Στέφανος Κασσελάκης: «Το Φανάρι είναι η καρδιά του Ελληνισμού – Δέσμευση για πλήρη στήριξη των δικαιωμάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου»

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας, Στέφανος Κασσελάκης, πραγματοποίησε επίσκεψη στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και είχε κατ’ ιδίαν συνομιλία με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, την οποία χαρακτήρισε ως τιμή, αλλά και ως στιγμή βαθιάς συγκίνησης και ευθύνης.

Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Στέφανος Κασσελάκης περιέγραψε το ταξίδι του στο Φανάρι και τη Χάλκη ως ένα ταξίδι στη ζωντανή μνήμη του Ελληνισμού.

Τόνισε ότι, ως παιδί της ελληνικής διασποράς, γνωρίζει εκ των έσω τι σημαίνει να κρατάς ζωντανή την ταυτότητα και την καρδιά του Ελληνισμού εκτός συνόρων. Όπως υπογράμμισε, ο παλμός της παράδοσης και της ιστορίας «χτυπά» σε μέρη όπου άνθισε ο Ελληνισμός: στο Φανάρι, στη Μονή Σινά, και –όπως σημείωσε– ελπίζει σύντομα ξανά στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας επισκέφθηκε τη Σχολή της Χάλκης, την οποία χαρακτήρισε ως «ανοιχτή πληγή δεκαετιών», εκφράζοντας συγκρατημένη αισιοδοξία ότι μπορεί επιτέλους να υπάρξει θετική εξέλιξη. 

Δήλωσε επίσης ξεκάθαρα ότι το κόμμα του θα στηρίξει ενεργά, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όλες τις διεκδικήσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αξιοποιώντας και τη συνεργασία με την ευρωπαϊκή πολιτική οικογένεια των Ευρωπαίων Δημοκρατών.

Για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο Στέφανος Κασσελάκης μίλησε με θερμούς τόνους, αναφέροντας ότι είναι «πραγματικά φωτισμένος άνθρωπος», με λόγο ανθρωπιστικό, οικολογικό και οικουμενικό, ένας ηγέτης που εκφράζει αγάπη για τον άνθρωπο πέρα από σύνορα και εποχές, αλλά και ταυτόχρονα με λόγο επίκαιρο και βαθιά οραματικό.

Κατά τη συνάντηση συζητήθηκαν ζητήματα παγκόσμιας σημασίας: η ειρήνη, η κλιματική κρίση, ο πολιτισμός, η τεχνολογία, η πίστη, καθώς και η πίεση που δέχονται οι σύγχρονες κοινωνίες.

Ιδιαίτερη θέση στη συζήτηση είχε ο πόλεμος στην Ουκρανία, με τον Στέφανο Κασσελάκη να σημειώνει πως η Ευρώπη οφείλει να επιδείξει περισσότερο θάρρος και διεκδικητικότητα, ώστε να υπάρξει πραγματική προοπτική ειρήνης.

Ο Στέφανος Κασσελάκης ολοκλήρωσε το μήνυμά του δηλώνοντας ότι αποχωρεί «γεμάτος ελπίδα», με μια ξεκάθαρη πυξίδα για τα επόμενα βήματα και για όσα πρέπει να διεκδικηθούν συλλογικά: την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, της ιστορικής μνήμης και των ριζών του Ελληνισμού, ώστε –όπως είπε– «να μπορούμε χωρίς φόβο να κοιτάμε στο μέλλον».

 

 Αναλυτικά ολόκληρη η ανάρτηση του Προέδρου του Κινήματος Δημοκρατίας Στέφανου Κασσελάκη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

Σήμερα είχα την τιμή να συνομιλήσω με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στο Φανάρι.

Κάθε φορά που βρίσκομαι εδώ, νιώθω το ίδιο συναίσθημα:
βαθιά συγκίνηση, αλλά και ευθύνη.

Ως παιδί του ελληνισμού της διασποράς, ξέρω καλά τι σημαίνει να κρατάς ζωντανή την καρδιά του Ελληνισμού εκτός συνόρων.

Γνωρίζω ότι η καρδιά μας χτυπάει σε αυτά τα μέρη. Στα μέρη που άνθισε ο Ελληνισμός, που γεννήθηκαν οι παραδόσεις μας. Στα μέρη των ιστοριών και των θρύλων των παππούδων μας.

Και η καρδιά αυτή χτυπά εδώ, στο Φανάρι. 

Και στη Μονή Σινά.

Και ελπίζω σύντομα να χτυπήσει ξανά στη Χάλκη.
Χθες βρέθηκα στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Μια ανοιχτή πληγή για δεκαετίες.

Σήμερα φεύγω με μια συγκρατημένη αισιοδοξία ότι αυτή η πληγή μπορεί να κλείσει.
Και δεσμεύομαι:

Το Κίνημα Δημοκρατίας θα στηρίξει ενεργά και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη- με τη συνεργασία της ευρωπαϊκής μας οικογένειας των Ευρωπαίων Δημοκρατών- όλες τις διεκδικήσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Ο Παναγιώτατος είναι ένας πραγματικά φωτισμένος άνθρωπος.
Με λόγο ανθρωπιστικό, οικολογικό, οικουμενικό.

Με μια αγάπη για τον άνθρωπο που υπερβαίνει σύνορα, πολιτικές και εποχές.
Και ταυτόχρονα με λόγο επίκαιρο και οραματικό.

Μιλήσαμε εκτενώς για την ειρήνη, για το περιβάλλον, για τον πολιτισμό, για την τεχνολογία, για την πίστη.

Για την πίεση που δέχονται οι κοινωνίες σε παγκόσμιο επίπεδο.
Και βέβαια για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Η Ευρώπη οφείλει να είναι πιο διεκδικητική, πιο θαρραλέα, για να έρθει επιτέλους η ειρήνη.

Φεύγω γεμάτος ελπίδα.

Με μια καθαρή πυξίδα για όσα πρέπει να διεκδικήσουμε μαζί:

Για την κληρονομιά μας, την Ιστορία μας. 

Για να μη ξεχάσουμε τις ριζες μας και να μπορούμε χωρίς φόβο να κοιτάμε στο μέλλον.