Ντόναλντ Τραμπ: Φθείρεται το αίσθημα παντοδυναμίας του Αμερικανού Προέδρου- Μέση Ανατολή, ΝΑΤΟ και Όρμπαν

«Δύναμη, βία, εξουσία». Ένα τρίπτυχο στο οποίο έχει βασιστεί η ρητορική, αλλά και οι αποφάσεις που λαμβάνει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατά τη δεύτερη θητεία του στον Λευκό Οίκο. 

«Οι αδιάλλακτοι νόμοι που διέπουν την προεδρία του, αμφισβητούνται όλο και περισσότερο τόσο εντός, όσο και εκτός ΗΠΑ», σημειώνει το CNN που σημειώνει πως τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή έχουν αρχίσει να «πριονίζουν» το αίσθημα παντοδυναμίας που αισθάνεται.

«Ο πόλεμος στο Ιράν αποδεικνύεται η απόλυτη δοκιμασία για την προσέγγιση του Τραμπ. 

Το ένστικτό του μπορεί να εξηγεί την απόφασή του να εξαπολύσει επίθεση εναντίον του Ιράν, κάτι που οι προηγούμενοι πρόεδροι απέφυγαν. Ωστόσο, η άρνηση της Τεχεράνης να υποκύψει στις απαιτήσεις του Τραμπ αρχίζει να αποκαλύπτει τα όρια της αμερικανικής δύναμης — και τα δικά του.

Η εξέλιξη αυτή έχει φέρει τον 47ο πρόεδρο ενώπιον δύσκολων επιλογών. Θα μπορούσε να κλιμακώσει τη σύγκρουση για να προσπαθήσει να αναγκάσει το Ιράν να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του, αλλά αυτό ενδέχεται να αυξήσει τις αμερικανικές απώλειες και να προκαλέσει έντονες οικονομικές αντιδράσεις. 

Θα μπορούσε να διεκδικήσει μια νίκη και να αποχωρήσει — αλλά ο έλεγχος του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ και η διατήρηση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου του θα διαψεύδουν οποιαδήποτε τέτοια αξίωση», προσθέτει το CNN.

«Το στοίχημα για τον Τραμπ»

«Σε μία προσπάθεια να ξεφύγει από τις παγίδες τις οποίες ο ίδιος έβαλε, επέλεξε την εξής στρατηγική: Η ανακοίνωση για αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ αποτελεί προσπάθεια οικονομικού στραγγαλισμού του Ιράν, παρά τις προειδοποιήσεις για σοβαρές επιπτώσεις στην παγκόσμια αγορά ενέργειας.

Η αναζήτηση λύσης στο Ιράν αποτελεί το πιο σημαντικό στοίχημα για εκείνον. Ωστόσο, η αστάθεια που έχει δείξει και κατά τη διάρκεια του πολέμου, έχει γίνει ήδη εμφανής και σε άλλες υποθέσεις.

Δεν κατάφερε να πείσει τους συμμάχους των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ να συμμετάσχουν σε έναν πόλεμο στον οποίο αντιτάχθηκαν και για τον οποίο δεν είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων. 

Ακόμη και οι απειλές του να αποχωρήσει από τη Συμμαχία δεν έπεισαν τις χώρες να παραμερίσουν αυτό που θεωρούν ως τα δικά τους εθνικά συμφέροντα. Η έλλειψη υποστήριξής τους έχει στερήσει τις ΗΠΑ από επιλογές στις οποίες συχνά βασιζόταν σε προηγούμενους πολέμους.

Η απότομη προσέγγιση του Τραμπ μπορεί να αποδώσει υπό προϋποθέσεις, όπως όταν κατάφερε να κλείσει ορισμένες συμφωνίες χρησιμοποιώντας τον δασμολογικό πόλεμο. 

Όμως η Κίνα, η οποία αποτελεί και η ίδια οικονομική υπερδύναμη, αντέδρασε απειλώντας να διακόψει τις εξαγωγές κρίσιμων σπάνιων γαιών. Το Πεκίνο χρησιμοποίησε την προοπτική ενός εμπορικού πολέμου για να προκαλέσει κατάρρευση στις παγκόσμιες αγορές και να αναγκάσει τον Τραμπ να υποχωρήσει.

Το Ιράν φαίνεται να έχει μελετήσει καλά τις εξελίξεις: Η Τεχεράνη διαπιστώνει ότι οι ΗΠΑ είναι ευάλωτες στους κλυδωνισμούς της παγκόσμιας οικονομίας και έχει καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να παρατείνει αυτή την ομηρία μέσω του Ορμούζ.

Η αίσθηση ότι εξασθενεί η δυναμική του Τραμπ δεν περιορίζεται μόνο στο αδιέξοδο με το Ιράν. Ο ίδιος διαπίστωσε τα όριά του αφού κινητοποίησε τους MAGA για να υποστηρίξουν τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή απέτυχε, καθώς οι Ούγγροι ψηφοφόροι απέρριψαν τον Όρμπαν και μαζί το σχέδιο Τραμπ για ισχυρότερη παρουσία των MAGA στην Ευρώπη.

Το τέλος της 16ετούς εθνικιστικής διακυβέρνησης του Όρμπαν στερεί από το κίνημα MAGA ένα πρότυπο που επέβαλε αυστηρά μέτρα κατά της μετανάστευσης και του Τύπου. Η αποχώρησή του θα στερήσει από τον Τραμπ έναν σύμμαχο εντός της ΕΕ, άσχετα αν ο πρόεδρος την περιφρονεί».

Οι ιρανικές κινήσεις

«Ο πόλεμος ξεκίνησε με τακτική γνωστή από προηγούμενες αμερικανικές επιχειρήσεις στον 21ο αιώνα. Πολύ σύντομα φάνηκε ότι το τεράστιο πλεονέκτημα αεροπορικής ισχύος δεν μπορεί από μόνο του να οδηγήσει σε αδιαμφισβήτητες νίκες ή αλλαγή καθεστώτος.

Ένας τρόπος να δει κανείς τον αποκλεισμό των Στενών είναι ως μια προσπάθεια να αποκαταστήσει τη δική του και την αμερικανική κυριαρχία επί του Ιράν, προκειμένου να βελτιώσει τις προοπτικές για μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων. Η μείωση των εσόδων και των εισαγωγών πετρελαίου του Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει την οικονομία του σε ελεύθερη πτώση. Αυτό θα

Ωστόσο, ένα από τα διδάγματα του πολέμου είναι ότι οι ηγέτες του Ιράν πιστεύουν ότι βρίσκονται σε μια μάχη μέχρις εσχάτων, για την ίδια τους την ύπαρξη. Ίσως στοιχηματίζουν στο ότι ο Τραμπ δεν διαθέτει την πολιτική αντοχή να προχωρήσει με μία νέα άνοδο των τιμών του πετρελαίου και της βενζίνης, καθώς και την απότομη αύξηση του πληθωρισμού, σε μια χρονιά ενδιάμεσων εκλογών.

Μπορεί να χρειαστούν μήνες μέχρι ο αποκλεισμός να γονατίσει το Ιράν. Ο χρόνος είναι μια πολυτέλεια που δεν έχουν οι υποψήφιοι των Ρεπουμπλικανών για το Κογκρέσο», καταλήγει το CNN.