Στα Παρασκήνια: Εκλογές μετά το Πάσχα σκέφτεται ο Πρωθυπουργός* Χρονιά συνεδρίων το 2026* Τελικά τι όνομα θα δώσει στο κόμμα ο Αλέξης Τσίπρας;
Καλή σας ημέρα φίλες και φίλοι αγαπητοί αναγνώστες καλή χρόνια και ένα καλό και όμορφο Σαββατοκύριακο σε όλες και όλους!Πριν πούμε το οτιδήποτε θα ήθελα να σας ευχηθώ από καρδιάς, στον καθένα και καθεμία από σας ξεχωριστά, χρόνια πολλά, καλή χρονιά και το 2026 να σας φέρει μόνο χαρές, υγεία και ό,τι άλλο επιθυμείτε.
Σήμερα θα σχολιάσουμε και πάλι το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα «Ιθάκη» και αυτή τη φορά θα σταθώ στο πώς επέλεξε να κλείσει την αφήγησή του, όχι με αυτοκριτική, όχι με καθαρές απαντήσεις, αλλά με έναν επιλεκτικό επίλογο που βολεύει το προσωπικό του αφήγημα.
Τελειώνει με αναφορά στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ στο Τάε Κβο Ντο, εκεί όπου λίγο πριν από την ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη τον είχε αμφισβητήσει ανοιχτά, με μια κατάπτυστη επιστολή που μοιράστηκε στους συνέδρους, σαν πολιτικό φυλλάδιο άλλης εποχής.
Ένα κείμενο που δεν είχε στόχο τον διάλογο, αλλά τη δημιουργία κλίματος, την υπονόμευση και, τελικά, το άνοιγμα του δρόμου για όσα ακολούθησαν παρά το γεγονός ότι ο Στέφανος Κασσελάκης έφερε ενα αξιοπρεπέστατο 15% στις Ευρωεκλογές και κυρίως έριξε την Νέα Δημοκρατία από το 41 στο 28% κάτι που ο Άλεξης Τσίπρας δεν θα κατάφερνε στα πιο τρελλά του όνειρα.
Είναι προφανές ότι οι Γάλλοι επικοινωνιολόγοι που έχουν αναλάβει το περίφημο rebranding του πρώην πρωθυπουργού τον συμβούλεψαν να κρατήσει αποστάσεις από το συνέδριο-παρωδία στο μπουζουξιδικό. Εκεί ήταν άλλωστε που τα πράγματα ξέφυγαν, δεν υπήρχε καμία επίφαση δημοκρατικής διαδικασίας και στήθηκε ένα κανονικό πραξικόπημα με αποκλεισμούς, συνθηματικά και εισόδους από σκοτεινά γκαράζ.
Αυτό δεν «γράφει» ωραία σε βιβλίο, δεν πουλάει ως αφήγημα επιστροφής και σίγουρα δεν ταιριάζει με την εικόνα του «σοφού ηγέτη που στοχάζεται την πορεία του». Οπότε απλώς παραλείπεται. Σιωπή. Λες και αν δεν το αναφέρεις, δεν συνέβη ποτέ.
Μόνο που αυτά τα πράγματα δεν θάβονται. Όσο κι αν προσπαθήσει κάποιος να κρύψει την αλήθεια κάτω από λέξεις, κεφάλαια και ωραίες φράσεις, στο τέλος αυτή βγαίνει στην επιφάνεια. Και συνήθως βγαίνει πιο άγρια, πιο εκδικητική και πιο καταστροφική για εκείνον που προσπάθησε να την ωραιοποιήσει.
Το πρόβλημα με την «Ιθάκη» δεν είναι τι λέει, αλλά τι δεν λέει. Δεν λέει για το ποιος έσπρωξε τα πράγματα στα άκρα, δεν λέει για το ποιος ευθύνεται πολιτικά για τη διάλυση, δεν λέει για το πώς η αμφισβήτηση του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου ξεκίνησε από την κορυφή και όχι από τη βάση. Όλα αυτά απουσιάζουν, γιατί χαλάνε το αφήγημα της μεγάλης επιστροφής.
Σε ό,τι με αφορά, το βιβλίο δεν το διάβασα μέχρι τέλους. Δεν υπήρχε λόγος. Έμαθα αυτά που ήθελα να μάθω, επιβεβαίωσα αυτά που ήδη γνώριζα και κάπου εκεί το άφησα στην άκρη και προτίμησα να συνεχίσω τη «Λεοπάρδαλη» του Jo Nesbo, γιατί τουλάχιστον εκεί ξέρεις ότι διαβάζεις μυθοπλασία και όχι επιλεκτική μνήμη ντυμένη πολιτική αυτοβιογραφία.
Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, αυτό είναι το βασικό πρόβλημα: όταν η πολιτική ιστορία γράφεται χωρίς ειλικρίνεια, δεν λειτουργεί ούτε ως απολογισμός ούτε ως μάθημα. Λειτουργεί απλώς ως εργαλείο επιστροφής. Το αν θα πείσει, αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Και μάλλον δεν θα του βγει όπως το έχει στο μυαλό του.
Εκλογές μετά το Πάσχα σκέφτεται ο Πρωθυπουργός
Μαθαίνω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται ίσως στην πιο δύσκολη πολιτικά φάση της πρωθυπουργικής του θητείας, με το Μαξίμου να θυμίζει καζάνι που βράζει και τον ίδιο να εμφανίζεται εμφανώς προβληματισμένος στις κλειστές συσκέψεις με τους στενούς του συνεργάτες.
Από τη μία πλευρά, τα αγροτικά μπλόκα όχι μόνο δεν υποχωρούν, αλλά δείχνουν να σκληραίνουν τη στάση τους, δημιουργώντας ένα κοινωνικό μέτωπο που η κυβέρνηση δεν μπορεί να «μαζέψει» επικοινωνιακά, όπως έκανε με άλλες κρίσεις στο παρελθόν. Οι αγρότες δεν είναι εύκολο ακροατήριο, δεν πείθονται με δηλώσεις, ούτε αποσύρονται με υποσχέσεις της τελευταίας στιγμής, και αυτό το γνωρίζουν καλά στο Μαξίμου.
Από την άλλη πλευρά, και αυτό είναι που προκαλεί τον πραγματικό πανικό, η Ευρωπαία Εισαγγελέας έχει στριμώξει την κυβέρνηση σε βαθμό που πλέον δεν μιλάμε απλώς για πολιτικό κόστος, αλλά για υπαρξιακή απειλή.
Οι πληροφορίες λένε ότι εξετάζονται σοβαρά νομικές φόρμουλες και ερμηνείες που θα μπορούσαν να παρακάμψουν ή έστω να «ροκανίσουν» το άρθρο 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών και τη γνωστή ασπίδα της βουλευτικής ασυλίας.
Αν αυτό συμβεί, τότε το παιχνίδι αλλάζει δραματικά. Για πρώτη φορά, κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που εμπλέκονται τόσο στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ όσο και στο έγκλημα των Τεμπών δεν θα αντιμετωπίζουν απλώς πολιτικές ευθύνες, αλλά πραγματικό κίνδυνο ποινικών διώξεων, ακόμη και φυλάκισης.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα κοινωνικής οργής και δικαστικής πίεσης, ο Πρωθυπουργός φαίνεται να επεξεργάζεται σοβαρά το σενάριο των πρόωρων εκλογών. Και όχι σε βάθος χρόνου, αλλά σχετικά άμεσα, μετά το Πάσχα, κάπου μεταξύ τέλους Απριλίου και Μαΐου.
Μαθαίνω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται ίσως στην πιο δύσκολη πολιτικά φάση της πρωθυπουργικής του θητείας, με το Μαξίμου να θυμίζει καζάνι που βράζει και τον ίδιο να εμφανίζεται εμφανώς προβληματισμένος στις κλειστές συσκέψεις με τους στενούς του συνεργάτες.
Από τη μία πλευρά, τα αγροτικά μπλόκα όχι μόνο δεν υποχωρούν, αλλά δείχνουν να σκληραίνουν τη στάση τους, δημιουργώντας ένα κοινωνικό μέτωπο που η κυβέρνηση δεν μπορεί να «μαζέψει» επικοινωνιακά, όπως έκανε με άλλες κρίσεις στο παρελθόν. Οι αγρότες δεν είναι εύκολο ακροατήριο, δεν πείθονται με δηλώσεις, ούτε αποσύρονται με υποσχέσεις της τελευταίας στιγμής, και αυτό το γνωρίζουν καλά στο Μαξίμου.
Από την άλλη πλευρά, και αυτό είναι που προκαλεί τον πραγματικό πανικό, η Ευρωπαία Εισαγγελέας έχει στριμώξει την κυβέρνηση σε βαθμό που πλέον δεν μιλάμε απλώς για πολιτικό κόστος, αλλά για υπαρξιακή απειλή.
Οι πληροφορίες λένε ότι εξετάζονται σοβαρά νομικές φόρμουλες και ερμηνείες που θα μπορούσαν να παρακάμψουν ή έστω να «ροκανίσουν» το άρθρο 86 του Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών και τη γνωστή ασπίδα της βουλευτικής ασυλίας.
Αν αυτό συμβεί, τότε το παιχνίδι αλλάζει δραματικά. Για πρώτη φορά, κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που εμπλέκονται τόσο στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ όσο και στο έγκλημα των Τεμπών δεν θα αντιμετωπίζουν απλώς πολιτικές ευθύνες, αλλά πραγματικό κίνδυνο ποινικών διώξεων, ακόμη και φυλάκισης.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό μείγμα κοινωνικής οργής και δικαστικής πίεσης, ο Πρωθυπουργός φαίνεται να επεξεργάζεται σοβαρά το σενάριο των πρόωρων εκλογών. Και όχι σε βάθος χρόνου, αλλά σχετικά άμεσα, μετά το Πάσχα, κάπου μεταξύ τέλους Απριλίου και Μαΐου.
Το σκεπτικό είναι απλό και κυνικό: καλύτερα εκλογές τώρα, πριν σκάσουν οι δικαστικές εξελίξεις με ανεξέλεγκτο τρόπο, παρά αργότερα, όταν η κατάσταση μπορεί να είναι μη διαχειρίσιμη.
Βεβαίως, στο Μαξίμου γνωρίζουν πολύ καλά ότι ένα τέτοιο σενάριο δεν οδηγεί σε αυτοδυναμία. Οι αριθμοί δεν βγαίνουν, οι δημοσκοπήσεις –όσες κι αν «μαγειρευτούν»– δεν μπορούν να κρύψουν τη φθορά, και το ενδεχόμενο συνεργασιών είναι πλέον στο τραπέζι, έστω και αν δημοσίως το διαψεύδουν. Όμως, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το δίλημμα δεν είναι πλέον «αυτοδυναμία ή όχι», αλλά «έλεγχος των εξελίξεων ή πλήρης αποσταθεροποίηση».
Βεβαίως, στο Μαξίμου γνωρίζουν πολύ καλά ότι ένα τέτοιο σενάριο δεν οδηγεί σε αυτοδυναμία. Οι αριθμοί δεν βγαίνουν, οι δημοσκοπήσεις –όσες κι αν «μαγειρευτούν»– δεν μπορούν να κρύψουν τη φθορά, και το ενδεχόμενο συνεργασιών είναι πλέον στο τραπέζι, έστω και αν δημοσίως το διαψεύδουν. Όμως, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το δίλημμα δεν είναι πλέον «αυτοδυναμία ή όχι», αλλά «έλεγχος των εξελίξεων ή πλήρης αποσταθεροποίηση».
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται ο πυρήνας του προβλήματος. Οι πρόωρες εκλογές μπορεί να του κοστίσουν πολιτικά, αλλά ίσως του δώσουν χρόνο. Χρόνο για ανασύνταξη, χρόνο για διαπραγματεύσεις, χρόνο για να αλλάξει η ατζέντα. Αντιθέτως, η παραμονή στην εξουσία με ανοιχτά τα μέτωπα των αγροτών και της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας εγκυμονεί κινδύνους που κανένα επικοινωνιακό επιτελείο δεν μπορεί να «μακιγιάρει».
Το αν τελικά θα πατήσει το κουμπί των εκλογών μετά το Πάσχα μένει να φανεί. Αυτό που είναι σίγουρο, όμως, είναι ότι ο Πρωθυπουργός δεν σκέφτεται πλέον αν θα πληγωθεί πολιτικά, αλλά πώς θα περιορίσει τη ζημιά. Και όταν ένας πρωθυπουργός φτάνει σε αυτό το σημείο σκέψης, τότε οι εξελίξεις συνήθως τρέχουν πιο γρήγορα απ’ όσο θα ήθελε.
Χρονιά συνεδρίων το 2026
Μου λένε ότι το 2026 δεν θα είναι απλώς άλλη μία πολιτική χρονιά, αλλά κανονικό σταυροδρόμι εξελίξεων, με τα συνέδρια να παίζουν ρόλο πρώτης γραμμής και όχι τυπικής εσωκομματικής διαδικασίας.
Μου λένε ότι το 2026 δεν θα είναι απλώς άλλη μία πολιτική χρονιά, αλλά κανονικό σταυροδρόμι εξελίξεων, με τα συνέδρια να παίζουν ρόλο πρώτης γραμμής και όχι τυπικής εσωκομματικής διαδικασίας.
Πέντε κόμματα, και όχι πέντε τυχαία, ετοιμάζονται να μπουν σε τροχιά συνεδρίων: Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Νέα Αριστερά και Κίνημα Δημοκρατίας του Στέφανου Κασσελάκη. Και όσοι νομίζουν ότι μιλάμε για συνέδρια-αγγαρεία με χειροκροτήματα, πανό και προκάτ ομιλίες, μάλλον δεν έχουν πιάσει το κλίμα που επικρατεί πίσω από τις κλειστές πόρτες.
Στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Αριστερά, για παράδειγμα, το πράγμα είναι πολύ πιο «βαρύ» απ’ όσο δείχνει προς τα έξω. Εκεί οι συζητήσεις δεν περιορίζονται σε οργανωτικά ή ιδεολογικά ζητήματα, αλλά ακουμπάνε ξεκάθαρα το πολιτικό μέλλον των σχηματισμών.
Μου ψιθυρίζουν ότι σε πηγαδάκια, γραφεία και κατ’ ιδίαν συναντήσεις, η προοπτική συνεργασίας με τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι απλώς ένα σενάριο εργασίας, αλλά θέμα που εξετάζεται σοβαρά, με όρους πολιτικής επιβίωσης. Άλλωστε, το πολυκερματισμένο τοπίο της Κεντροαριστεράς δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αυταπάτες και όλοι το γνωρίζουν, ακόμη κι αν δημοσίως κάνουν πως δεν ακούνε.
Στο Κίνημα Δημοκρατίας, πάντως, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και χωρίς αστερίσκους. Ό,τι κι αν διακινούν τα δεξιά τρολ του διαδικτύου, μαθαίνω ότι το κόμμα όχι μόνο δεν πρόκειται να αναστείλει τη λειτουργία του, αλλά αντιθέτως ετοιμάζεται μεθοδικά για το συνέδριό του και για αυτόνομη κάθοδο στις επόμενες εκλογές.
Εκεί δεν συζητούν σενάρια εξαφάνισης ή «παγώματος», αλλά οργανωτική ενίσχυση, πολιτική ταυτότητα και καθαρό στίγμα. Με απλά λόγια, όποιος περιμένει να το δει να διαλύεται από μόνο του, θα περιμένει άδικα.
Όσο για τη Νέα Δημοκρατία, το συνέδριό της κουβαλάει από τώρα βαριά σκιά. Επισήμως όλα τα στελέχη κρατούν χαμηλούς τόνους και επαναλαμβάνουν ότι «οι λογαριασμοί ανοίγουν μετά τις εκλογές».
Στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Αριστερά, για παράδειγμα, το πράγμα είναι πολύ πιο «βαρύ» απ’ όσο δείχνει προς τα έξω. Εκεί οι συζητήσεις δεν περιορίζονται σε οργανωτικά ή ιδεολογικά ζητήματα, αλλά ακουμπάνε ξεκάθαρα το πολιτικό μέλλον των σχηματισμών.
Μου ψιθυρίζουν ότι σε πηγαδάκια, γραφεία και κατ’ ιδίαν συναντήσεις, η προοπτική συνεργασίας με τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι απλώς ένα σενάριο εργασίας, αλλά θέμα που εξετάζεται σοβαρά, με όρους πολιτικής επιβίωσης. Άλλωστε, το πολυκερματισμένο τοπίο της Κεντροαριστεράς δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αυταπάτες και όλοι το γνωρίζουν, ακόμη κι αν δημοσίως κάνουν πως δεν ακούνε.
Στο Κίνημα Δημοκρατίας, πάντως, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και χωρίς αστερίσκους. Ό,τι κι αν διακινούν τα δεξιά τρολ του διαδικτύου, μαθαίνω ότι το κόμμα όχι μόνο δεν πρόκειται να αναστείλει τη λειτουργία του, αλλά αντιθέτως ετοιμάζεται μεθοδικά για το συνέδριό του και για αυτόνομη κάθοδο στις επόμενες εκλογές.
Εκεί δεν συζητούν σενάρια εξαφάνισης ή «παγώματος», αλλά οργανωτική ενίσχυση, πολιτική ταυτότητα και καθαρό στίγμα. Με απλά λόγια, όποιος περιμένει να το δει να διαλύεται από μόνο του, θα περιμένει άδικα.
Όσο για τη Νέα Δημοκρατία, το συνέδριό της κουβαλάει από τώρα βαριά σκιά. Επισήμως όλα τα στελέχη κρατούν χαμηλούς τόνους και επαναλαμβάνουν ότι «οι λογαριασμοί ανοίγουν μετά τις εκλογές».
Ανεπισήμως, όμως, μου λένε ότι δεν αποκλείεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης να δεχτεί έντονη κριτική, ίσως όχι ανοιχτά στο βήμα, αλλά σίγουρα στα παρασκήνια και στις εσωκομματικές διεργασίες. Η φθορά, οι κοινωνικές αντιδράσεις, τα σκάνδαλα και η κόπωση δεν εξαφανίζονται με πειθαρχία και σιωπή, απλώς μεταφέρονται χρονικά.
Ακόμη και το ΚΚΕ, που παραδοσιακά αντιμετωπίζει τα συνέδρια με διαφορετική λογική, μπαίνει κι αυτό στη χρονιά των αποφάσεων, σε ένα πολιτικό περιβάλλον πολύ πιο ρευστό απ’ ό,τι στο παρελθόν. Το 2026, λοιπόν, δεν θα είναι χρονιά λόγων, αλλά χρονιά κατευθύνσεων. Και όποιος νομίζει ότι τα συνέδρια είναι απλώς εσωτερικές υποθέσεις, μάλλον θα εκπλαγεί δυσάρεστα από το πόσο θα επηρεάσουν το συνολικό πολιτικό σκηνικό.
Ακόμη και το ΚΚΕ, που παραδοσιακά αντιμετωπίζει τα συνέδρια με διαφορετική λογική, μπαίνει κι αυτό στη χρονιά των αποφάσεων, σε ένα πολιτικό περιβάλλον πολύ πιο ρευστό απ’ ό,τι στο παρελθόν. Το 2026, λοιπόν, δεν θα είναι χρονιά λόγων, αλλά χρονιά κατευθύνσεων. Και όποιος νομίζει ότι τα συνέδρια είναι απλώς εσωτερικές υποθέσεις, μάλλον θα εκπλαγεί δυσάρεστα από το πόσο θα επηρεάσουν το συνολικό πολιτικό σκηνικό.
Με λίγα λόγια, το 2026 δεν θα κριθεί μόνο στο αν θα έχουμε πρόωρες κάλπες, αλλά και στις αίθουσες των συνεδρίων. Εκεί όπου λέγονται πράγματα που δεν βγαίνουν ποτέ στα δελτία ειδήσεων, αλλά καθορίζουν τις εξελίξεις για χρόνια. Και αυτή τη φορά, κανείς δεν πάει χαλαρός.
Τελικά τι όνομα θα δώσει στο κόμμα ο Αλέξης Τσίπρας;
Την προηγούμενη εβδομάδα σας είχα μεταφέρει ότι το επικρατέστερο όνομα για τον νέο φορέα του Αλέξη Τσίπρα είναι «Εθνική Πυξίδα».
Την προηγούμενη εβδομάδα σας είχα μεταφέρει ότι το επικρατέστερο όνομα για τον νέο φορέα του Αλέξη Τσίπρα είναι «Εθνική Πυξίδα».
Για να γνωρίζετε όμως και εσείς, άτομο από το στενό περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού μου μετέφερε ότι το θέμα του ονόματος μόνο κλειδωμένο δεν είναι και πως, παρά τα όσα έχουν ακουστεί και γραφτεί, ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει να το σκέφτεται πολύ σοβαρά, με αρκετές δεύτερες και τρίτες σκέψεις. Και αυτό δεν γίνεται τυχαία. Το όνομα, όπως λένε όσοι τον γνωρίζουν καλά, δεν είναι για εκείνον απλώς μια ταμπέλα, αλλά ο πυρήνας του αφηγήματος που θέλει να ξαναχτίσει από την αρχή.
Μαθαίνω λοιπόν ότι ενώ η «Εθνική Πυξίδα» παραμένει στο τραπέζι, κυρίως γιατί εκπέμπει έναν πιο θεσμικό, πιο «ασφαλή» συμβολισμό και μπορεί να απευθυνθεί και σε πιο κεντρώα ή ακόμη και κεντροδεξιά ακροατήρια, το όνομα που κερδίζει συνεχώς έδαφος στο μυαλό του πρώην πρωθυπουργού είναι το… «Ιθάκη».
Ναι, το ίδιο όνομα με το βιβλίο του. Και αυτό μόνο αθώο δεν είναι. Η «Ιθάκη» δεν λειτουργεί απλώς ως τίτλος. Λειτουργεί ως μεταφορά. Ως ταξίδι, ως επιστροφή, ως προορισμός μετά από λάθη, φουρτούνες και πολιτικά ναυάγια.
Όσοι συνομιλούν μαζί του λένε ότι θεωρεί το συγκεκριμένο όνομα βαθιά πολιτικό, με έντονο συναισθηματικό φορτίο, αλλά και με μια δόση αυτοκριτικής, χωρίς όμως να παραδέχεται ευθέως λάθη. Με λίγα λόγια, του επιτρέπει να πει «επιστρέφω», χωρίς να πει «απέτυχα». Και στην πολιτική, αυτό μετράει.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο περιβάλλον του υπάρχει έντονη συζήτηση για το αν ένα κόμμα με όνομα «Ιθάκη» μπορεί να λειτουργήσει ως συνέχεια της προσωπικής του διαδρομής και όχι απλώς ως ένας ακόμη φορέας στον ήδη πολυκερματισμένο χώρο της Κεντροαριστεράς.
Κάποιοι θεωρούν ότι είναι ρίσκο, γιατί δένει απόλυτα το εγχείρημα με τον ίδιο και δεν αφήνει περιθώρια αυτονόμησης. Άλλοι όμως λένε ξεκάθαρα ότι αυτό ακριβώς θέλει ο Αλέξης Τσίπρας: ένα κόμμα ταυτισμένο με τον ίδιο, χωρίς εσωκομματικούς βαρόνους, χωρίς «παλιά φρουρά» και χωρίς αμφισβητήσεις από την πρώτη μέρα.
Επιπλέον, το όνομα «Ιθάκη» έχει και ένα ακόμη πλεονέκτημα: είναι ήδη αναγνωρίσιμο. Έχει προηγηθεί το βιβλίο, έχει προηγηθεί η δημόσια συζήτηση, έχουν προηγηθεί οι παρουσιάσεις και οι αντιδράσεις.
Μαθαίνω λοιπόν ότι ενώ η «Εθνική Πυξίδα» παραμένει στο τραπέζι, κυρίως γιατί εκπέμπει έναν πιο θεσμικό, πιο «ασφαλή» συμβολισμό και μπορεί να απευθυνθεί και σε πιο κεντρώα ή ακόμη και κεντροδεξιά ακροατήρια, το όνομα που κερδίζει συνεχώς έδαφος στο μυαλό του πρώην πρωθυπουργού είναι το… «Ιθάκη».
Ναι, το ίδιο όνομα με το βιβλίο του. Και αυτό μόνο αθώο δεν είναι. Η «Ιθάκη» δεν λειτουργεί απλώς ως τίτλος. Λειτουργεί ως μεταφορά. Ως ταξίδι, ως επιστροφή, ως προορισμός μετά από λάθη, φουρτούνες και πολιτικά ναυάγια.
Όσοι συνομιλούν μαζί του λένε ότι θεωρεί το συγκεκριμένο όνομα βαθιά πολιτικό, με έντονο συναισθηματικό φορτίο, αλλά και με μια δόση αυτοκριτικής, χωρίς όμως να παραδέχεται ευθέως λάθη. Με λίγα λόγια, του επιτρέπει να πει «επιστρέφω», χωρίς να πει «απέτυχα». Και στην πολιτική, αυτό μετράει.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο περιβάλλον του υπάρχει έντονη συζήτηση για το αν ένα κόμμα με όνομα «Ιθάκη» μπορεί να λειτουργήσει ως συνέχεια της προσωπικής του διαδρομής και όχι απλώς ως ένας ακόμη φορέας στον ήδη πολυκερματισμένο χώρο της Κεντροαριστεράς.
Κάποιοι θεωρούν ότι είναι ρίσκο, γιατί δένει απόλυτα το εγχείρημα με τον ίδιο και δεν αφήνει περιθώρια αυτονόμησης. Άλλοι όμως λένε ξεκάθαρα ότι αυτό ακριβώς θέλει ο Αλέξης Τσίπρας: ένα κόμμα ταυτισμένο με τον ίδιο, χωρίς εσωκομματικούς βαρόνους, χωρίς «παλιά φρουρά» και χωρίς αμφισβητήσεις από την πρώτη μέρα.
Επιπλέον, το όνομα «Ιθάκη» έχει και ένα ακόμη πλεονέκτημα: είναι ήδη αναγνωρίσιμο. Έχει προηγηθεί το βιβλίο, έχει προηγηθεί η δημόσια συζήτηση, έχουν προηγηθεί οι παρουσιάσεις και οι αντιδράσεις.
Με άλλα λόγια, το brand έχει ήδη στηθεί. Και όσοι ξέρουν από πολιτική επικοινωνία καταλαβαίνουν πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι αυτό σε μια εποχή όπου όλα κρίνονται στην πρώτη εντύπωση.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν βιάζεται να ανακοινώσει τίποτα αν δεν είναι απόλυτα βέβαιος. Ζυγίζει λέξεις, συμβολισμούς, αντιδράσεις και κυρίως το πώς θα «κουμπώσει» το όνομα με το αφήγημα της επιστροφής του.
Είτε τελικά επιλέξει την πιο «ασφαλή» Εθνική Πυξίδα είτε τη σαφώς πιο προσωπική και φορτισμένη «Ιθάκη», ένα είναι βέβαιο: το όνομα δεν θα είναι τυχαίο. Θα είναι πολιτική δήλωση. Και αυτή τη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να ελέγχει πλήρως το τι ακριβώς δηλώνει.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Αλέξης Τσίπρας δεν βιάζεται να ανακοινώσει τίποτα αν δεν είναι απόλυτα βέβαιος. Ζυγίζει λέξεις, συμβολισμούς, αντιδράσεις και κυρίως το πώς θα «κουμπώσει» το όνομα με το αφήγημα της επιστροφής του.
Είτε τελικά επιλέξει την πιο «ασφαλή» Εθνική Πυξίδα είτε τη σαφώς πιο προσωπική και φορτισμένη «Ιθάκη», ένα είναι βέβαιο: το όνομα δεν θα είναι τυχαίο. Θα είναι πολιτική δήλωση. Και αυτή τη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας θέλει να ελέγχει πλήρως το τι ακριβώς δηλώνει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Καλωσήρθατε στον χώρο σχολίων του Αντικειμενικότητα. Να θυμάστε ότι κάθε άποψη είναι δεχτή εκτός αν προσβάλει ή θίγει τον άλλον όποτε παρακαλώ ο σχολιασμός σας να είναι κόσμιος.