Γάζα: Συνέχιζεται ο εφιάλτης για χιλιάδες Παλαιστίνιους- «Εκεί που χθες έβλεπες ένα σπίτι, τώρα βλέπεις πέτρες»

Ολόκληρος ο πλανήτης παρακολουθεί εδώ και μήνες σε ζωντανή μετάδοση τον πόλεμο στην Γάζα που σύμφωνα με διεθνείς επιτροπές ειδικών συνιστά ωμή γενοκτονία.

Εικόνες φρίκης με υποσιτισμένα παιδιά, βομβαρδισμένα νοσοκομεία, ισοπεδωμένες πόλεις και πρόχειρους καταυλισμούς που μετατρέπονται σε «παγίδες θανάτου» κάνουν τον γύρο του διαδικτύου, αποτυπώνοντας την πραγματικότητα στη Γάζα, όπου διαδραματίζεται μία από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές κρίσεις.

Ο ισραηλινός αποκλεισμός έχει αφήσει τους Παλαιστινίους να παλεύουν για επιβίωση χωρίς τα απαραίτητα μέσα, όπως νερό, τρόφιμα και φάρμακα. Η ανθρωπιστική βοήθεια είναι περιορισμένη και φτάνει με το σταγονόμετρο.

«Κανένα σημείο δεν είναι ασφαλές στη Γάζα» αναφέρει ο Νικόλας Παπαχρυσοστόμου, επικεφαλής επειγουσών παρεμβάσεων των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ), ο οποίος βρέθηκε στη Γάζα το 2023 και τη Δυτική Οχθη το 2025 για να συνδράμει στο έργο της οργάνωσης.

Αναφερόμενος στην προσωπική εμπειρία του στην περιοχή, όπου το προσωπικό των ανθρωπιστικών οργανώσεων διαμένει μόνο για οκτώ εβδομάδες, δήλωσε ότι «έπειτα από αυτό το διάστημα πρέπει να φύγεις για να μην τρελαθείς».

Δεδομένου ότι τα νοσοκομεία της Γάζας έχουν βρεθεί στο στόχαστρο των ισραηλινών βομβαρδισμών, ο Ν. Παπαχρυσοστόμου αναφέρθηκε σε αυτό το γεγονός ως μία πρακτική βασισμένη στο γνωστό «αστείο επιχείρημα ότι αποτελούν βάσεις της Χαμάς. Από τη στιγμή που το νοσοκομείο επιτελεί ανθρωπιστικό έργο, θα έπρεπε να προστατεύεται».

Μιλώντας χαρακτηριστικά για το νοσοκομείο Νάσερ, ένα από τα μεγαλύτερα στη Γάζα όπου είχαν βρει καταφύγιο χιλιάδες άμαχοι, σημείωσε: «Αν σε αυτούς συγκαταλέγονταν μαχητές, από τη στιγμή που βρίσκονται στο νοσοκομείο ως ασθενείς και έχουν αφήσει τα όπλα τους, έχουν δικαίωμα σε περίθαλψη».

«Νόμιζα ότι ζω σε μια παραίσθηση»

Ο εθελοντής των ΓΧΣ αναφέρθηκε στη συνέχεια σε μία προσωπική του ιστορία που αποτελεί παράδειγμα των συνθηκών που καλούνται να αντιμετωπίσουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι.

«Σε δομή που στήσαμε σε κέντρο υγείας, από την πρώτη κιόλας μέρα αντιμετωπίζαμε περίπου 700 ασθενείς καθημερινά. Θυμάμαι ότι καθίσαμε στο τέλος μιας μέρας με την ομάδα και μιλούσαμε, όταν ξαφνικά έσκασε μία βόμβα πολύ κοντά μας. Εσπασαν τα τζάμια, άρχιζε να σείεται ο τοίχος.

Κανένας από τους Παλαιστινίους της ομάδας δεν σταμάτησε τη συζήτηση. Τότε αναρωτήθηκα μήπως αυτό που βλέπω δεν συμβαίνει πραγματικά και είναι μια παραίσθηση.

Σε μερικά δευτερόλεπτα σκάει δεύτερη βόμβα και λίγο μετά μια τρίτη. Τότε ο επικεφαλής της μονάδας υγείας μάς είπε ότι θα ήταν καλύτερα να πάμε στις σκάλες για προστασία. Τότε συνειδητοποίησα ότι ευτυχώς δεν ζω σε μια άλλη πραγματικότητα».

Ο Ν. Παπαχρυσοστόμου αναφέρθηκε στη συνέχεια στη σύντομη εκεχειρία που έγινε το 2023. «Οταν ακούγαμε ότι θα ξεκινούσε εκεχειρία επικρατούσε ευφορία. Ωστόσο ένα βράδυ προτού τεθεί σε εφαρμογή σημειώθηκαν βομβαρδισμοί πολύ πιο συχνοί και έντονοι από αυτούς που είχαμε συνηθίσει. Οι συνάδελφοί μου με προσέγγισαν και μου ζήτησαν να είμαστε ο ένας κοντά στον άλλον.

Κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας με εντυπωσίασε πόσο γρήγορα άρχισε η ζωή να ανθίζει ξανά, τις πρώτες κιόλας ώρες. Ξαναείδαμε κόσμο να βγαίνει στις αγορές, να πουλάει λαχανικά. Υπήρχε αυτή η αισιοδοξία ότι τελειώσαμε. Τίποτα δεν ξέραμε τότε.

Περίπου επτά ημέρες μετά οι βομβαρδισμοί ξεκίνησαν ξανά. Αναρωτιόμουν τότε αν αυτό έγινε για να καταλάβει ο κόσμος ότι εκεχειρία δεν θα ξανασυμβεί. Αυτοί είναι οι κανόνες του πολέμου;».

Οταν ο εθελοντής των ΓΧΣ ρωτήθηκε πώς αισθάνθηκε μόλις έφυγε από τη Γάζα, μίλησε για την έξοδό του από την Αίγυπτο, αφού κατάφερε να περάσει τα σύνορα. Περιέγραψε την απεραντοσύνη και την ησυχία του Σινά, σε αντίθεση με την κανονικότητα που είχε συνηθίσει επί δύο μήνες διαρκών βομβαρδισμών.

Παράλληλα, δήλωσε απογοητευμένος από τη διεθνή κοινότητα, η οποία «σιωπά ενώ έχει την υποχρέωση να σταματήσει αυτό που συμβαίνει».

Οπως εξήγησε, αυτήν τη στιγμή στη Γάζα τα πάντα χρησιμοποιούνται ως «όπλα πολέμου», καθώς δεν υπάρχουν νερό, τρόφιμα και ιατρική περίθαλψη, ενώ εξέφρασε τον θυμό του για τις δολοφονίες αμάχων σε κέντρα διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας:

«Δεχόμασταν τραυματίες στις δομές οι οποίοι μας έλεγαν ότι πήγαν απλώς να πάρουν αλεύρι. Τίποτα δεν είναι πραγματικό, η Γάζα οδηγείται σε λιμό και ακόμη θεωρούμε ότι πρόκειται για πόλεμο κατά της τρομοκρατίας».

«Πάμε από το κακό στο χειρότερο»

Οσον αφορά την εκτίμησή του για το μέλλον, δεν είναι καθόλου αισιόδοξος: «Πηγαίνοντας στο νοσοκομείο παρατηρούσα τη ζωή έξω, τον κόσμο που ήταν στον δρόμο και προσπαθούσε να ζυμώσει ψωμί.

Περνούσες από το τετράγωνο κι έβλεπες τα σπίτια και τις οικογένειες που ζούσαν εκεί. Το επόμενο πρωί απ’ τον ίδιο δρόμο έλειπε ένα τετράγωνο. Εκεί που χθες έβλεπες ένα σπίτι, τώρα βλέπεις πέτρες. Πώς να πω τι θα γίνει από εδώ και πέρα όταν πάμε από το κακό στο χειρότερο;»

«Να σταματήσουμε τη γενοκτονία»

Ερωτηθείς ο Νικόλας Παπαχρυσοστόμου τι θεωρεί το πιο σημαντικό που πρέπει να καταλάβει ο κόσμος για την κατάσταση στη Γάζα επισήμανε:

«Αν αποκτήσουμε συνείδηση, θα πρέπει πρώτα να σταματήσουμε τη γενοκτονία και τον εκτοπισμό. Να αρθεί η πολιορκία και να επιτραπεί είσοδος ανθρωπιστικής βοήθειας, που πρέπει να είναι ανεξάρτητη και όχι να ελέγχεται από το Ισραήλ.

Πρέπει να σταματήσουν να επιτίθενται στις δομές υγείας και να σκοτώνουν το προσωπικό τους. Να επιτραπούν τρόφιμα και καύσιμα. Η πείνα να μη χρησιμοποιείται ως όπλο. 

Μιλάμε για γενοκτονία. Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι η Γάζα δεν είναι τοπίσκος μακρινός και απόμακρος που δεν τον αγγίζει επειδή συμβαίνει κάπου αλλού».