Κουίζ (για πολύ μυημένους): Ποια Βουλευτής ετοιμάζεται να γυρίσει στο κόμμα που ξεκίνησε;

Μου λένε ότι μια συγκεκριμένη βουλευτής, με πολιτική διαδρομή που θυμίζει περισσότερο μεταγραφική περίοδο ποδοσφαιρικής ομάδας παρά σταθερή ιδεολογική πορεία, εξετάζει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να επιστρέψει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε. Και για να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, μιλάμε για μια πολιτικό που έχει αλλάξει περισσότερα «σπίτια» απ’ όσα αντέχει να θυμάται ο μέσος ψηφοφόρος.

Η εν λόγω κυρία έκανε τα πρώτα της πολιτικά βήματα στο ΠΑΣΟΚ, εκεί όπου όχι μόνο ανδρώθηκε πολιτικά, αλλά ψήφισε χωρίς δεύτερη σκέψη και τα δύο πρώτα μνημόνια, σε μια εποχή που η χώρα έβραζε και η κοινωνία πλήρωνε τον λογαριασμό. 

Στη συνέχεια, όταν το ΠΑΣΟΚ άρχισε να καταρρέει εκλογικά και πολιτικά, αποφάσισε πως ήρθε η ώρα για αλλαγή σκηνικού και μεταπήδησε στο μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο τότε παρουσιαζόταν ως η μεγάλη ελπίδα και η «νέα αρχή».

Εκεί βρήκε για αρκετά χρόνια το νέο της πολιτικό σπίτι. Έγινε βουλευτής, καθιερώθηκε, μίλησε στο όνομα της Αριστεράς και φυσικά δεν είχε κανένα απολύτως πρόβλημα να ψηφίσει και το τρίτο μνημόνιο, αποδεικνύοντας ότι οι κόκκινες γραμμές είναι τελικά πολύ πιο ευέλικτες απ’ όσο παρουσιάζονται στα μπαλκόνια. 

Όταν όμως ο ΣΥΡΙΖΑ άρχισε να διαλύεται εκ των έσω, με πραξικοπήματα, μπουζουξίδικα συνέδρια και εμφύλιους, η συγκεκριμένη βουλευτής έκρινε –ξανά– πως το πολιτικό κλίμα δεν τη σηκώνει.

Έτσι, άλλαξε για τρίτη φορά πολιτικό σπίτι και κατευθύνθηκε σε ένα μικρότερο κόμμα, όπου όχι μόνο βρήκε στέγη αλλά έφτασε να κατέχει και υψηλό αξίωμα. Θα περίμενε κανείς ότι μια τέτοια αναβάθμιση θα συνοδευόταν από στοιχειώδη πολιτική ευγνωμοσύνη. Λάθος. 

Γιατί, όπως μαθαίνω, όχι μόνο δεν το εκτίμησε, αλλά δεν δίστασε να βγάλει στη φόρα ακόμα και προσωπική συνομιλία με τον πρόεδρο του κόμματος, επιχειρώντας να τον εκθέσει δημόσια, απλώς και μόνο επειδή δεν της έκανε όλα τα χατίρια.

Και κάπου εδώ έρχεται η ειρωνεία της πολιτικής ζωής. Γιατί η ζωή είναι ρόδα και γυρίζει, και τώρα η ίδια βουλευτής επιχειρεί να επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ, από εκεί όπου ξεκίνησε η καριέρα της. 

Το πρόβλημα; Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν την θέλει. Το έχει ξεκαθαρίσει, το έχει πει σε κλειστούς κύκλους και δεν ενθουσιάζεται καθόλου με την ιδέα της επιστροφής μιας πολιτικού που συμβολίζει ό,τι πιο παλιό και αναξιόπιστο υπάρχει στο πολιτικό σύστημα.

Παρόλα αυτά, στη Χαριλάου Τρικούπη δεν είναι όλοι της ίδιας άποψης. Η συγκεκριμένη έχει ακόμα μερικούς συμμάχους, στελέχη παλιάς κοπής που πιστεύουν στη λογική «όλοι χωράνε» και προσπαθούν να αλλάξουν τη γνώμη του προέδρου, ψιθυρίζοντας ότι «οι καιροί είναι δύσκολοι» και «χρειάζονται έμπειρα χέρια». Αν θα τα καταφέρουν, μένει να φανεί.

Το ερώτημα όμως παραμένει και πλανάται: αν δεν βρει τελικά ανοιχτή πόρτα στο ΠΑΣΟΚ, θα τη δούμε να κάνει ακόμα έναν ελιγμό και να χτυπά την πόρτα του νέου φορέα του Αλέξη Τσίπρα; Με το ιστορικό που κουβαλά, τίποτα δεν πρέπει να αποκλείεται.

Και για να ξέρετε, αγαπητοί αναγνώστες, για τη συγκεκριμένη κυρία έχω πολλά ράμματα για τη γούνα της. Πράγματα που γνωρίζω εδώ και καιρό, ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ δημόσια, επιλογές και συμπεριφορές που φωτίζουν ξεκάθαρα το ποιος είναι πραγματικά ο τρόπος που αντιλαμβάνεται την πολιτική. Μέχρι σήμερα, για διάφορους λόγους, είχα επιλέξει τη σιωπή. Όχι γιατί δεν μπορούσα να μιλήσω, αλλά γιατί δεν ήθελα.

Όπως όμως φαίνεται, ίσως ήρθε η ώρα να σπάσει αυτός ο όρκος σιωπής. Και αν τελικά αποφασίσω να τα πω, να είστε σίγουροι πως δεν θα ειπωθούν όλα μαζί. Θα ειπωθούν σταδιακά. Γιατί μερικές αλήθειες πονάνε περισσότερο όταν αποκαλύπτονται κομμάτι κομμάτι.