Στα Παρασκήνια: Το Μαξίμου παρακαλάει Σαμαρά και Καραμανλή να τα βρουν* Μήπως η επιλογή του Κώστα Τασούλα ως ΠτΔ αποδειχθεί σοβαρό λάθος για τον Μητσοτάκη;* Ο Κώστας Καραμανλής ήταν στην Θεσσαλονίκη αλλά δεν παρέστη στην ομιλία του Πρωθυπουργού

Αποκαλύπτουμε όλα τα πολιτικά παρασκήνια! Από τους διαδρόμους της Βουλής και τα υπουργικά γραφεία, μέχρι τις μυστικές συναντήσεις σε πρεσβείες και τα παζάρια στα κομματικά επιτελεία. Μάθε πρώτος για τις αθέατες διαπραγματεύσεις, τις κρυφές συμμαχίες και τις εσωτερικές πληροφορίες που διαμορφώνουν το πολιτικό σκηνικό, για να είσαι πάντα ένα βήμα μπροστά από τις εξελίξεις!

Καλή σας ημέρα φίλες και φίλοι αγαπητοί αναγνώστες και ένα καλό και όμορφο Σαββατοκύριακο σε όλες και όλους!
Σήμερα το σχόλιο μας θα έχει δύο σκέλη. Το πρώτο αφορά μια υπόθεση μαύρης εργασίας και εκμετάλλευσης ενός νεαρού δημοσιογράφου, είδηση που είχε αναδείξει το Αντικειμενικότητα μέσα από τα παρασκήνια. 

Όπως μαθαίνουμε, μετά από επτά μήνες αναμονής, ο νεαρός δημοσιογράφος επιτέλους είχε νέα και την Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου, κατέθεσε στην Εισαγγελία Πειραιά για τα όσα συνέβησαν και, σύμφωνα με όσα πληροφορηθήκαμε, μέσα στις επόμενες μέρες θα κληθούν και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι να καταθέσουν, αυτοί που πίστευαν ότι θα γλίτωναν από τη δικαιοσύνη.

Η υπόθεση αυτή, πέρα από τα εργατικά δικαιώματα, αναδεικνύει και μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα, εκείνη της εκμετάλλευσης στον κόσμο των media, με εργοδότες που κάνουν τις υποσχέσεις τους «μαγικά» εξαφανισμένες και δημοσιογράφους να υποφέρουν σιωπηλά.

Πάντως να γνωρίζεται ότι η υπόθεση αυτή δεν είναι η μοναδική στο χώρο των media, καθώς είναι γνωστό ότι οι δημοσιογράφοι συχνά βρίσκονται σε δύσκολη θέση, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη τους για δουλειά. 

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, το κύριο ζήτημα είναι ότι οι δημοσιογράφοι βρίσκονται σε ένα συνεχές παιχνίδι αβεβαιότητας και εκμετάλλευσης από εργοδότες που δεν αναγνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους, δημιουργώντας συνθήκες «εργασιακής αναρχίας».

Το δεύτερο σκέλος του σχολίου αφορά την ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη στην 89η ΔΕΘ, όπου παρουσίασε ένα νέο μοντέλο για την Εθνική Αναγέννηση της  Ελλάδας, που στοχεύει στην ανάπτυξη και στη βελτίωση των συνθηκών ζωής των Ελλήνων πολιτών.

Με δυναμισμό και σαφήνεια, ο Στέφανος Κασσελάκης ανέδειξε τις δυνατότητες και τις προκλήσεις της ελληνικής οικονομίας, προτείνοντας καινοτόμες λύσεις για την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανάπτυξης, αποδεικνύοντας πως μπορεί να υπάρξει μια νέα εποχή για τη χώρα, αν αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας και στραφούμε προς τις σύγχρονες και βιώσιμες προσεγγίσεις.

Η ΔΕΘ φέτος αποτέλεσε ένα σημαντικό σημείο καμπής για τον πολιτικό διάλογο στην Ελλάδα, όπου τα όσα ειπώθηκαν από τον Στέφανο Κασσελάκη για την πολιτική και την οικονομία θα προκαλέσουν σίγουρα συζητήσεις και θα αποτελέσουν αντικείμενο ανάλυσης και κριτικής για τις επόμενες μέρες. 

Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι να μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε αυτές τις εξελίξεις και να κατανοήσουμε την ανάγκη για μια πιο αποτελεσματική και βιώσιμη οικονομική πολιτική.

Οπότε, οι εξελίξεις είναι διπλές: από τη μία, έχουμε τη δικαστική συνέχεια μιας υπόθεσης που αφορά τη μαύρη εργασία και την εκμετάλλευση στον χώρο των media, ενώ από την άλλη, έχουμε την πολιτική παρουσίαση του Στέφανου Κασσελάκη, που φέρνει καινούργιες προτάσεις για την Ελλάδα.

Το Μέγαρο Μαξίμου παρακαλάει Σαμαρά και Καραμανλή να τα βρουν

Μου λένε ότι στο Μαξίμου τα πράγματα έχουν αρχίσει να γίνονται πιο πιεστικά, καθώς ο Πρωθυπουργός έχει ξεκινήσει μια σειρά από παρακαλιακές προσπάθειες προς τους πρώην Πρωθυπουργούς, Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, προκειμένου να τα βρουν και να επανέλθουν σε μία κοινή γραμμή. Η κυβέρνηση φαίνεται ότι ανησυχεί όλο και περισσότερο για την πορεία των εξελίξεων και τη δυναμική των αντιπάλων, με την προοπτική του Σεπτεμβρίου να φέρνει μεγάλες αναταράξεις στην πολιτική σκηνή.

Η προσπάθεια του Μαξίμου, βέβαια, να επαναφέρει τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς σε μία κοινή πορεία δεν φαίνεται να έχει θετικά αποτελέσματα μέχρι στιγμής. 

Ο Κώστας Καραμανλής, από τη μία, παραμένει αμετάβλητος στην αποφασιστικότητα να μην εμπλακεί σε νέα σενάρια συνεννόησης με την κυβέρνηση, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς, από την άλλη, δείχνει να διατηρεί την ίδια επιφυλακτικότητα, κρατώντας αποστάσεις από οποιαδήποτε συζήτηση για συνεργασία ή συνεννόηση με τον σημερινό Πρωθυπουργό.

Όπως μαθαίνω, οι παρασκηνιακές συνομιλίες που έχουν γίνει από την πλευρά του Μαξίμου είναι έντονες και περιλαμβάνουν, εκτός από παρακλήσεις, και προσφορές για μία ενδεχόμενη συμμαχία ή συνεργασία, η οποία θα μπορούσε να φέρει μία ανανέωση της κυβερνητικής δυναμικής. 

Παρά τις πιέσεις που ασκούνται, και οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί φαίνεται να παραμένουν αμετάπειστοι, επιλέγοντας να κρατήσουν αποστάσεις από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την τρέχουσα κυβέρνηση, αν και οι λόγοι για αυτή τους την στάση παραμένουν θολοί για τους περισσότερους.

Είναι φανερό ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εν μέσω των δύσκολων πολιτικών συγκυριών και της αυξανόμενης πίεσης, προσπαθεί να ξαναβρεί μια σταθερή πολιτική συμμαχία στην Κεντροδεξιά παράταξη, η οποία θα του εξασφαλίσει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει τα επερχόμενα πολιτικά προβλήματα. 

Το γεγονός ότι φτάνει στο σημείο να ζητάει βοήθεια από τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς, οι οποίοι και οι δύο έχουν αφήσει το στίγμα τους στην ιστορία της Νέας Δημοκρατίας, δείχνει την ανησυχία του για τις πολιτικές ισχυρές αντιφάσεις και τους εσωτερικούς κραδασμούς που φαίνεται να κατατρώνε την κυβέρνηση.

Το Μαξίμου φαίνεται να αντιλαμβάνεται πως, αν δεν υπάρξει ενότητα στο εσωτερικό του κόμματος και δεν αναβιώσουν κάποιες ισχυρές πολιτικές συμμαχίες, τα πράγματα θα μπορούσαν να πάρουν επικίνδυνες διαστάσεις για την κυβέρνηση, ειδικά καθώς η προεκλογική περίοδος πλησιάζει και τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα γίνονται ολοένα και πιο πιεστικά.

Ωστόσο, τα μηνύματα που έρχονται από τους δύο πρώην Πρωθυπουργούς παραμένουν αρνητικά, καθώς ούτε ο Καραμανλής ούτε ο Σαμαράς φαίνεται να ενδιαφέρονται για μία συμβιβαστική λύση ή για μια επιστροφή στις παλιές πολιτικές συμμαχίες. Και αυτό, όπως μου λένε, καθιστά τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα για το Μαξίμου, το οποίο φαίνεται να «παίζει» ένα τελευταίο χαρτί για να κρατήσει την ενότητα του κυβερνητικού στρατοπέδου.

Σε κάθε περίπτωση, το σκηνικό που διαμορφώνεται είναι αβέβαιο και γεμάτο πολιτικές προκλήσεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι πιέσεις στον Πρωθυπουργό θα συνεχίσουν να αυξάνονται και η ανάγκη για συνεργασίες και πολιτικές συνεννοήσεις θα γίνεται όλο και πιο επιτακτική. Αλλά αν οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί δεν ακούν, το Μαξίμου ίσως να χρειαστεί να βρει άλλους τρόπους για να διασφαλίσει τη συνέχεια και την ισχυρή παρουσία της Νέας Δημοκρατίας στο πολιτικό σκηνικό της χώρας.

Ο Κώστας Καραμανλής ήταν στην Θεσσαλονίκη αλλά δεν παρέστη στην ομιλία του Πρωθυπουργού
Μαθαίνω ότι ο Κώστας Καραμανλής, παρά την παρουσία του στη Θεσσαλονίκη για τη ΔΕΘ, αποφάσισε να κρατήσει αποστάσεις από την κεντρική πολιτική σκηνή κατά την ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αν και πολλοί περίμεναν ότι ο πρώην Πρωθυπουργός θα παρευρισκόταν στην αίθουσα της ΔΕΘ για να δώσει την αίσθηση της ενότητας και της στήριξης προς την κυβέρνηση, εκείνος επέλεξε να μην εμφανιστεί.

Αντ' αυτού, ο Κώστας Καραμανλής, κατά την ώρα της ομιλίας του Πρωθυπουργού, βρισκόταν σε μία ταβέρνα της Θεσσαλονίκης μαζί με αρκετούς βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, απολαμβάνοντας το γεύμα τους και συζητώντας τα πολιτικά θέματα σε ένα πιο κλειστό και χαλαρό περιβάλλον. Το γεγονός αυτό, όπως μου λένε, προκάλεσε αίσθηση και δημιούργησε πολλές εικασίες σχετικά με την στάση του πρώην Πρωθυπουργού απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη συνολική πορεία της κυβέρνησης.

Η απόφαση του Κώστα Καραμανλή να παραμείνει μακριά από τη δημόσια ορατότητα και να μην παρακολουθήσει την ομιλία του Πρωθυπουργού θεωρείται από πολλούς ως μία σιωπηλή αντίδραση, ενώ άλλοι την ερμηνεύουν ως ένα σημάδι αποστασιοποίησης από τις κυβερνητικές εξελίξεις. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο πρώην Πρωθυπουργός επιθυμεί να διατηρήσει μία πιο αυτόνομη και ανεξάρτητη πολιτική στάση, ενώ άλλοι εκτιμούν ότι η αποχή του από την ομιλία είναι απλώς μία απόφαση προσωπικής προτίμησης, χωρίς να σημαίνει κάτι περισσότερο.

Εντύπωση προκαλεί και η επιλογή του Κώστα Καραμανλή να συνδυάσει την παρουσία του στην πόλη της Θεσσαλονίκης με μία χαλαρή συνεύρεση σε μία ταβέρνα, κάτι που είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό της προσωπικής του προσέγγισης στην πολιτική ζωή. Η απουσία του από τη ΔΕΘ φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της πολιτικής γραμμής που επιθυμεί να ακολουθήσει, καθώς και της σχέσης του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με τον οποίο υπήρξαν αρκετές πολιτικές διαφοροποιήσεις τα τελευταία χρόνια.

Ορισμένοι μάλιστα υποστηρίζουν ότι αυτή η κίνηση του Κώστα Καραμανλή, να μην παραβρεθεί στην ομιλία του Πρωθυπουργού, είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου που σχετίζεται με την αποδοχή ή την αντίθεση του στην πορεία της κυβέρνησης και των κυβερνητικών χειρισμών, ειδικά στο πλαίσιο των επερχόμενων εκλογών. Οι διακριτικές του κινήσεις και η σιωπηλή αποδοχή ή απόρριψη των εξελίξεων φαίνεται να εκφράζουν τη δική του πολιτική στρατηγική, η οποία ενδέχεται να διαφοροποιηθεί από εκείνη του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Αυτό το επεισόδιο, η απουσία δηλαδή του Κώστα Καραμανλή από την ΔΕΘ, δεν πέρασε απαρατήρητο στο πολιτικό παρασκήνιο, και έχει δημιουργήσει αρκετό θόρυβο μεταξύ των πολιτικών αναλυτών και των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας. Για πολλούς, αυτή η κίνηση του Καραμανλή δείχνει ότι η ενότητα του κόμματος και η σχέση του με τον Μητσοτάκη δεν είναι τόσο αυτονόητες όσο ίσως φαινόταν στην αρχή.

Η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι ο Κώστας Καραμανλής, όντας εκ των σημαντικότερων πολιτικών προσώπων της Νέας Δημοκρατίας, επιθυμεί να παραμείνει πολιτικά επίκαιρος χωρίς να υπερβεί τα όρια της υποστήριξης προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είτε αυτή η αποστασιοποίηση είναι στρατηγική, είτε προσωπική απόφαση, το γεγονός παραμένει ότι ο πρώην Πρωθυπουργός καταφέρνει να κρατάει την πολιτική του παρουσία ενεργή και να προκαλεί συζητήσεις εντός και εκτός του κυβερνητικού στρατοπέδου.


Οι επόμενοι μήνες, βέβαια, αναμένονται καθοριστικοί για τις σχέσεις του Κώστα Καραμανλή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς οι εσωκομματικές ισορροπίες και οι πολιτικές εξελίξεις αναμένεται να δοκιμάσουν τις αντοχές του κυβερνητικού σχήματος. Όπως και να έχει, η στάση του Καραμανλή στη ΔΕΘ δείχνει πως δεν είναι διατεθειμένος να γίνει μέρος των τυπικών συμβολισμών της κυβερνητικής ηγεσίας, κάτι που θα έχει σίγουρα πολιτικό αντίκτυπο.
Μήπως η επιλογή του Κώστα Τασούλα ως ΠτΔ αποδειχθεί σοβαρό λάθος για τον Μητσοτάκη;

Για να γνωρίζετε, η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να επιλέξει τον Κώστα Τασούλα για Πρόεδρο της Δημοκρατίας αποτέλεσε μία από τις πιο σημαντικές πολιτικές κινήσεις της κυβέρνησής του. Το σκεπτικό πίσω από αυτή την επιλογή ήταν να προσεγγίσει και να κερδίσει τη «πατριωτική δεξιά» της χώρας, η οποία παραδοσιακά είχε τις επιφυλάξεις της απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο και στην κεντροδεξιά παράταξη. Ο Τασούλας, ως έναν άνθρωπο που θεωρείται αξιόπιστος και με καθαρό πολιτικό προφίλ, φαινόταν να είναι η ιδανική επιλογή για να γεφυρώσει το χάσμα αυτό και να προσφέρει μία εικόνα πολιτικής ενότητας στον ευρύτερο χώρο της Νέας Δημοκρατίας.

Ωστόσο, παρά τις προσδοκίες που υπήρχαν, οι πρώτες ενδείξεις από την πολιτική πρακτική του Προέδρου της Δημοκρατίας δείχνουν πως αυτή η επιλογή ενδέχεται να αποδειχθεί λάθος για τον Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία. Ένα συγκεκριμένο περιστατικό που έχει προκαλέσει ανησυχία είναι η αναφορά του Κώστα Τασούλα στο άρθρο 41 του Συντάγματος, κατά τη διάρκεια της καθορισμένης συνάντησης του Πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το άρθρο 41 προβλέπει πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να διαλύσει τη Βουλή αν δύο κυβερνήσεις παραιτηθούν ή καταψηφιστούν και η σύνθεση της Βουλής δεν εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα. Πρόκειται για μία διάταξη που συνήθως ενεργοποιείται σε ακραίες περιπτώσεις πολιτικής αστάθειας και σε περιόδους κρίσης.

Αυτή η αναφορά, αν και ίσως έγινε χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, δείχνει πως ο Κώστας Τασούλας αναγνωρίζει τις σοβαρές ενδείξεις αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης, κάτι που ενδέχεται να προβληματίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, παρά τις διακηρύξεις περί ενότητας και σταθερότητας, παραμένει ευάλωτη σε εσωτερικές αντιφάσεις και εξωτερικές πιέσεις. Η δήλωση του Τασούλα, που εκθέτει με τρόπο το άρθρο του Συντάγματος, μπορεί να ερμηνευθεί ως μία έμμεση παραδοχή ότι η πολιτική κατάσταση είναι πιο εύθραυστη απ’ ό,τι φαίνεται και ότι, στην περίπτωση που η κυβέρνηση αντιμετωπίσει εσωτερικές κρίσεις ή ανυπέρβλητα προβλήματα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει την εξουσία να «βάζει τέλος» στην κυβέρνηση.

Ειδικότερα, στην περίπτωση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία προσπαθεί να δείξει ότι διατηρεί ενότητα και σταθερότητα, τα εσωτερικά προβλήματα, όπως η παραμονή του Αντώνη Σαμαρά στην πολιτική σκηνή, προκαλούν μια συνεχιζόμενη αβεβαιότητα. Ο Σαμαράς, ο οποίος παραμένει μία ισχυρή και ανεξάρτητη προσωπικότητα εντός του κόμματος, συνεχώς δημιουργεί εντάσεις και φημολογείται ότι παραμένει σε θέση αναμονής για να «ξαναχτυπήσει». Αν ο Σαμαράς εκμεταλλευτεί τις πολιτικές αδυναμίες της κυβέρνησης ή υπάρξουν σημαντικές εσωτερικές αναταράξεις, τότε η σταθερότητα της κυβέρνησης μπορεί να κλονιστεί σοβαρά, όπως ακριβώς προβλέπει το άρθρο 41 του Συντάγματος.

Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή του Κώστα Τασούλα, παρότι αρχικά φαινόταν σαν μία στρατηγική κίνηση για να κερδίσει την «πατριωτική δεξιά», μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις πιο κρίσιμες παγίδες για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Εάν η κυβέρνηση αδυνατεί να επιδείξει τη σταθερότητα και την ενότητα που υποσχέθηκε, η αναφορά του Τασούλα στο άρθρο 41 μπορεί να ανοίξει την πόρτα για την επιβολή πολιτικών εξελίξεων που δεν θα ευνοούν την τρέχουσα κυβέρνηση.

Συνολικά, ενώ η επιλογή του Κώστα Τασούλα ως Προέδρου της Δημοκρατίας μπορεί να φαινόταν ως μία κίνηση για να ικανοποιήσει τη δεξιά πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας, το γεγονός ότι ενδεχομένως θα μπορούσε να αναλάβει και σημαντικό ρόλο σε περίπτωση κυβερνητικής αποσταθεροποίησης, δείχνει ότι αυτή η κίνηση ενδέχεται να αποδειχθεί περισσότερο επικίνδυνη παρά ωφέλιμη για τον Μητσοτάκη στο μέλλον. Όλα αυτά δημιουργούν μία νέα πολιτική δυναμική στην οποία ο Μητσοτάκης ίσως χρειαστεί να αναθεωρήσει τη στρατηγική του και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες από την επιλογή του.