Κυριάκος Μητσοτάκης: Επιστροφή στην καθημερινότητα των Τεμπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ μετά και το ναυάγιο στις ΗΠΑ

Η μαρτυρική εβδομάδα στις ΗΠΑ ήρθε να αφαιρέσει κι άλλους πόντους από το πολιτικό κεφάλαιο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Πλέον ο πρωθυπουργός και το Μαξίμου καλούνται να επιστρέψουν σε ρυθμούς εσωτερικής καθημερινότητας βρίσκοντας -πάλι- μπροστά τους τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Είναι ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, με μπροστάρηδες τους τραγικούς γονείς, που δεν αφήνει να ξεχαστεί το έγκλημα.

Χθες, η συμπαράσταση και η αλληλεγγύη περίσσεψαν με χιλιάδες να βρίσκονται στο πλευρό του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι, που συνεχίζει, με κίνδυνο πλέον της ζωής του, τον αγώνα του. 

«Θέλω να μάθω από τι πέθανε το παιδί μου, τα παιδιά μας. Αυτή η κυβέρνηση, αντί να σταθεί δίπλα στους γονείς βάζει εμπόδια. 

Αντί να ανοίξει τον δρόμο στη Δικαιοσύνη, τον φράζει. Αντί να προστατεύει τον λαό, τον πολεμά. Βρίσκομαι εδώ γιατί δεν υπάρχει Δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα» ήταν το συγκλονιστικό μήνυμα του.

Γιατί η Δικαιοσύνη, και υπό το βάρος των αντιδράσεων, ικανοποίησε μερικώς το αίτημα του για την εκταφή του γιού του Ντένις, μόνο για την ταυτοποίηση DNA και όχι για τη διενέργεια τοξικολογικών εξετάσεων.

Γιατί εκεί υπάρχει ο φόβος να «μιλήσουν» οι χημικές ουσίες που ευθύνονται για την πυρόσφαιρα, να αποκαλυφθούν τα αίτια που κάποια από τα 57 θύματα του δυστυχήματος απανθρακώθηκαν.

Και οι άλλοι συγγενείς των θυμάτων κατέθεσαν συμπληρωματικό υπόμνημα προς τον εισαγγελέα εφετών Λάρισας, με όλα τα κραυγαλέα κενά και τις παραλείψεις της ανακριτικής διαδικασίας.

Εκεί οι συγγενείς συμπεριέλαβαν και το αίτημα του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι για την εκταφή του γιου του, ζητώντας εκ νέου να επιστρέψει άμεσα η δικογραφία στην κύρια ανάκριση, η οποία έκλεισε άρον-άρον.
Νέα στοιχεία για το «πάρτι» των παράνομων επιδοτήσεων

Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, η άλλη υπόθεση που «καίει» την κυβέρνηση, προσφέρει κάθε εβδομάδα και νέα σοκαριστικά στοιχεία. Στοιχεία που δείχνουν το μέγεθος τόσο της διάβρωσης του οργανισμού όσο και της γαλάζιας διαπλοκής.

Ένας ακόμα στενός συνεργάτης του πρωθυπουγού, ο συντονιστής Καθημερινότητας στο Μαξίμου Γιώργος Κατσαούνος, φέρεται να εμπλέκεται σε συναλλαγή με τον πρώην πρόεδρο του ΟΠΕΚΕΠΕ, Γ. Μπαμπασίδη, για την εξασφάλιση παράνομης επιδότησης χιλιάδων ευρώ σε «δικό μας άνθρωπο».

Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, ο σύντροφος της «αγρότισσας με τη Ferrari» Χρ. Μαγειρίας και μέλη της οικογένειας του είχαν «πιαστεί στα πράσα» το 2018 επιχειρώντας να επιδοτηθούν για 1.500 αγελάδες, οι οποίες δεν υπήρχαν.

Τότε εντοπίστηκαν από τη διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ, μετά άλλαξαν τα πράγματα και χρειάστηκε να φτάσουμε το 2025 για να επιληφθεί η Αρχή Καταπολέμησης Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές ενέργειες και να δεσμεύσει την περιουσία τους.

Μετά το ναυάγιο στις ΗΠΑ τον περιμένουν στη γωνία

Μπορεί ο πρωθυπουργός να τραγούδαγε στη Νέα Υόρκη «C’est la vie», εναποθέτοντας την τήρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στη Chevron, στην Αθήνα όμως ο σκοπός που ακούγεται για την κυβέρνησή του, από διάφορα κέντρα που προσπαθούν για δικούς τους λόγους να συγχρονιστούν με το κοινό αίσθημα και τη συνεχώς διογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια, είναι το «Finito la musica, passato la festa».

Το σύνολο των πολιτικών κομμάτων, κομματικοί και παραταξιακοί παράγοντες της Δεξιάς, καθώς και οι επιχειρηματικοί και οι εκδοτικοί «παίκτες», στους οποίους ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρωστά την επικοινωνιακή υπεροπλία του και την πολιτική κυριαρχία του, συμφωνούν ότι η Νέα Υόρκη αποτέλεσε ναυάγιο για τον Έλληνα πρωθυπουργό, που επιταχύνει τις διαδικασίες αποδρομής της κυβέρνησης.

Ο μεν Ταγίπ Ερντογάν ματαίωσε με τρόπο προσβλητικό για την Ελλάδα το ραντεβού, διακήρυξε ότι στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα γίνεται τίποτα δίχως την έγκρισή του και είχε μια σημαντική συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ.

Απεναντίας, το πρόγραμμα του Κ. Μητσοτάκη δεν είχε καμία αξιόλογη συνάντηση, ενδεικτικό της απομόνωσης και της ανυποληψίας. 

Το ερώτημα που έμεινε ήταν τι δουλειές έχει ανοίξει με τη Σιέρα Λεόνε και συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της χώρας στη Νέα Υόρκη ή προς τι τα «χαριεντίσματα» με τον τζιχαντιστή Τζολάνι, ο στρατός του οποίου σφαγιάζει χριστιανικούς πληθυσμούς στη Συρία.

Ενδεικτικό της αμηχανίας είναι ότι ο Κωστής Χατζηδάκης ανέφερε ότι ο πρωθυπουργός είχε ολιγόλεπτη συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ, κάτι που το Μαξίμου δεν πρόβαλε, ίσως γιατί ο Τραμπ δεν του έδωσε ούτε την απαραίτητη photo opportunity.

Κόντρες και παρασκήνια

Ενώ όμως η Νέα Υόρκη εξελισσόταν σε εθνικό ναυάγιο, στην Αθήνα ο Νίκος Δένδιας ζητούσε τη συναίνεση των κομμάτων για την αγορά της τέταρτης Belharra, εμφανιζόμενος στον αντίποδα Μητσοτάκη ότι μπορεί να διασφαλίσει ακόμη και διά της στρατιωτικής ισχύος τα εθνικά συμφέροντα.

Λίγες ημέρες νωρίτερα ο -«ας με πούνε και μειοδότη»- Γιώργος Γεραπετρίτης είχε έλθει σε σύγκρουση με τον Νίκο Δένδια, διαμαρτυρόμενος γιατί το υπουργείο Εξωτερικών δεν είχε ενημερωθεί για την άσκηση των Ενόπλων Δυνάμεων στο Αιγαίο και γιατί η άσκηση περιλάμβανε ανακατάληψη νησιού. Ο δε πρωθυπουργός πήρε το μέρος του υπουργού Εξωτερικών.

Στα παρασκήνια είναι γνωστό ότι όταν, όχι πολύ παλαιότερα, ο Ν. Δένδιας είχε προειδοποιήσει ότι θα παραιτηθεί από υπουργός -προκειμένου να πάρει αποστάσεις και να ετοιμάσει το επόμενο βήμα του για την ηγεσία-, από το Μέγαρο Μαξίμου τού είχαν διαμηνύσει ότι θα τον διαγράψουν και δεν θα έχει χρόνο να προετοιμαστεί, και «καθώς είναι μεγάλος, θα διεκδικήσει την πρωθυπουργία στα 70».

Ο δε Κωστής Χατζηδάκης ως αντιπρόεδρος επιχειρεί να εμφανιστεί ως η φυσιολογική συνέχεια της ηγεσίας Μητσοτάκη.

«Το πρόβλημα είναι ο Κυριάκος»

Το ένα σενάριο είναι της αλλαγής εν κινήσει με τη διαδοχή είτε από τον Δένδια είτε από τον Χατζηδάκη.

Ο Νίκος Δένδιας, όμως, έχει καθαρό προβάδισμα σε όλες τις μετρήσεις στην προτίμηση των ψηφοφόρων της Ν.Δ. Κάπου εδώ μπαίνουν στην εξίσωση οι βουλευτές της Ν.Δ.

Το εάν οι άλλοτε καραμανλικοί, όπως ο Νικήτας Κακλαμάνης και ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, ενεργήσουν ως τελευταίες εφεδρείες του μητσοτακισμού στην αποδρομή του και στον ευτελισμό του (π.χ., ΟΠΕΚΕΠΕ) ή έχουν άλλα κατά νου, σε ένα κοινοβουλευτικό παιχνίδι διαδοχής, θα φανεί στο προσεχές μέλλον.

Το άλλο σενάριο είναι η ίδρυση κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά. Από το περιβάλλον του λένε πλέον ανοιχτά ότι οι διαδικασίες προχωρούν και οι σχετικές ανακοινώσεις θα γίνουν μέσα στον Οκτώβριο.

Το εάν τα δύο σενάρια μπορεί να συναντηθούν σε κάποιο σημείο είναι ένα ερώτημα. Συμπίπτουν, όμως, στο βασικό ζητούμενο: στην απαλλαγή της χώρας και της Δεξιάς από τον Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος είναι ο πυρήνας του προβλήματος, ενώ δεν είναι μέρος της λύσης σε καμία εκδοχή.

Είναι δε το σενάριο που φοβάται ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος στην τελευταία του συνέντευξη δήλωσε ότι «ο λαός δεν εκλέγει μόνο κυβέρνηση αλλά και πρωθυπουργό», και επιπλέον ότι «πρωθυπουργό εκλέγει ο λαός και όχι οι παράγοντες».

Προσπάθησε να απαξιώσει τα σχετικά σενάρια λέγοντας ότι αφορούν 1.000 ανθρώπους πέριξ της πλατείας Κολωνακίου. Τότε, όμως, γιατί τα έβαλε μόνος του στην ατζέντα της δημόσιας συζήτησης; 

Ξεχνά ο πρωθυπουργός ότι τον Λουκά Παπαδήμο δεν τον εξέλεξε ο λαός. Επίσης, καθώς το σύνταγμα προβλέπει εντολή σε τρίτο πρόσωπο, το επιχείρημά του είναι πολιτικό, όχι θεσμικό. Ενώ όμως δείχνει να «απειλεί» με εκλογές, ακόμη και αν κερδίσει, το αδιέξοδο παρατείνεται αφού ούτε ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν συμφωνεί σε συγκυβέρνηση μαζί του.

Το σημαντικότερο είναι ότι όλα αυτά τα σενάρια αναπτύσσονται πάνω στην προϊούσα αποσύνθεση και στο κενό νομιμοποίησης της κυβέρνησης. Θα ήταν αδιανόητα ακόμη και ως επιστημονική φαντασία πριν από το 28% των ευρωεκλογών και το 20%-22% των δημοσκοπήσεων.

Του τραβάνε το χαλί εκείνοι που τον στήριξαν

Τα επιχειρηματικά συμφέροντα που στήριξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη τόσο στην άνοδό του όσο και στην πρώτη εξαετία τώρα του τραβάνε το χαλί, αφού, όπως λένε πλέον μεταξύ τους, «έχει γίνει πολύ ακριβός», ό,τι κι αν εννοούν.

Συνολικά, θεωρούν ότι το ελληνικό κράτος δεν μπορεί πλέον να τους εξασφαλίσει τις εγγυήσεις μακροπρόθεσμης επιβίωσης και αντίστοιχης κερδοφορίας. Εν ολίγοις, αναζητούν την επόμενη κατάσταση, έστω κι αν αυτό σημαίνει να περισώσουν ό,τι μπορούν.

Φυσικά οι παράγοντες δεν εκλέγουν κυβέρνηση. Από την άλλη, η κυβέρνηση είναι εξαιρετικά ευάλωτη, π.χ., σε ακόμη ένα σκάνδαλο. Οι γαλάζιοι βουλευτές λένε ότι ακόμη και με την προστασία των ΜΜΕ είναι αμφίβολο εάν θα αντέξει η κυβέρνηση ένα νέο κύμα αποκαλύψεων για τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή μία νέα υπόθεση από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Πόσο μάλλον όταν δεν θα έχει προστασία.
«Απέτυχες, φύγε»

Την πρώτη ουσιαστική δημόσια αντίδραση από την πλευρά Σαμαρά εισέπραξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έπειτα από τη νέα τακτική που παρουσίασε στη ΔΕΘ. Με τη στρατηγική αυτή, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να δείξει ότι ανοίγει δίαυλο επικοινωνίας με τον πρώην πρωθυπουργό, έχοντας πλέον αντιληφθεί πως η μεταξύ τους ρήξη αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στην προσπάθειά του να συσπειρώσει τον πολιτικό του χώρο.

Με άρθρο του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο οποίος είναι σύμβουλος και από τους πιο βασικούς συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά, (στο πλευρό του οποίου βρίσκεται τόσο πριν τη θητεία του ως πρωθυπουργός, όσο κατά τη διάρκειά της και βέβαια και σήμερα), εξαπολύει κατά μέτωπο επίθεση, όχι στη ΝΔ, αλλά στον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη προσωπικά.

Ο κ. Λαζαρίδης καταλογίζει στον Κυρ. Μητσοτάκη ότι έχει «αποτύχει πλήρως» και ουσιαστικά του δείχνει την πόρτα της εξόδου από την εξουσία, αναφέροντας ότι δεν είναι η «μοναδική λύση κυβερνησιμότητας», όπως «παρουσιάζεται σήμερα», αλλά «το πιο σοβαρό πρόβλημα».

Ειδικότερα, ο σύμβουλος του Αντ. Σαμαρά, ξεκινά το άρθρο του ρωτώντας: «Πότε αποτυγχάνει μια Πολιτική; Όταν στηρίζεται σε λάθος υποθέσεις, όταν επιδιώκει ανέφικτα αποτελέσματα, όταν δεν έχει διαβάσει καλά τον αντίπαλο ή όταν δεν υπάρχει «εναλλακτική», αν όλα πάνε στραβά» και σημειώνει ότι «η εξωτερική πολιτική Μητσοτάκη αποδείχθηκε πλήρως αποτυχημένη, γιατί συνέβησαν ΟΛΑ τα παραπάνω μαζί! Κι έτσι φτάσαμε στο φιάσκο της Νέας Υόρκης».

Ο Χρ. Λαζαρίδης ασκεί σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση για τα ελληνοτουρκικά, αναφέροντας, μεταξύ άλλων, ότι «η Ελλάδα υπέγραψε ‘φιλία’ με την Τουρκία, χωρίς εκείνη να παίρνει πίσω κανένα από τα τετελεσμένα που είχε δημιουργήσει σε βάρος μας (εισβολή στην Κύπρο, casus belli, γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, τουρκολιβυκό μνημόνιο). Έτσι στέλναμε μήνυμα σε φίλους, εχθρούς, συμμάχους και δυνητικούς συμμάχους, ότι οι διαφορές μας με την Τουρκία δεν είναι, τάχα, σοβαρές. Άρα κανείς τρίτος δεν χρειάζεται να τις παίρνει στα σοβαρά. Μόνοι μας ‘ξεπλέναμε’ την Τουρκία!».

Σημειώνει ακόμα ότι «Η Ελλάδα δεν μπόρεσε να πείσει καμία χώρα να μη στηρίξει την Τουρκία, αφού η ίδια είχε ήδη ανακηρύξει την Αγκυρα… ‘φίλη’ της!», ενώ προσθέτει ότι «οι χώρες, συνήθως, πρώτα λύνουν τα προβλήματά τους με έναν απειλητικό γείτονα και μετά υπογράφουν «φιλία» μαζί του. Εμείς κάναμε το αντίθετο – και το πληρώνουμε τώρα. Κι έτσι η «φίλη» Τουρκία, ενώ εξακολουθεί να μας απειλεί, βρίσκεται η ίδια στο κέντρο των εξελίξεων – κι εμείς στο περιθώριο».

Στο ίδιο πλαίσιο αναφέρει πως «όταν μόνος σου υποβαθμίζεις τις απειλές που δέχεσαι, όταν μόνος σου διακηρύσσεις τη φιλία σου προς εκείνον που πρωτίστως σε απειλεί, κανείς δεν σε υπολογίζει στους γεωστρατηγικούς σχεδιασμούς του».

Ο Χρ. Λαζαρίδης, αναφερόμενος στην Τουρκία, επισημαίνει ακόμα πως «όσα πέτυχε σε βάρος μας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο είναι ακόμα αντιστρέψιμα… Αλλά για να αντιστραφούν, χρειάζεται άμεση και ριζική αναθεώρηση Πολιτικής. Γιατί η Πολιτική μας έχει πλήρως αποτύχει. Και η αποτυχία ΔΕΝ αφορά μόνον τα ελληνοτουρκικά…».

Αναφέρει επίσης ότι «ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε εγκαίρως προειδοποιηθεί! Για όλα: και για την αποτυχία της κατευναστικής πολιτικής προς την Τουρκία και για την καταστροφική βιασύνη στην ‘πράσινη μετάβαση’, και για τον ανεξέλεγκτο δικαιωματισμό, και για τη δράση των διακινητών στο Μεταναστευτικό».

Και καταλήγει, τονίζοντας ότι «δεν έσφαλλε επειδή δεν μπορούσε να φανταστεί τις συνέπειες. Έσφαλλε παρότι τον είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως! Κι όμως, παρουσιάζεται σήμερα ως η ‘μοναδική λύση κυβερνησιμότητας’. Όταν έχεις αποτύχει πλήρως, ενώ σε είχαν προειδοποιήσει κατ’ επανάληψιν, δεν είσαι η ‘λύση’. Είσαι το πιο σοβαρό ΠΡΟΒΛΗΜΑ».

Με άλλα λόγια, εν μέσω των έντονων σεναρίων για νέο κόμμα από τον πρώην πρωθυπουργό, ο κ. Λαζαρίδης βγάζει «κόκκινη κάρτα» στον νυν πρωθυπουργό, καθιστώντας έτσι σαφές πως η ρήξη μεταξύ Μητσοτάκη και Σαμαρά είναι οριστική και πως η μόνη περίπτωση επαναπροσέγγισης του πρώην πρωθυπουργού με τη ΝΔ, είναι με άλλο αρχηγό.