Στέφανος Κασσελάκης: «Το “Ποτέ Ξανά” αφορά το σήμερα- Καθημερινός αγώνας για Δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα»

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας Στέφανος Κασσελάκης, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέρθηκε στην επίσκεψή του στο Άουσβιτς πριν από δύο χρόνια, δίνοντας έμφαση στη διαχρονική ευθύνη απέναντι στη μνήμη και στον αγώνα κατά του μίσους και της μισαλλοδοξίας.

Ο Στέφανος Κασσελάκης περιέγραψε την εμπειρία του ως ένα «σοκ ευθύνης», σημειώνοντας ότι στον χώρο του στρατοπέδου εξόντωσης αντιλαμβάνεται κανείς πόσο εύκολα η ανθρώπινη ζωή μπορεί να απογυμνωθεί από την υπόστασή της και να μετατραπεί σε έναν αριθμό. 

Τόνισε ότι εκεί γίνεται ξεκάθαρο πόσο γρήγορα το μίσος μπορεί να μετατραπεί σε κανονικότητα και η σιωπή σε συνενοχή.

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας υπογράμμισε ότι το «Ποτέ Ξανά» δεν αποτελεί απλώς αναφορά στο παρελθόν, αλλά διαρκή υποχρέωση στο παρόν. 

Όπως ανέφερε, από την Αμερική έως την Ευρώπη, καθώς και στη χώρα μας και στην ευρύτερη περιοχή, παρατηρείται αμφισβήτηση θεμελιωδών αξιών που θεωρήθηκαν δεδομένες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Στέφανος Κασσελάκης επισήμανε ότι η ειρήνη, η δημοκρατία, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι κεκτημένα που διατηρούνται αυτόματα, αλλά αποτέλεσμα καθημερινού αγώνα χωρίς εκπτώσεις και παύσεις. 

Τόνισε ότι η μνήμη από μόνη της δεν αρκεί, εάν δεν συνοδεύεται από στάση και πράξη απέναντι σε κάθε μορφή μίσους.

Κλείνοντας, ο Πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας ανέφερε ότι μόνο μέσα από διαρκή επαγρύπνηση και συγκεκριμένες πράξεις, μικρές και μεγάλες, μπορεί να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο το «Ποτέ Ξανά» και να μην περιοριστεί σε μια τυπική, επετειακή διακήρυξη.

 

Αναλυτικά τα όσα αναφέρει στην ανάρτηση του ο Προέδρος του Κινήματος Δημοκρατίας Στέφανος Κασσελάκης:

Πριν δύο χρόνια βρέθηκα στο Άουσβιτς.

Περπάτησα εκεί όπου η ανθρώπινη ζωή έπαψε να έχει υπόσταση και έγινε ένα νούμερο χαραγμένο στο δέρμα.

Δεν ήταν μια απλή επίσκεψη μνήμης.

Ήταν ένα σοκ ευθύνης.

Εκεί καταλαβαίνεις πόσο εύκολα το μίσος γίνεται κανονικότητα.

Πόσο γρήγορα η σιωπή γίνεται συνενοχή.

Πόσο γρήγορα το μαύρο της μισαλλοδοξίας καταπίνει τα πάντα γύρω του.

Το «Ποτέ Ξανά» δεν αφορά το παρελθόν.

Αφορά το σήμερα.

Και μας αφορά όλους.

Από την Αμερική μέχρι την Ευρώπη, τη χώρα μας και την ευρύτερη περιοχή, βλέπουμε το σκοτάδι να εξαπλώνεται.

Όσα θεωρούσαμε ως δεδομένα από τον Β Παγκόσμιο πόλεμο και ύστερα, βλέπουμε καθημερινά να αμφισβητούνται.

Η Ειρήνη, η Δημοκρατία, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι κληροδοτήματα σε εμάς, αλλά καθημερινός αγώνας που δεν χωρά εκπτώσεις και παύσεις.

Μια διαρκής επαγρύπνηση.

Η μνήμη από μόνη της δεν αρκεί.

Οφείλουμε να σταθούμε απέναντι στο μίσος κάθε μέρα.

Με μικρές και μεγάλες πράξεις.

Μόνο τότε θα μπορούμε να φωνάξουμε «Ποτέ ξανά».