι ανθρώπινο ζήτημα.

Και εγώ αρνούμαι να δεχτώ μια Ελλάδα όπου έστω και μία γυναίκα φοβάται.

Μεγάλωσα από μια γυναίκα που πάλεψε για κάθε της βήμα μπροστά.

Ξέρω τι σημαίνει να σου στερούν τον χώρο, να σου αμφισβητούν την αξιοπρέπεια.

Και ως ανοιχτά gay Έλληνας, ξέρω και τι σημαίνει μια κοινωνία που θεωρεί ότι η ασφάλειά σου είναι προαιρετική, συγκυριακή.

Η βία κατά των γυναικών, η βία κατά των ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπων, η βία κατά των μεταναστών έχει την ίδια ρίζα:

την ιδέα ότι κάποιες ζωές «μετρούν» λιγότερο.

Χθες δεν βρεθήκαμε για να θρηνήσουμε, αλλά για να συζητήσουμε τις λύσεις.

Ο Enrico Borghi και η Daniela Sbrollini παρουσίασαν τα νομοθετικά άλματα της Ιταλίας στο κομμάτι της έμφυλης βίας. 

Εκεί όπου ο όρος γυναικοκτονία έχει αναγνωριστεί.

Η Δρ. Κέλλυ Ιωάννου και η Λυδία Βενέρη παρουσίασαν τις βέλτιστες πρακτικές που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας.

Τους ευχαριστώ από καρδιάς.

Για κάθε γυναίκα της οποίας η φωνή σώπασε, εμείς μιλάμε πιο δυνατά.

ΥΓ: Ευχαριστώ τη Δώρα Χρυσικού, την Έλενα Παπαδοπούλου και την Ευλαμπία Ρέβη για τον συντονισμό.