Στέφανος Κασσελάκης: «Η πραγματική σοφία βρίσκεται στην κοινωνία – Καλό ταξίδι Αλέξη»

Ο Πρόεδρος των Δημοκρατών - Προοδευτικό Κέντρο Στέφανος Κασσελάκης, με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποχαιρέτησε τον Αλέξη Αθανασόπουλο, εκφράζοντας τη βαθιά του θλίψη για την απώλειά του.

Ο Στέφανος Κασσελάκης αναφέρθηκε στον εκλιπόντα ως τον άνθρωπο που του άνοιξε κυριολεκτικά πρώτος την πόρτα στην Κουμουνδούρου με χαμόγελο από την περίοδο που ήταν υποψήφιος στο Επικρατείας, τονίζοντας πως ήταν ο πρώτος που τον αγκάλιασε χωρίς κανέναν ενδοιασμό ως Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Χαρακτηρίζοντας τον Αλέξη όχι μόνο ως τον θυρωρό αλλά ως την πραγματική ψυχή του κόμματος, ο Πρόεδρος των Δημοκρατών στάθηκε στην περηφάνια που ένιωθε ο εκλιπών για τον γιο του, αλλά και στη διαρκή ανησυχία του για την πορεία της κοινωνίας και του πολιτικού χώρου.

Στην τοποθέτησή του, ο Στέφανος Κασσελάκης επισήμανε πως κατά τον χρόνο της συνύπαρξής τους στο ίδιο κτίριο δεχόταν συχνά τις συμβουλές του, υπογραμμίζοντας πως άνθρωποι σαν τον Αλέξη του δίδαξαν ότι η πραγματική σοφία δεν κατοικεί στους υψηλούς ορόφους και στα σαλόνια, αλλά στο ισόγειο και μέσα στην ίδια την κοινωνία, αρκεί κανείς να έχει τη διάθεση να ακούσει.

Κλείνοντας την προσωπική του αναφορά, ο Στέφανος Κασσελάκης εξέφρασε τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια, τους συγγενείς και τους συντρόφους του Αλέξη, δίνοντας την υπόσχεση πως θα τον θυμάται για πάντα.

 

Αναλυτικά τα όσα αναφέρει στην ανάρτηση του ο Στέφανος Κασσελάκης:

Μόλις έμαθα με μεγάλη θλίψη ότι έφυγε από κοντά μας ο Αλεξιος Αθανασοπουλος.
Ο Αλέξης ήταν ο πρώτος - κυριολεκτικά - που μου άνοιξε την πόρτα στο ΣΥΡΙΖΑ με χαμόγελο από τότε που ήμουν υποψήφιος στο Επικρατείας και ο πρώτος που χωρίς κανέναν ενδοιασμό με αγκάλιασε ως Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. 

Ο θυρωρός της Κουμουνδούρου αλλά και η ψυχή του κόμματος.

Ήταν πολύ υπερήφανος για τον γιο του και τη σταδιοδρομία του. Ήταν πολύ ανήσυχος για την κοινωνία και τον πολιτικό μας χώρο. 

Στον έναν χρόνο που μοιραστήκαμε στο ίδιο κτίριο, με συμβούλευε συχνά. Ήταν άνθρωποι σαν τον Αλέξη που μου έδειξαν ότι η πραγματική σοφία υπάρχει όχι στον 7ο όροφο, αλλά στο ισόγειο. 

Όχι στα σαλόνια αλλά μέσα στην κοινωνία - αρκεί να θέλεις να ακούσεις.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους συγγενείς και στους συντρόφους του.

Καλό ταξίδι, Αλέξη.

Θα σε θυμάμαι για πάντα.